Jest takie miejsce i taki kraj
miasto choć inne ma także bal
równie upiorny i pełen zjaw
cieni z przeszłości złaknionych braw
 
i tylko Messer zawsze ten sam
z dziwnym orszakiem przybywa nam
by dać świadectwo swego istnienia
sztukmistrzom biegłym w dziele mamienia
 
chociaż tam głowy tracą co rusz
nowi idioci idą pod nóż
przecząc historii faktom kłamliwie
kreując się w mediach bardzo nobliwie
 
w prawdzie miejsce jest dzisiaj inne
upiorną masą tak samo winne
to może posiada choć dwoje ludzi
których obecność wstrętu nie wzbudzi
 
i jedno będzie królową balu
uczciwą i mądrą już w każdym calu
nie zlekceważy – naprawdę wzruszę
wybłaga wolność uwolnię duszę
 
a ja nie zniknę jak moja „chusta”*
podejdę bliżej całując w usta
te co nie były kłamstwem skalane
wznoszącym w niebo mury ceglane
 
„To moje miejsce, to mój kraj …”

*chusta - rekwizyt Friedy - żałosnej dzieciobójczyni, chusta jest nieodłączna, by przez wieczność pamiętała o tym, co zrobiła;      nikt z "gości" jej nie współczuje i nie oskarża ojca dziecka - tylko Małgorzata