Wodniczko,

Wierzę w Ciebie jako Poetkę, wiem, że potrafisz pisać tak, że czapki z głów, bywa też tak, iż długie niepisanie a potem chęć "wyplucia" z siebie nagromadzonej energii skutkuje drobnymi potknięciami, parę tu widzę, szyk przestawny z popularnym dopełniaczem, potem jest:

zielenię

kręcę

Nie będę proponował rozwiązań, tylko sugestia, z przestawić szyk i użyć bezokolicznika, z próbą zlikwidowania metafory dopełniaczowej, uff.

A przecież jest ogień, jest nowe spojrzenie na świat, nowe otwarcie i to coś co czyni, że nie tylko Ziemia oczyszcza rysy.

no tak, przestawiłem szyk - ciszy muzyką wówczas muzyką (kogo czego?) ciszy, czasem myślę szybciej niż czytam, tu też próba wytłumaczenia się, że niespecjalnie lubię inwersje, mają w sobie jakiś archaizm, sygnaturę, że skoro w mowie potocznej nie są używane to dodają mocy w wierszu. Oczywiście też czasem inwersuję, bywa, że bezwiednie i wtedy oczekuję, że, na przykład Wodniczka mi to przypomni
(swoich manier się nie zauważa) a przecież to NASZE pisanie i NASZ styl.

PS:

niekiedy używam też imiesłowów - też są be ale raz na jakiś czas dają oddech i opór dla czasownika.

Witaj, Wodniczko
Ładne to Twoje zielenienie na przekór usychającym wieczorom
i piękna puenta

Zastanawiam się tylko nad nadaniem obrotu. Można nadać jego kierunek albo nadać prędkość.

Pozdrawiam

Wiolin ujął to doskonale. Bardzo mi się podoba Twój wiersz Wodniczko, ponieważ z punktu widzenia obserwatora i uczestnika jest bardzo prawdziwy i szczery. Pomimo, iż temat towarzyszy nam od jakiegoś czasu mocno, głęboko, namacalnie i wszyscy jesteśmy tym zmęczeni, Ty opisałaś to w sposób zupełnie nienachalny, zdystansowany, subtelny.
Piękna i świeża fraza

- cudeńko.

Jedynie z ostatnią cząstką coś bym pokombinowała ze względu na inwersje (w dwóch miejscach raczej zmieniłabym szyk) oraz na powtarzający się zaimek zwrotny, ale to detale. Dobra puenta i tytuł, który spina całość. Pozdrawiam.