Świat jest pełen magii - Manuel del Kiro
Proza » Inne » Świat jest pełen magii
A A A

Proezja

 

 Nie znam miejsc w których, mógłbym czuć się bezpieczniej niż w zakamarkach domu, w którym wyrosłem.

Pokoje pełne westchnień tych, którzy dawno już odeszli, szeptów i tajemnych kołysań, gdzie przez uchylone okna oddychało się całą mapą nieba, przecudnymi figurami chmur i blaskiem księżyca.

Z tych okien uczyłem się świata.

Zaglądałem w bezwzględną, czarną noc, lepką od niespokojnych snów, która wyroiła z siebie wielki ogromny strach.

Jak dziki zwierz skradała się, wypełniając ciszą wszystkie lustra.

Dom sycił się porannymi barwami nieba, a miasto huczało budząc się do życia.

Konie dzwoniły kopytami o błyszczący w słońcu bruk, po rozkołysanych wodach ulic z łoskotem burzy, przetaczały się ciężkie wozy, a z rozdziawionych ust domów wysypywali się ludzie.

Z mroków sieni wynurzali się wprost na jasne ulice.

Nalane twarze, wąskie blade oblicza, z resztkami snu w kącikach oczu, sylwetki zgięte ciężarem życia, sunęły po chodnikach w drodze po lepszy byt.

Niskie złociste popołudnia wisiały nad miastem, napełniając powietrze migotliwym szelestem.

Zmarszczki na twarzach starych ludzi lśniły radością odmładzając je na krótkie chwile.

Kocham domy, w których nawet w największe upały gości chłód, przez uchylone okna wpada rześkie powietrze, a szum drzew kołysze dzieci do snu.

 

Świat jest pełen magii trzeba tylko ją dostrzec.

 

Manuel del Kiro

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
Manuel del Kiro · dnia 16.10.2021 18:40 · Czytań: 625 · Średnia ocena: 5 · Komentarzy: 5
Komentarze
Darcon dnia 16.10.2021 18:44
Przyzwoite, choć nie wszystkie metafory budzą mój zachwyt. W sam raz na jesienny wieczór.

Pozdrawiam.
mozets dnia 16.10.2021 21:42
Manuel pokazał nam duszę człowieka o głębokim odczuwaniu otaczającego nas świata. Inny człowiek nie zauważył by takich niezwykłości w rzeczach powszednich i zwykłych. To są właśnie ludzie o nietuzinkowych wnętrzu. Do dzisiejszych czasów nie pasują - widza piekno tam - gdzie inni widzą tylko kurz, ciemność i starość. Zniszczenie. Przeszłość nic nie wartą. Minioną i zapomnianą.
A on jak w podróży Wellsa chce wskrzesić ten miniony czas i wziąć z niego siłę do swojego życia.
Mówi o tym do nas całym nie banalnym arsenałem poetyckiej prozy.
Jeśli mógłbym zauważyć drobnostkę w tej ferii przenośni, porównań to jeszcze piękniej by wybrzmiało zamiast "rozdziawionych ust domów" - np. "rozdziawionych bram domów".
Uniknąłbyś przez to pewnej dosłowności wyrazu poetyckiego. Proza poetycka jest dzisiaj rzadko spotykana- bo jest trudniejsza dla zwykłego amatora literackich zmagań. Ona nie powiela niczego bo jest indywidualna. A przez to ma niepowtarzalny i poruszający wydźwięk w sercach
czytelnika.
Kiedyś - dawno temu w małym miasteczku ogarnął mnie podobny nastrój w zwykłym niby widoku ulic i domów.
Gdzieś ten mój stworek błąka się w czeluściach internetu pod nazwą "Lato w Schwerin"
Przyjemnie się czyta Twoją PROEZJĘ.
Po mojemu poetycką prozę.
Marek Adam Grabowski dnia 17.10.2021 14:33 Ocena: Świetne!
Piękne, chociaż mam wątpliwości czy jest to w właściwym dziale. Chociaż z drugiej strony, gdyby było w poezji zapewne bym tego nie przeczytał.

Pozdrawiam
Zbigniew Szczypek dnia 17.10.2021 15:20 Ocena: Świetne!
Manuelu
Za przedmówcami - piękne. Nostalgiczne, jak jesień, uwypuklone, każdym, oddzielnym/wydzielonym zdaniem, jak każda myśl/refleksja jest oddzielna ale spójna, tożsama z treścią. Każdy, mam nadzieję, ma taki "kąt", skrawek swojego świata, pamięci, do którego chętnie wraca, by odtworzyć, otworzyć się na emocje, poczuć znowu sens, początek naszego "stworzenia", "chaos", który nas ukształtował. Czasem to także bolesne, wspomnienia bywają różne, czasem niemożliwe, gdy już wszystko się zmieniło i nie ma do czego wracać. Wówczas zostaje tylko pamięć, nasz filmowy zapis tego, co było.
To piękne
Serdecznie pozdrawiam
Zbyszek
Manuel del Kiro dnia 20.10.2021 09:21
Cieszę się bardzo, że tekst Wam się spodobał i dziękuję za te komentarze. Zanim zaczalem na dobre pisać prozę, długi czas cieszyłem się tworząc ,,proezję". Ktoś, kto ma wyobraźnię i potrafi obserwować otaczający nas świat, nie ma problemu, by przenieść to wszystko na papier i nieco ubarwić słowami. Oczarawała mnie książka raczej mało znanego u nas, angielskiego poety i pisarza, Lauriego Lee pod tytułem Cydr z Rosie. Piękny, kolorowy świat jaki opisał Lee, potrafi zachwycić, choć zapewne nie wszystkich. Nie wspomnę już o Bruno Schulzu o ktorym często wspominają ludzie w komentarzach pod moimi tekstami - za dużo Schulza się czytało, trzeba samemu pisać. Dowcip polega na tym, że Sklepy cynamonowe przeczytalem dwa lata temmu a proezję piszę od lat pięciu i jak już, to wolę Lauriego Lee. Pozdrawiam.
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
Kazjuno
28/02/2024 22:13
Zbysiu Zaciekawiłeś mnie powyższym komentarzem. Bliski… »
Jacek Londyn
28/02/2024 19:03
Zdzisławie, z treści fraszki wnioskuję, że pomimo… »
Marek Adam Grabowski
28/02/2024 15:55
Zamiast pisać od nowa wklejam mój komentarz z innego… »
Zbigniew Szczypek
28/02/2024 15:24
Kaziu Nie zrozumiałeś mnie niestety, jeśli chodzi o… »
Zbigniew Szczypek
28/02/2024 15:06
Kaziu To jest niedokończony przeze mnie komentarz, tak jak… »
Kazjuno
28/02/2024 13:26
Sposobów na poderwanie "gosposi" może być wiele.… »
Kazjuno
28/02/2024 13:01
Cieszę się, że przeczytałeś i dzięki za taaaaaaki duży i… »
Zbigniew Szczypek
28/02/2024 00:40
Kaziu Pisałem wcześniej o pomyśle na część 5-tą, już ją… »
Zbigniew Szczypek
28/02/2024 00:14
Roninie Podobała mi się ta miniatura. Chociaż zacząłem od… »
Kazjuno
27/02/2024 23:32
No, Zbysiu, Muszę pogratulować! Nie należę raczej do… »
Zbigniew Szczypek
27/02/2024 23:23
Kaziu Nie pamiętam, co czytałem i nie skończyłem… »
pliszka
27/02/2024 23:22
Muszę przyznać, że tekst ten skłonił mnie do szczególnie… »
pliszka
27/02/2024 22:57
Uderzająco prawdziwe i smutne. I nie tylko z miłością tak… »
Zbigniew Szczypek
27/02/2024 21:42
Dobry wieczór Pliszko Bardzo Ci dziękuję, że jako jedyna… »
pliszka
27/02/2024 20:21
Czytałam ten wiersz już chyba dziesięć razy, cały czas… »
ShoutBox
  • Redakcja
  • 28/02/2024 12:15
  • Dla nas to było takie samo zaskoczenie jak i dla Was ;)
  • Zbigniew Szczypek
  • 28/02/2024 12:00
  • No to śmieszne nie było, już rozwijałem matę i owijałem papierem ryżowym krótkie tanto... ;-]
  • Redakcja
  • 28/02/2024 11:50
  • Wracamy po krótkiej przerwie. Tęskniliście? ;-)
  • Zbigniew Szczypek
  • 22/02/2024 23:33
  • I teraz dopiero, gdy byłem tu i tam, pozwolę sobie zaprosić Was do mnie, na "Bal". Z góry dziękuję, za odwiedziny ;-}
  • Zbigniew Szczypek
  • 22/02/2024 22:50
  • Hej! W tym "skansenie" chroboczą korniki - więc jeszcze żyje!
  • Kazjuno
  • 22/02/2024 13:52
  • Oby nie z mocą Covida. Część ucieknie w popłochu. Niektórzy przeciążeni intelektualnie mogą powiększyć grona pacjentów zakładów psychiatrycznych. Tym zalecam mokre kompresy na rozpalone czoła.
  • Kazjuno
  • 22/02/2024 13:45
  • Sorry za literówkę. "Macie", a nie "Maci"!
  • Zbigniew Szczypek
  • 22/02/2024 13:44
  • I tu Ci Kaziu przyklasnę - brawo! "Zarażmy" towarzystwo PP nową "pandemią" ;-}
  • Kazjuno
  • 22/02/2024 13:09
  • Maci rację Pliszko Zbyszku. Szczypku. Może właśnie my (bo też ostatnio dorzuciłem pięć groszy) ponownie obudzimy z letargu PP rozleniwione towarzystwo? Szkoda było patrzeć, jak marniało w oczach.
  • Zbigniew Szczypek
  • 22/02/2024 12:48
  • Zgadzam się z Pliszką. Gdy tu się działo - komentarze/rady{kilkadziesiąt dziennie) - PP żyło, przyciągając także młode pookolenia, radosną dyskusją na temat literatury wszelakiej. Był taki gwar!
Ostatnio widziani
Gości online:21
Najnowszy:joanna_wie