Ostatni przystanek - Gred
Proza » Inne » Ostatni przystanek
A A A

Umarł gniew we mnie

umarło westchnienie życia

wszystko naraz się działo

boleści zaznało ciało

uroku szaleństwa wymiaru.

 

Jestem tylko ludzką istotą cząstką wszechświata

tą myślą, która wypływa z mózgu

w świadomość tożsamość moją.

Podążam w świecie planecie ziemi tam,

gdzie nikt już mnie nie oceni

jednakże jestem krwawym ogniwem przeszłości

nad, którą łzy ronię.

 

Miłości pragnienie cudem na ziemi

gwara tutejsza obyczajem wszystkiego,

co zaznało me serce.

 

Widziałem śmierci widziałem gniew

szaleństwo utratę wiarygodności w człowieczej postaci

marionetce czasu-

 

ona jednakże jest pełna świadomych czynów

tych wszystkich, których me życie uznało.

 

Jest taki wymiar przestrzeni

on czarą czasu,

która w cierpieniu społeczeństwa

jest przedstawiona jak wojny stulecia

gdzie rzeki krwią pluskają,

a ryby szybują po błękitnym niebie

niczym dusze zwątpienie w słonecznym promieniu

purpurowego u światu.

 

Jestem przeszłością żywota ideą

tą istotą myślącą w pamięci

lecz moje życie jest pełne historii

czasochłonnego przedmiotu wspomnień

one są referatem chwili wymiaru przestrzeni

jak wielka kula nad mną,

która świeci.

 

Idą za mną ludy i żądze istot na ziemi

droga wyznaczona jedna

altruistyczna miłości

tuż przy sercach wspomnianych.

 

Wiem iż jest gdzieś dola ziemi

na którym wyrasta drzewo

w koronie jego są ptaki czarne

o ciemionach zielonych wzrokach

wielkich one są życiem małej planety

tam jest wiecznością czas,

który nie upływa i życie

długie jak spełnienie szczęścia. 

 

Każdy człowiek na ziemi

wierząc w to bóstwo opowiada

o względnych myślach wszystkich

zapamiętanych przyjaciołach

bowiem to raj, którego pismo omawia

jako ostatni przystanek wiary

w klepsydrze przesądów ideologii

tych wszystkich pism nad, którymi  

ronią łzy matki i ojcowie synowie i ludy ziemi.

 

Jeżeli widzisz jego

on dostrzega cię,

a jeśli oni wypowiadają imię,

którego nikt nie zapamiętał,

a jednak jest wspomniane

w surowym dekalogu księgi

toż to on jest dumą wszystkiego

co żywe w tej pełnej nadziei ziemi. 

 

Spotykam ludzi

oni jednak są mi dalecy

ich twarze jak księżyce szare

smukłe i zimne

to świat rozsądny piękny,

wymiar ludzkości bezwzględny

chłodny i z perspektywy nie obliczalny.

 

A, jednak żyję w tutejszej rzeczywistości

ona bardzo jest dziwną sferą hurysy.

 

Wiem, iż jestem pustelnikiem,

tą wartością, która przedstawia opowieść

perspektywę  poglądu i mowy ideologicznej,

która jest jednocześnie nawoływaniem

bóstwa, bóstwa jedynego,

którego zaznać  mogę i przedstawić.

 

Tak…

 

Teraz-

 

Czyż Bóg mnie dostrzega,

a może jednocześnie mówi do mnie

poprzez potoki literatury?

 

Wiem jestem bezwzględnie

ciekawy siebie i powtarzam słowa modlitwy

w czasie o pełnym wymiarze miłości.

Widzę światy przestrzeń,

tą wieżycę istot żywych

świątyń człowieczeństwa właśnie

tam ludy dostrzegają to co jest niewidzialną

duchową częścią planu jego,

 tego o którym wspominam.

 

Rozmowa o miłości czym jest właśnie,

kiedy pielęgnujemy ją w kwestiach

piękna słów wypowiedzianych?

 

Jest częścią ludzkości

pragnieniem dojrzałości,

bo przecież każdy z kolei jest ciekawy

tej jednej strony,

która omawia dwa światy… 

 

Labirynt skojarzeń to sieć sklepienie

jakby umysłu,

dla którego ciekawość jest wzorcem

pewnego tytułowego słowa

ono jednak przedstawia kwestię miłości

życia jej właśnie w sercu człowieka.

 

Wiem jestem tylko jedną częścią

świadomości jednym ciałem obyczaju,

którego przedstawiam jako indologię

wartości w rozmowach z tobą,

bo przecież jestem jednostką życia

omawianego poprzez tą właśnie cząsteczkę myśli.

Ona jest pełna słów

 

ona jest pełna wypowiedzi.

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
Gred · dnia 26.04.2021 13:19 · Czytań: 286 · Średnia ocena: 4 · Komentarzy: 3
Komentarze
Korektorka dnia 26.04.2021 13:19 Ocena: Dobre
Po "wyczyszczeniu" tekstu stwierdzam, że jest bardzo ciekawy. Mam trochę drobnych uwag, najczęściej interpunkcyjnych:

1) "ludzką istotą, cząstką wszechświata" (a może byłoby jeszcze lepiej, gdyby "cząstką wszechświata" znalazło się pod spodem?); po "wszechświata" przyda się przecinek

2) pomiędzy "świadomość" a "tożsamość" powinien być jakiś znak interpunkcyjny, w zależności od znaczenia frazy

3) "świecie, planecie Ziemi"

4) "oceni,"

5) "przeszłości, nad którą"

6) "Miłości pragnienie cudem na Ziemi," (może też być średnik)

7) "czego zaznało"

8) "śmierci, widziałem"

9) "gniew, szaleństwo, utratę"

10) przydałby się jakiś znak przed "marionetce"

11) "stulecia,"

12) "u światu" - na pewno tak ma być? Pytam, bo nie rozumiem.

13) "przeszłością, żywota ideą,"

14) "pamięci,"

15) "historii,"

16) po "wspomnień" przecinek lub średnik

17) przed "droga wyznaczona jedna" przecinek lub średnik

18) "wiem, iż"

19) "dola, na którym"? Chyba "na której"?

20) drzewo"?

21) "na Ziemi, wierząc,"

22) "nad którymi"

23) "A jednak"

24) "Wiem, jestem bezwzględnie"

25) "to, co jest"

26) "Wiem, jestem"

To na razie "wstępne" poprawki. Dziękuję za ciekawą lekturę.
Pozdrawiam :)
Marek Adam Grabowski dnia 26.04.2021 14:53 Ocena: Świetne!
Dla mnie to nie jest proza lecz wiersz, tylko długi i nie rymowany. Tak czy owak jestem pod wrażeniem.

Pozdrawiam
Gred dnia 26.04.2021 22:10
Dziękuję
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
Brytka
30/06/2022 07:52
EDyta To — dziękuję :) »
wolnyduch
29/06/2022 23:52
Doskonały wiersz, niestety życie nie zawsze niesie ze sobą… »
wolnyduch
29/06/2022 23:50
To, fajnie, że się na coś przydałam, wzajemnie życzę dobrej… »
Yaro
29/06/2022 21:57
Dziękuję za komentarz:) Poprawiłem i jest lepiej, dobrze… »
wolnyduch
29/06/2022 20:30
Jak dla mnie bardzo romantyczny wiersz, z urokliwymi… »
wolnyduch
29/06/2022 20:21
Ładny opis przyrody, nietuzinkowy. Pozdrawiam. »
wolnyduch
29/06/2022 19:58
Msz, w każdym czasie poezja może być przydatna, w tych… »
wolnyduch
29/06/2022 19:50
Bardzo ładny, pełen subtelności, jak dla mnie delikatny… »
wolnyduch
29/06/2022 19:45
Witaj Jarku Też lubię ten film, odwrócę R. Crowe w roli… »
wolnyduch
29/06/2022 19:38
Witaj Jarku Miło, że sięgnąłeś do starszego, można rzec… »
wolnyduch
29/06/2022 19:22
Taka gra, msz nie jest dobra, a wiersz intrygujący.… »
Marek Adam Grabowski
29/06/2022 18:53
Darcon - Niektórzy ganią mnie za wulgaryzmy, inni je… »
stawitzky
29/06/2022 16:03
@Darcon To chyba punkt, który próbuję złapać,… »
Madawydar
29/06/2022 14:17
Bardzo udanie oddany nastrój. Autentycznie powiało chłodem… »
Madawydar
29/06/2022 13:50
Całkiem niezła humoreska. Wiejska sielanka z perspektywy… »
ShoutBox
  • Materazzone
  • 28/06/2022 17:24
  • Dawno mnie tu nie było. Strasznie mało tu życia jest :(
  • Kuba1994
  • 19/06/2022 15:13
  • Witam poszukuję kogoś kto oceni moją książkę ?
  • Dobra Cobra
  • 12/06/2022 11:46
  • Nie ma co do tego wątpliwości. Ukłony.
  • Kazjuno
  • 12/06/2022 09:01
  • Noblesse oblige
  • Kazjuno
  • 11/06/2022 13:58
  • PS Zburzyć twierdzę i taktyczny odwrót.
  • Kazjuno
  • 11/06/2022 13:54
  • Dzięki Dobra Cobro. Aż rzuca się w oczy że jesteś obcykany w kodeksie rycerskości. Serdecznie pozdrawiam, Kaz
  • Dobra Cobra
  • 11/06/2022 08:02
  • Serwując się ucieczką uratowałeś swoją męską cześć ;) Zuch chłopak!
  • Kazjuno
  • 10/06/2022 19:18
  • Dopiero wczoraj wróiłem do ciemnogrodu Wałbrzycha, serwując się ucieczką od przygodnej znajomej. (Ledwo starczyło na pociąg).
Ostatnio widziani
Gości online:28
Najnowszy:DominikSkibinski
Wspierają nas