Witaj Wiolinie

Los niestety bywa przewrotny i jest nieprzewidywalny,
najbardziej boli, gdy trzeba stawiać czoła utracie bliskich, tego typu rany goją
się najdłużej, albo li tylko przysychają, ale w środku cały czas są, niczym ciernie...

Bdb życiowy wiersz, z bardzo trafną puentą.
Szczególnie podoba mi się fraza -
"ważnią się sprawy te dalekie i bliskie"...

Pozdrawiam serdecznie, Wiolinie

Witaj wolnyduchu.

Nic nowego pewnie tutaj nie odkryłem, ale w końcu skąd czerpać wiedzę o życiu jak nie od niego samego...to niewyczerpalna kopalnia doświadczeń nas samych, przyjaciół znajomych...Nie na próżno dni tygodnia wyglądają w ten sposób że 6 dni jest tych zwyczajnych, a tylko w tym jedna niedziela. Tak samo jest z życiem...tyle w nim szarości a tylko niekiedy, co jakiś czas przydrepcze do nas miłe...
Dzięki serdeczne że wpadłaś do mnie na kilka słów. Pozdrawiam.

Witaj Al.

Całe wieki nie widziałem Ciebie na pp. Na Poetyckiej a nawet na Pięknej szukano Twoich śladów, i nic...Przepadła gdzieś ulubienica pp i na domiar złego nic nie pisze...

Hm...Gdyby nie było czasu to po co go odmierzać, po co ludziom zegarki, po co tygodnie, miesiące lata...Któż z nas wiedziałby kiedy tęsknić za świętami, za mamą dawno nie widzianą
albo za porą roku.
Twoja analityczna wiedza każe zastanowić się nad tym tematem że czas jest tylko złudzeniem,
ale jak to w życiu, wierzymy w różne rzeczy, zjawiska, paradoksy, w śmierć... wierzymy też i ludziom, dlatego żyjąc tu i teraz nie zdążę posiąść potrzebnej mi do tego wiedzy...
bardzo dziękuję za komentarz... Pozdrawiam.