Melodyjny wiersz

Przepiękny wiersz, Lilu, taki Twój i jakże porywający
Bo jest w nim wszystko, co szumnie nazywamy pięknem.
Nawet jeśli kochankowie się na chwilę rozstają, wrócą do siebie z nadejściem wiosny.
Dajesz nadzieję na lepsze jutro - te wersy są tak urocze, że tchną optymizmem.
Radością życia, bo do szczęścia nie trzeba wcale tak wiele - po co podróżować po całym świecie w poszukiwaniu miłości, jak można odnaleźć cały świat w drugiej osobie.

Wiersz bardzo nastrojowy i pełen smaczków.
I te niedokładne rymy nadają mu swoistej melodii.
W ogóle znokautowałaś mnie tym kawałkiem, Lilu, jest taki naturalny, a i liryka niepoślednia.

Jest bardzo lekki i dlatego się go świetnie czyta

PS.
Chciałbym, żebyś zajrzała do mojej najnowszej miniaturki "Moja maleńka".
Gwarantuje dużo miłości i wzruszeń, no i oczywiście będzie mi niezmiernie miło, że zajrzałaś w moje skromne progi

Pozdrawiam wesoło!

Dziękuję, Mike, za to, że czytasz te moje proste w treści wiersze i potrafisz we właściwy sobie sposób pochlebnie je skomentować.
Bardzo dziękuję i pozdrawiam (deszczowo, ale serdecznie)



A podeślij, waćpan, podeślij ten sztambuch.

PS
Pociengielku drogi, musisz jakoś przełknąć tę moją zwyczajną pisaninę. Nie potrafię tak mądrze i zawile (czasem, a może: często), jak Ty.
Pozdrawiam niezmiennie serdecznie.

Ach, ta natura. Daje po oczach. Razi przepychem doznań, bogactwem barw i zapachów, dusi miłością, aż tchu brakuje."A wszystko te czarne oczy, gdybym ja je miał...." albo" przez twe oczy te oczy zielone, oszalałem...", ..diabeł nie odgadnie, co w nich schowasz na dnie..., i mam tylko jedno pytanie"" czy te oczy mogą kłamać i czy serce mogą złamać ? Chyba nie".

Pozdrawiam

Mad

Kto to wie...

Dzięki za słowo, Madawydar.
Pozdrawiam



Fakt, ostatnio więcej siedzę w przekładach. Miło, że tak wysoko je cenisz, Mike.
Może jakiś zamieszczę, bo dawno nie wstawiałam.
Pozdrawiam Cię serdecznie.

O, to się cieszę, Slavku, że tylko trochę. A poważnie - słowo "rozbrzmieć" istnieje i jest używane.

Miło, że zajrzałeś i zostawiłeś słowo. Dzięki.

Jasne, rozumiem.

Dzięki, aleksandrze. To przyjemność czytać takie słowa.
Pozdrawiam

Uwielbiam takie naturalne wiersze

W pierwszej chwili myślałem, że jest to tekst przepisany z czasów, kiedy chodziłem do szkoły. Ale myślę nie! Ale myślę nie! To tekst współczesny. I tyle jest superlatyw. To musi dziać się naprawdę.
Nie wiem co powiedzieć. Wielka tęsknota i nostalgia za tym co było.

Lilah.
Ja uwielbiam Leśmiana. Gałczyńskiego itd. Ale próbuję nawiązywać do współczesnych nurtów. Ziemia się kręci i jest nieubłagana.
Nie zrozum mnie źle.

Uroczy wiersz, ale mam dwie uwagi gramatyczne. Wydaje mi się, że czasownik: rozbrzmiewać nie ma formy zwrotnej. Również z treści wynika,że to smutek żegna kochanków, a nie odwrotnie, czy nie powinno więc być:
" smutek drogi na roztaju
co kochanków ( dwojga ) żegna
obiecując rozkosz raju
gdy się wiosna (zbudzi) śpiewna..." ?
Może się mylę, wydaje się jednak, że warto przemyśleć...