"dotykanie spojrzeniem" - a cały wiersz opiera się na tym - jest wyjątkowo wtórne, nieciekawe.
Widziałam to już setki razy w poezji "szufladowej".

A tak poza tym, to nie wiadomo do końca, dokąd ten tekst zmierza.
Powiedzmy, że jest tu próba gry zmysłami (słuchanie, dotykanie, patrzenie), ale trudno dociec, czy też wyinterpretować sobie, czego, kogo i w jaki sposób dotyczy.
Nawet wiodąca emocja wydaje się nieczytelna.

"Nie dla psa kiełbasa" w puencie rozwala system. Ale w czym rzecz?

Dlaczego nagle "Oddaję" w przedostatnim wersie jest napisane wielką literą? Ma to jakieś uzasadnienie, jakieś znaczenie dla wiersza?

Zabrakło:
- nakreślenia sytuacji lirycznej,
- zdefiniowania podmiotu i adresata lirycznego (to powinny być osoby z krwi i kości),
- obrazowania (według nawet najbardziej podstawowego schematu: co? kto? jak? gdzie? kiedy? co z tego wynika?)

Pozdrawiam,
The Meanest Cat.