Przed odejściem

Z biegiem dni, miesięcy i lat

moja przyszłość się kurczy.

Staje się marginesem życia,

na którym tlą się jeszcze iskierki marzeń,

ale i one zgasną niebawem .

Najważniejsze jest to, że nie sprzedałem duszy,

nie skurwiłem ciała i mam to co mam

– choć chciałbym więcej.  

A moja żona jest piękna i nie jest dmuchaną lalką

ani latawcem, ani pióropuszem z gwiazd.

Jest szczęśliwym losem wygranym w Totolotku ludzkich istnień.

Czas gasić ognisko. Zebrane plony zgromadzić w spichlerzu pamięci,

by posłużyły innym na jakiś czas.

Na zaoranym polu bruzdy zacierają ślady bytu, walki, uniesień i cierpienia.

Chciałbym powiedzieć „Dobranoc” , ale to by było nie fair z mojej strony.

 Idę bowiem tam, gdzie jej nie ma.