Bardziej mi tu chodziło o policzki - lico w lico - policzek w policzek - niczym dwie polówki jabłka, to przemyślana wizja, a ponieważ tych policzków już trochę jest w tekście, więc sam rozumiesz, inna sprawa, że to bardzo po mojemu płynie, dokładnie tak bym sama powiedziała, tak, mam frajdę, bo lubię takie smaczki, nawet jeśli trącą myszą. Co do samej puenty, też nic bym tu nie zmieniła, mam problem w wypowiedzeniu takiej frazy na sam koniec, jak Ty proponujesz "najbardziej niecierpliwego chłopca", nie brzmi mi to już tak, a jestem wybitnie wyczulona na te wszystkie rytmy i akcenty, decydujące o melodii. W moim przekonaniu najpierw powinien być rzeczownik, potem te wszystkie określniki. Chłopca, jakiego - najbardziej niecierpliwego. Niecierpliwego tak bardzo, jak jej niecierpliwe palce.
Musi tak zostać w moim odczuciu Florianie, ale dobrze, że przystajesz i wskazujesz miejsca, wszak nie zaszkodzi nigdy, jeszcze raz się nad niuansami pochylić.
Pozdrawiam Cię radośnie i dziękuję z dygnięciem za ślad.

Do tekstu powstał obraz, poprosiłam Sisey'a, o kruka i jabłko, bo tekst jest nieco przewrotny, i ja widzę w nim ten kontekst o dojrzewaniu do momentu "zerwania, schrupania jabłka", zostawiam niżej link:

https://tiny.pl/dh8nw