Aza (Bożonarodzeniowy dramat) - Kazjuno
Proza » Miniatura » Aza (Bożonarodzeniowy dramat)
A A A
Od autora: Jak to u mnie, historia oparta na faktach

Aza

(Poświąteczna trauma)

Te Święta były w pewnym sensie wyjątkowe. Nie dlatego, że były inne. W domu wszystko odbywało się zgodnie z tradycją. Był wigilijny barszcz z grzybowymi uszkami, karp w galarecie po żydowsku i jak co roku wiele innych smakołyków. Nawet nowe, kolorowe elektryczne światła na aromatycznym świerku i prezenty nie sprawiły mnie i bratu tyle radości, co wcześniej. (Rok temu woskowe świeczki podpaliły naszą choinkę i niewiele brakowało, a pożar wymknął, by się spod kontroli). Rzecz w tym, że z dwunastoletnim bratem bliźniakiem zakochaliśmy się w psie. Kilka dni wcześniej nasz bliski kolega Olutek – sąsiad o arystokratycznym rodowodzie – odwiedził nas i z tajemniczą miną powiedział.

– Ten alkoholik Majewski, kupił sobie śliczną suczkę i teraz chce ją sprzedać na wódkę, to okazja. 

Dla nas “pan” Majewski był przerażający, przebywał na ogół w więzieniu, ale jak wychodził służąca rodziny Olutka dzieliła z nim swoje ciasne mieszkanie. Nigdy nie widzieliśmy go trzeźwego i początkowo zignorowaliśmy propozycję Olutka. Dopiero gdy kolega o hrabiowskim rodowodzie przyprowadził do naszego ogrodu tę piękną suczkę o imieniu Aza, od razu urzekła nas jej spontaniczna wesołość i chęć do wspólnych zabaw. Nasi rodzice zdecydowanie odmówili zakupu suki rasy legawiec, podejrzewając, że pies był kradziony. Postanowiliśmy wziąć sprawę w swoje ręce i na początku błagaliśmy pijaka, żeby sprzedał psa za połowę ceny.

Majewski był nieustępliwy.

– Mam już kupca – groził mężczyzna, patrząc na nas złymi wodnistymi oczami.

Tuż po świętach na pomysł jak zorganizować potrzebną gotówkę wpadł Jarek Menowski.

– Jest sezon na kolędowanie, potrzebujemy tylko trochę łachów, poćwiczymy śpiewanie, wymyślimy jakąś prostą fabułę i zaczynamy. Ty Olutek będziesz śmiercią, ja mogę być diabłem. Hu, hu, hu! – Jarek spróbował udawać baryton, ale zabrzmiał sopranowym piskiem. – A bliźniacy, kimkolwiek chcecie, jeden może być Herodem, a drugi Aniołem.

Następnego dnia Jarek przyniósł koszulę nocną swojej macochy i blond perukę dla “anioła”, a także przerażającą, własnoręcznie wykonaną, trupią maskę dla “śmierci”.

Podczas naszego występu w stołówce jednego z sanatoriów brat “aniołek” zgubił jedno ze skrzydeł, a “śmierć” zaczęła się histerycznie śmiać. 

– Mordę w kubeł! – zganił Olutka “diabeł” i przeprosił publiczność za „problemy techniczne”. 

Pomimo niedoskonałości nasze występy szczególnie w sanatoryjnych stołówkach okazały się dochodowe i po drugim dniu naszej „teatralnej trupy” przyprowadziliśmy z Alkiem do domu własnego psa Azę. Za to Jarek i Olutek zgarnęli trochę gotówki. Rodzice niechętnie przyjęli nowego członka rodziny, przyznając jednak, że suczka miała nieodparty urok. Aza dostała materac na podeście schodów prowadzących do piwnicy.

Happyendu nie było.

– Kurwa mać! – usłyszeliśmy pewnego popołudnia. Po wrzasku ojca rozległy się odgłosy przypominające trzepanie dywanów oraz przeraźliwy pisk . – Won ty kundlu! – darł się Ojciec, po czym usłyszeliśmy trzask zamykanych drzwi od podwórza.

Naszym łzom nie było końca. Azy już nigdy nie zobaczyliśmy, okazało się, że nieświadoma wagi swojego przestępstwa suczka zrobiła sobie też święta i poczęstowała się wiszącą na klamce okna kuchni karbowaną oplecioną sznurkami pyszną wędzoną szynką. Tak luksusowy towar za komuny pojawiał się w sklepach mięsnych bardzo rzadko. Aby go dostać, trzeba było stać godzinami w długich kolejkach. Nasz ojciec, krewki były wojskowy, który po śmierci swojego ojca w dzieciństwie nie raz chodził głodny, takiej straty nie mógł puścić płazem.

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
Kazjuno · dnia 14.12.2023 21:17 · Czytań: 326 · Średnia ocena: 5 · Komentarzy: 9
Komentarze
Marek Adam Grabowski dnia 15.12.2023 14:14
W sumie smutna historia. Taka pesymistyczna, która niczego nie wnosi.

Pozdrawiam
Kazjuno dnia 16.12.2023 11:39
Dzięki Marku za komentarz.
Ta opowiastka to okolicznościowa miniaturka, wszak zbliżają się święta. Ot, memorandum, podważające sens wyświechtanego zwrotu "Wesołych Świąt". W istocie niekiedy bywają smutne.
Czasem, gdy od sztucznych ogni zajmie się choinka, dzielni strażacy dogaszają zgliszcza domostw. Częściej niż w powszednie dni słychać w czasie świąt syreny spieszących na ratunek karetek pogotowia. Niektórzy tak się obżerają, że doznają obrzęków wątroby i innych gastrycznych przypadłości, nawet kończących się śmiercią lub delirium tremens.
Więc, Drodzy Portalowicze, nie przeżerajcie się! Ostrożnie z fajerwerkami! Nie kupujcie dzieciom chińskich zabawek, bo zawierają toksyczne substancje!

Kończąc wpis, życzę Wam miłych i błogosławionych świąt, wasz serdeczny koleżka,

Kazjuno
Marek Adam Grabowski dnia 16.12.2023 12:06
Może jest zbytnio dołujące, ale rozumiem co miałeś na myśli.

A tak przy okazji niedawno byłem na krótko w Wałbrzychu.

Dziękuję za życzenia
Kazjuno dnia 17.12.2023 07:38
Dzięki, Marku Adamie Grabowski za kolejny wpis.
Szkoda kolego, mogłeś dryndnąć. Przecież masz mój telefon.

Pozdrawiam
Marek Adam Grabowski dnia 17.12.2023 09:53
To napiszę inaczej. Będę tan również na sylwestrze. Może wtedy się spotkamy?

Pozdrawiam
mike17 dnia 22.12.2023 18:47 Ocena: Świetne!
Smutne, ale jakże życiowe, wszak pies jeść musi, bo inaczej się udusi :)
Na małej płaszczyźnie słownej ukazałeś wiele emocji i przeżyć.
Jako weteran psów i kotów wiem, co czułeś z bratem.
Fajnie napisane bez ckliwości, tak jakby była to relacja.
Bo po co więcej?
Czytacz dośpiewa sobie resztę.
Ale szkoda w sumie psiaka, mógł pozostać z Wami.
Ale zaryzykuję tezę, że bohaterem tej miniaturki jest głód.

Trzym się, Kaziu :)
Kazjuno dnia 27.12.2023 08:52
Dzięki Mike za wpis i super ocenę.
Trudno się nie zgodzić z postawioną przez Ciebie na końcu tezą.
Wprawdzie klimat podtrzymywany przez Rodziców wystawnym doborem wigilijnych potraw dla mnie z bratem, był wtedy prawie bez znaczenia, ale sprawcą dramatycznego epilogu tamtych Świąt właśnie był Ojciec, powodowany dawno przeżytym głodem.

Serdecznie, Mike, pozdrawiam.
pliszka dnia 21.02.2024 22:28 Ocena: Świetne!
Czy wszyscy ojcowie mają takie podejście do zwierząt?
Pozwalając sobie na małą prywatę, bo Twoja opowiastka wywołała we mnie dużo skrajnych emocji, napomknę o ciężkim życiu mojego kota, który także często nagrabi sobie u Pana Domu.
I tylko ten Pan Domu nie potrafi zrozumieć, że zwierzę nie jest z natury złośliwe, nie wie, że robi źle. Po prostu kieruje się instynktem.
Gruby nie raz ukradł coś ze stołu, i mimo że w dzisiejszych czasach zwykła szynka nie jest produktem luksusowym, to kara musi być, jakby co najmniej pół prosiaka zeżarł.
Nigdy nie zrozumiem tego podejścia, które niestety pomimo upływu lat (jak widać) się nie zmienia.
Kazjuno dnia 22.02.2024 09:49
Ucieszyłem się Pliszko, widząc (chyba po latach) twoją śliczną buzię w PP. Ba! Pod moim tekstem! Od razu się przyznam. Przyłapałem się na odruchu Pana Domu tudzież mojego ojca.
Będąc z wizytą w domu syna (właściciela dwóch kotów i jednego psiaka), posunąłem się raz do gestu w stylu wymienionych jegomości. Wprawdzie toleruję koty i nic do nich nie mam, chociaż wolę psiaka. Jednak Rudy bywa wyjątkowo namolny, a na dodatek jest wrednym lizusem, a tego nie lubię. Kiedy tylko bywam w kuchni, kocisko traktujące mnie na co dzień jak powietrze, od razu ociera się o moje nogawki i mruczy, jakby chciało mi powiedzieć:
- Dawaj tu skurwysynu coś smacznego, przecież JA jaśnie kocur się poniżam, a ty mnie zmuszasz do żebractwa.
Raz nie wytrzymałem. Nie był to wprawdzie kopniak. Ot, energiczne pchnięcie nogą. Przejechał się po kaflowej podłodze parę metrów, ale jak na mnie spojrzał!
- Miał! - zamiałczał, jakby chciał powiedzieć: "Jeszcze się policzymy"!
No i nasikał mi do butów.
Więc trochę usprawiedliwiam Pana Domu, bo może kiedyś przeżył równie poniżającą go przygodę.
Bardzo dziękuję Ci Pliszko za wspaniałą ocenę. Jestem też dumny, że wywołałem Twoje emocje.
W sumie masz rację. Zwierzęta trzeba kochać, a przemoc wobec nich jest czymś godnym potępienia.
Moc serdecznych uścisków, Kaz
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
Kazjuno
16/04/2024 21:56
Dzięki, Marianie za pojawienie się! No tak, subtelnością… »
Marian
16/04/2024 16:34
Wcale się nie dziwię, że Twoje towarzyszki przy stole były… »
Kazjuno
16/04/2024 11:04
Toż to proste! Najeżdżasz kursorem na chcianego autora i jak… »
Marian
16/04/2024 07:51
Marku, dziękuję za odwiedziny i komentarz. Kazjuno, także… »
Kazjuno
16/04/2024 06:50
Też podobała mi się twoja opowieść, zresztą nie pierwsza.… »
Kazjuno
16/04/2024 06:11
Ogólnie mówiąc, nie zgadzam się z komentującymi… »
d.urbanska
15/04/2024 19:06
Poruszający tekst, świetnie napisany. Skrzący się perełkami… »
Marek Adam Grabowski
15/04/2024 16:24
Kopiuje mój cytat z opowi: "Pod płaszczykiem… »
Kazjuno
14/04/2024 23:51
Tekst się czyta z zainteresowaniem. Jest mocny i… »
Kazjuno
14/04/2024 14:46
Czuję się, Gabrielu, zaszczycony Twoją wizytą. Poprawiłeś… »
Gabriel G.
14/04/2024 12:34
Bardzo fajny odcinek jak również cała historia. Klimacik… »
valeria
13/04/2024 23:16
Hej miki, zawsze się cieszę, gdy oceniasz :) z tobą to jest… »
mike17
13/04/2024 19:20
Skóra lgnie do skóry i tworzą się namiętności góry :)»
Jacek Londyn
12/04/2024 21:16
Dobry wieczór. Dawno Cię nie było. Poszperałem w tym, co… »
Jacek Londyn
12/04/2024 13:25
Dzień dobry, Apolonio. Podzielam opinię Darcona –… »
ShoutBox
  • Zbigniew Szczypek
  • 01/04/2024 10:37
  • Z okazji Św. Wielkiej Nocy - Dużo zdrówka, wszelkiej pomyślności dla wszystkich na PP, a dzisiaj mokrego poniedziałku - jak najbardziej, także na zdrowie ;-}
  • Darcon
  • 30/03/2024 22:22
  • Życzę spokojnych i zdrowych Świąt Wielkiej Nocy. :) Wszystkiego co dla Was najlepsze. :)
  • mike17
  • 30/03/2024 15:48
  • Ode mnie dla Was wszystko, co najlepsze w nadchodzącą Wielkanoc - oby była spędzona w ciepłej, rodzinnej atmosferze :)
  • Yaro
  • 30/03/2024 11:12
  • Wesołych Świąt życzę wszystkim portalowiczom i szanownej redakcji.
  • Kazjuno
  • 28/03/2024 08:33
  • Mike 17, zobacz, po twoim wpisie pojawił się tekst! Dysponujesz magiczną mocą. Grtuluję.
  • mike17
  • 26/03/2024 22:20
  • Kaziu, ja kiedyś czekałem 2 tygodnie, ale się udało. Zachowaj zimną krew, bo na pewno Ci się uda. A jak się poczeka na coś dłużej, to bardziej cieszy, czyż nie?
  • Kazjuno
  • 26/03/2024 12:12
  • Czemu długo czekam na publikację ostatniego tekstu, Już minęło 8 dni. Wszak w poczekalni mało nowych utworów(?) Redakcjo! Czyżby ogarnął Was letarg?
  • Redakcja
  • 26/03/2024 11:04
  • Nazwa zdjęcia powinna odpowiadać temu, co jest na zdjęciu ;) A kategorie, do których zalecamy zgłosić, to --> [link]
Ostatnio widziani
Gości online:0
Najnowszy:Usunięty