Jak wypłakany list - Yaro
Poezja » Wiersze » Jak wypłakany list
A A A

 

malujesz świat na szarym papierze
całkiem inna jest prawda to linia
nie do przeskoczenia
 
chcesz pochwalić się wrażeniami
nikt nie pragnie cię posłuchać
 
odbierasz szansę jak list ze skrzynki pocztowej
zawsze rano budzi stres związany z bólem ból pełen życia
 
dniem obawa malujesz obraz niezałatwionych spraw
pełno warstw pod płótnem prawdziwy ty
 
oczy przekrwione od ciężaru
popielatych dni ciemnych myśli
trzeźwym wzrokiem osiągasz mniej
 
piszesz list do kogoś innego niż zwykle
odwiedzają cię wspomnienia
demony przeszłości daj spokój
to bez sensu ważna treść

 

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
Yaro · dnia 04.03.2024 06:27 · Czytań: 257 · Średnia ocena: 5 · Komentarzy: 4
Komentarze
pliszka dnia 05.03.2024 23:42 Ocena: Świetne!
Czuję w Twoim wierszu esencję jesiennej chandry. Gdy siada się przy oknie i chciałoby się coś komuś powiedzieć, jakoś pomalować ten świat, wypełnić go czymś żywszym niż umierające drzewa i stare pocztówki. Niezałatwione sprawy piętrzą się na biurku, a kolejne warstwy swetrów wcale nie chronią przed zimną rzeczywistością. Wtedy właśnie, tak siedząc w tym biednym brudnym oknie, niemytym od lata, zostaje tylko papier. I nieważne, że jest tak szary jak te szare jesienne dni... ,,ważna treść".
***
Bardzo ciekawy utwór :)
Yaro dnia 10.03.2024 10:12
Dziękuję Pliszko za komentarz :) Pozdrawiam serdecznie:)
mike17 dnia 15.03.2024 18:31 Ocena: Świetne!
Jak list wyrwany z trzewi, jak jęk za tym co mogło być, lecz nie było, jak garść wspomnień wywołujących tylko ból i poczucie, że zmarnowało się cenny czas...
To wszystko boli i nie ma lekarstwa, by to ukoić - na pewne rzeczy jest po prostu za późno.

Wspomnienia potrafią boleć.
Jak tu u Ciebie, Jarku, gdzie nie ma promieni słońca - są tylko mroki i niespełnienie.
Ale jest też coś pozytywnego - nadzieja.
Ona żyje dopóki żyje człowiek.
Dlatego warto przeczekać złe chwile i wybić potem ku górze i zwyciężyć.
Bo nie można przeżywać życia na kolanach.
I ile razy musi upaść człowiek, by się podnieść na dobre.

Wiersz dał mi wiele do myślenia :)
Yaro dnia 21.03.2024 10:14
Dziękuje Michał za komentarz. Pozdrawiam :)
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
Kazjuno
17/06/2024 04:52
Ivonno, to ja powinienem przeprosić za próbę wykorzystywania… »
ivonna
16/06/2024 22:35
Poczytałam sobie Kaziu, Rozumiem, że to część większej… »
ivonna
16/06/2024 20:12
Hejka! Właśnie mam na liście do poczytania Z Warszawy do… »
valeria
16/06/2024 20:11
Takie to są bzdurki, nie ma jak normalne życie, wakacje na… »
mike17
16/06/2024 17:15
Na pewno weźmie Cię ns spacer, zwłaszcza że pachniesz… »
Kazjuno
16/06/2024 07:08
Czytałaś Ivonno "Przyjazd kumple"? Przyznam się,… »
ivonna
16/06/2024 02:20
Hej Gabrielu, wartko to się czyta :) Im dalej lecimy w… »
ivonna
16/06/2024 01:40
Kaziu. Gdybyś mnie teraz widział, zobaczyłbyś szeroki… »
Kazjuno
15/06/2024 11:36
Iwonno. Na pewno udało Ci się stworzyć klimat zabawnych… »
pociengiel
14/06/2024 16:20
W takich parkach starzy Indianie wciąż zbierają chrust z… »
Jacek Londyn
14/06/2024 11:19
Tereso, nie daj mu dłużej czekać. Stary park to dobre… »
Kazjuno
14/06/2024 09:53
Licaaszu. Zarówno Darcon, Ivoona i ja (chociaż z moją… »
Kazjuno
14/06/2024 09:27
Odpisuję Janusz z poślizgiem. Zrezygnowałem wczoraj z jazdy… »
ivonna
14/06/2024 04:05
Hej :) Ciekawy pomysł na opowiadanie, ciekawie poprowadzone… »
valeria
13/06/2024 19:54
Dzięki, po prostu skupiam się na pisaniu. Gdybym była cały… »
ShoutBox
  • Jacek Londyn
  • 12/06/2024 14:22
  • a komentarzy ni chu, chu. "Czego oczy nie widzą, sercu nie żal"... Niby tak, lecz ja komentarze sobie cenię. Nierzadko lepiej niż kawa rano podnoszą ciśnienie.
  • Jacek Londyn
  • 12/06/2024 14:19
  • "Ostatnio widzianych" spory tłum,
  • Zbigniew Szczypek
  • 31/05/2024 21:10
  • "Po co tu jesteśmy, skoro ciągle się boimy?"- to taka "terapia", dla duszy i ciała, ekshibicjonizm w innym wymiarze. Skoro już tu jesteś, zrzuć ostatni listek! Bądź wreszcie wolny
  • Zbigniew Szczypek
  • 31/05/2024 19:34
  • Gramofonie - dołącz do nas z komentarzami, a na pewno będzie się działo więcej i lepiej, bo kto, jak nie Ty, swoją siłą głosu dotrze do najdalszych zakątków "galaktyk" ;-}
  • Wiktor Orzel
  • 31/05/2024 10:32
  • Dzieje się to, co zwykle. Ktoś wrzuca tekst, inni go komentują i tak się toczy tutaj życie ;)
  • Gramofon
  • 30/05/2024 11:13
  • dzieje się tu coś?
  • Zbigniew Szczypek
  • 15/05/2024 21:38
  • Najgorsze co może być, jeśli chodzi o komentarze, jeśli zostają tylko grupy tzw. "wzajemnej adoracji", z komentarzami schematycznymi i w zasadzie nic nie wnoszącymi do twórczości. Nie chciałbym tego.
  • Zbigniew Szczypek
  • 15/05/2024 20:30
  • Kaziu, my to wiemy, że to czasem działa na zasadzie "łańcuszka szczęścia" ale denerwuje, gdy ktoś go "przerywa", w tedy wraca cisza i "bezkomentarz" opanowuje znowu kolejną falą
  • Kazjuno
  • 15/05/2024 14:01
  • Piszcie, publikujcie i twórzcie komentarze!
Ostatnio widziani
Gości online:78
Najnowszy:Lena655