Piszesz coraz bardziej tajemniczo, valerio. Nie sposób nie zadawać pytań.

„chciałam niczym żonkil złożyć ci małą wizytę
a ty szukałbyś jak trzmiel słodkiego nektaru…”

Co oznacza to odwrócenie ról? Z reguły trzmiel leci do upatrzonego kwiatka, a tu żonkil chciał wybrać się z wizytą, co prawda małą, ale nie zmienia to postaci rzeczy. Musiałby zerwać się z grządki… Czy to pragnienie miłości, która jest w stanie pokonać prawa natury?...

Chyba tak, ale pewności nie ma.
Jeśli pozostaniemy przy pragnieniu, to, niestety, wydaje się, że było pragnieniem przez chwilkę, znika spłoszone wiosennym wiatrem – żonkil nie rusza się z miejsca, kiwa tylko główką. Szepce „bądź cierpliwy” niby do trzmiela, ale bardziej do sobie, oddalając moment zbliżenia.
„Chcę, ale się boję (lub nie jestem gotowa)” – niejeden żądny słodkiego nektaru „trzmiel” słyszał podobne słowa… I przeminęło z wiatrem. Szkoda.

Pzdr
J