Eeeehhh, przesada, zdarzały się sporadycznie, co najwyżej dobre, ale dziekuje za miłe słowa. pozdrowki serdeczne

A takie tam, człowiek chyba częściej podnosi się z dołu niż po upadku z góry, chociaż nie znam statystyk wielkie dzieki, Mike za słowa i chwile zadumy nad powyższym, to znaczy, że trafiło w serducho pzdr serdecznie.

Nie lubisz, ale robisz to dobrze, porozmawiajmy najpierw nad tym, co chciałem przekazać, choć z częścią się z Tobą zgodzę…

Pierwsza cząstka z „to” miało być wiele mówiące, bo faceci tego pokroju mają „to coś, dlatego łatwiej im się dostosować, w pewnych sytuacjach jest łatwiej kiedy to masz. Poza tym trochę jest łącznikiem z kolejnym wersem, ale nie tylko o tym myslalem w tym fragmencie.

Co do którego x 2 i skończyła/skończyło to możesz mieć rację, tylko czy wydźwięk tego fragmentu nie straciłby na znaczeniu???
A to ważny fragment tekstu, choć jeszcze nie puenta. Jeszcze nie mam tej pewności, to była premedytacja, możliwe, że błędna.

Z puentą, ciężko mi się nie zgodzić, zawsze lepiej kiedy jest ona lapidarna i pozostawia przestrzeń czytelnikom, raczej nie zmieniłbym ostatniego wersu, ale jestem w stanie wyrzucić przedostatni, tylko wtedy zniknęłaby klamra, do przemyślenia

Wielkie dzięki za słowa i pochylenie, dobrze Cie widzieć a’propos, zapraszamy częściej!!! Dała do myślenia i dobrze, o to chodzi, pozdrawiam serdecznie

Hmmm, myśle, że tego potrzebują, ludzie z dużym ego, kiedy tracą, to co uważali za najcenniejsze, chcą podkreślać takie niuanse, szczególnie w późnych latach, kiedy czują, że te czasy uleciały. Ale środek zmieniłem, masz rację. Co do puenty, to jeszcze do przemyślenia, bo ostatni wers chciałbym zostawić nienaruszony.
Jeszcze raz wielkie dzięki, bo niewiele osób tak rzetelnie podchodzi do sprawy

Takim wolno-duchem byłeś widocznie nie to było potrzebne w życiu, samo odleciało chcesz coś dokupować, po co, zainwestuj lepiej w książki wielkich albo wielkiego

Nie żałuj sobie życia, czas spędzaj z kochaną osobą

Często się zdarza, że upalne i upojne lata, chwile przemijają i nie zdają się już tak atrakcyjne.
Ciekawa autorefleksja, Aleksandrze. Pozdrawiam serdecznie