Świat jest pełen magii - Manuel del Kiro
Proza » Inne » Świat jest pełen magii
A A A

Proezja

 

 Nie znam miejsc w których, mógłbym czuć się bezpieczniej niż w zakamarkach domu, w którym wyrosłem.

Pokoje pełne westchnień tych, którzy dawno już odeszli, szeptów i tajemnych kołysań, gdzie przez uchylone okna oddychało się całą mapą nieba, przecudnymi figurami chmur i blaskiem księżyca.

Z tych okien uczyłem się świata.

Zaglądałem w bezwzględną, czarną noc, lepką od niespokojnych snów, która wyroiła z siebie wielki ogromny strach.

Jak dziki zwierz skradała się, wypełniając ciszą wszystkie lustra.

Dom sycił się porannymi barwami nieba, a miasto huczało budząc się do życia.

Konie dzwoniły kopytami o błyszczący w słońcu bruk, po rozkołysanych wodach ulic z łoskotem burzy, przetaczały się ciężkie wozy, a z rozdziawionych ust domów wysypywali się ludzie.

Z mroków sieni wynurzali się wprost na jasne ulice.

Nalane twarze, wąskie blade oblicza, z resztkami snu w kącikach oczu, sylwetki zgięte ciężarem życia, sunęły po chodnikach w drodze po lepszy byt.

Niskie złociste popołudnia wisiały nad miastem, napełniając powietrze migotliwym szelestem.

Zmarszczki na twarzach starych ludzi lśniły radością odmładzając je na krótkie chwile.

Kocham domy, w których nawet w największe upały gości chłód, przez uchylone okna wpada rześkie powietrze, a szum drzew kołysze dzieci do snu.

 

Świat jest pełen magii trzeba tylko ją dostrzec.

 

Manuel del Kiro

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
Manuel del Kiro · dnia 16.10.2021 18:40 · Czytań: 653 · Średnia ocena: 5 · Komentarzy: 5
Komentarze
Darcon dnia 16.10.2021 18:44
Przyzwoite, choć nie wszystkie metafory budzą mój zachwyt. W sam raz na jesienny wieczór.

Pozdrawiam.
mozets dnia 16.10.2021 21:42
Manuel pokazał nam duszę człowieka o głębokim odczuwaniu otaczającego nas świata. Inny człowiek nie zauważył by takich niezwykłości w rzeczach powszednich i zwykłych. To są właśnie ludzie o nietuzinkowych wnętrzu. Do dzisiejszych czasów nie pasują - widza piekno tam - gdzie inni widzą tylko kurz, ciemność i starość. Zniszczenie. Przeszłość nic nie wartą. Minioną i zapomnianą.
A on jak w podróży Wellsa chce wskrzesić ten miniony czas i wziąć z niego siłę do swojego życia.
Mówi o tym do nas całym nie banalnym arsenałem poetyckiej prozy.
Jeśli mógłbym zauważyć drobnostkę w tej ferii przenośni, porównań to jeszcze piękniej by wybrzmiało zamiast "rozdziawionych ust domów" - np. "rozdziawionych bram domów".
Uniknąłbyś przez to pewnej dosłowności wyrazu poetyckiego. Proza poetycka jest dzisiaj rzadko spotykana- bo jest trudniejsza dla zwykłego amatora literackich zmagań. Ona nie powiela niczego bo jest indywidualna. A przez to ma niepowtarzalny i poruszający wydźwięk w sercach
czytelnika.
Kiedyś - dawno temu w małym miasteczku ogarnął mnie podobny nastrój w zwykłym niby widoku ulic i domów.
Gdzieś ten mój stworek błąka się w czeluściach internetu pod nazwą "Lato w Schwerin"
Przyjemnie się czyta Twoją PROEZJĘ.
Po mojemu poetycką prozę.
Marek Adam Grabowski dnia 17.10.2021 14:33 Ocena: Świetne!
Piękne, chociaż mam wątpliwości czy jest to w właściwym dziale. Chociaż z drugiej strony, gdyby było w poezji zapewne bym tego nie przeczytał.

Pozdrawiam
Zbigniew Szczypek dnia 17.10.2021 15:20 Ocena: Świetne!
Manuelu
Za przedmówcami - piękne. Nostalgiczne, jak jesień, uwypuklone, każdym, oddzielnym/wydzielonym zdaniem, jak każda myśl/refleksja jest oddzielna ale spójna, tożsama z treścią. Każdy, mam nadzieję, ma taki "kąt", skrawek swojego świata, pamięci, do którego chętnie wraca, by odtworzyć, otworzyć się na emocje, poczuć znowu sens, początek naszego "stworzenia", "chaos", który nas ukształtował. Czasem to także bolesne, wspomnienia bywają różne, czasem niemożliwe, gdy już wszystko się zmieniło i nie ma do czego wracać. Wówczas zostaje tylko pamięć, nasz filmowy zapis tego, co było.
To piękne
Serdecznie pozdrawiam
Zbyszek
Manuel del Kiro dnia 20.10.2021 09:21
Cieszę się bardzo, że tekst Wam się spodobał i dziękuję za te komentarze. Zanim zaczalem na dobre pisać prozę, długi czas cieszyłem się tworząc ,,proezję". Ktoś, kto ma wyobraźnię i potrafi obserwować otaczający nas świat, nie ma problemu, by przenieść to wszystko na papier i nieco ubarwić słowami. Oczarawała mnie książka raczej mało znanego u nas, angielskiego poety i pisarza, Lauriego Lee pod tytułem Cydr z Rosie. Piękny, kolorowy świat jaki opisał Lee, potrafi zachwycić, choć zapewne nie wszystkich. Nie wspomnę już o Bruno Schulzu o ktorym często wspominają ludzie w komentarzach pod moimi tekstami - za dużo Schulza się czytało, trzeba samemu pisać. Dowcip polega na tym, że Sklepy cynamonowe przeczytalem dwa lata temmu a proezję piszę od lat pięciu i jak już, to wolę Lauriego Lee. Pozdrawiam.
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
skroplami
14/07/2024 11:07
Jak dzień i noc, różnice :). Chociaż jak one tak Twoja… »
skroplami
14/07/2024 10:00
Stara prawda, wieczna prawda, boska prawda. Zawarłeś kilka… »
al-szamanka
13/07/2024 17:07
Sumiennie przeczytałam tekst od początku do końca i mam… »
al-szamanka
13/07/2024 14:50
Mam pytanie. Czy wyzwolone kobiety, to te z tymi wszystkimi… »
Florian Konrad
13/07/2024 13:58
Dziękuję. Wiersz jest nieromantyczny, bydlak jeden :) »
Janusz Rosek
13/07/2024 12:19
Kazjuno To bardzo ciekawa historia. Czytając takie… »
Kazjuno
13/07/2024 07:42
Bardzo ciekawe, Januszu, 3 opowieści. Przeczytałem jednym… »
Janusz Rosek
12/07/2024 08:57
Kazjuno Bardzo dziękuję za Twój komentarz i słuszne… »
Kazjuno
12/07/2024 08:07
Przeczytałem Januszu z zainteresowaniem. Wewnętrzne rozterki… »
valeria
10/07/2024 13:53
Podoba mi się. Łagodne lato :) »
valeria
10/07/2024 13:51
Dziękuję, opis poprawiony już:) zachęcam :) od soboty jestem… »
Berele
10/07/2024 13:37
Pointa mogłaby okazać się jakaś lżejsza, ale udała się ta… »
Jacek Londyn
10/07/2024 13:08
Valerio, cieszę się, że się wydało, że ktoś z nas (a… »
Berele
10/07/2024 10:59
Nawet fajne neolęgi. Spodobał mi się wiersz ubogi w… »
Berele
10/07/2024 10:37
Dużo ładnych figur w wierszu. Na minus poetyckość eteru i… »
ShoutBox
  • Jacek Londyn
  • 12/06/2024 14:22
  • a komentarzy ni chu, chu. "Czego oczy nie widzą, sercu nie żal"... Niby tak, lecz ja komentarze sobie cenię. Nierzadko lepiej niż kawa rano podnoszą ciśnienie.
  • Jacek Londyn
  • 12/06/2024 14:19
  • "Ostatnio widzianych" spory tłum,
  • Zbigniew Szczypek
  • 31/05/2024 21:10
  • "Po co tu jesteśmy, skoro ciągle się boimy?"- to taka "terapia", dla duszy i ciała, ekshibicjonizm w innym wymiarze. Skoro już tu jesteś, zrzuć ostatni listek! Bądź wreszcie wolny
  • Zbigniew Szczypek
  • 31/05/2024 19:34
  • Gramofonie - dołącz do nas z komentarzami, a na pewno będzie się działo więcej i lepiej, bo kto, jak nie Ty, swoją siłą głosu dotrze do najdalszych zakątków "galaktyk" ;-}
  • Wiktor Orzel
  • 31/05/2024 10:32
  • Dzieje się to, co zwykle. Ktoś wrzuca tekst, inni go komentują i tak się toczy tutaj życie ;)
  • Gramofon
  • 30/05/2024 11:13
  • dzieje się tu coś?
  • Zbigniew Szczypek
  • 15/05/2024 21:38
  • Najgorsze co może być, jeśli chodzi o komentarze, jeśli zostają tylko grupy tzw. "wzajemnej adoracji", z komentarzami schematycznymi i w zasadzie nic nie wnoszącymi do twórczości. Nie chciałbym tego.
  • Zbigniew Szczypek
  • 15/05/2024 20:30
  • Kaziu, my to wiemy, że to czasem działa na zasadzie "łańcuszka szczęścia" ale denerwuje, gdy ktoś go "przerywa", w tedy wraca cisza i "bezkomentarz" opanowuje znowu kolejną falą
  • Kazjuno
  • 15/05/2024 14:01
  • Piszcie, publikujcie i twórzcie komentarze!
Ostatnio widziani
Gości online:0
Najnowszy:Usunięty