Ile ma być oleju, odpowiedzi też nieraz zaskakiwały.

- Cztery litry.

- Do połowy silnika.

- Osiemdziesiąt stopni.

- Odpowiednio, by było prawidłowo.

- Tyle ile trzeba.

            Kiedyś dziewczyna wskazała miernik poziomu oleju i rzekła:

- Poziom oleju mierzymy … tym.

- A jak to się nazywa?

- Nie pamiętam … coś na ka …

- Na ka to tylko jedno słowo mi się kojarzy – zażartowałem.

Najwięcej problemów pojawiało się z obecnością płynu do spryskiwaczy, bo co drugi twierdził odruchowo, że ma być między minimum a maksimum.

            Zazwyczaj kiwałem głową przecząco i widziałem zdumione oczy. No, ale jakoś „wspólnymi siłami” osiągaliśmy konsensus, że w przeciwieństwie do płynu hamulcowego, chłodniczego i oleju, powinien być do pełna.

            Innym razem zapytałem zdającą akurat dziewczynę, w jaki sposób sprawdzi prawidłowy poziom płynu chłodniczego, a ta odparła:

- Najlepiej palcem.

            Jak wielki panował stres na egzaminie, może odzwierciedlić przykład dziewczyny sprawdzającej poziom płynu w chłodnicy, w bagażniku. Nie mogła go otworzyć, więc wróciła do pojazdu i usiłowała odemknąć przy pomocy podnośnika klapki wlewu paliwa. Ostatecznie udała się sztuka otwarcia bagażnika i rozpoczęła szukać zbiornika z płynem do chłodnicy.

- Co pani tu szuka – spytałem.

            Popatrzyła na mnie nieprzytomnie i nagle zorientowała się.

- Przepraszam bardzo. Pomyliło mi się. Już wiem, gdzie jest. Przepraszam. Tak bardzo się boję.

- Nic się nie stało. Spokojnie. Ma pani czas.

- Czepiasz się – stwierdzili kumple, gdy zrelacjonowałem sytuację – może chciała dolać i szukała w bagażniku pojemnika z płynem.

            Trafił się raz starszy gościu i poziom oleju w silniku też poszedł sprawdzać do bagażnika.

            I kolejne dziwne zachowanie. Dziewczyna wylosowała do sprawdzenia poziom płynu hamulcowego i światła awaryjne. Pokazałem na liście osób do egzaminu i zapytałem tradycyjnie, czy zrozumiała.

- Tak – odparła – mam sprawdzić awaryjny poziom światła hamulcowego.

- Że co? – Zdziwiłem się.

            Sama zaczęła się śmiać.

- Niech mi pan wybaczy. Jestem w strasznym stresie.

            Innym razem zdający wylosował sprawdzenie poziomu płynu hamulcowego. Podniósł pokrywę silnika i rzekł.

- Tu jest miernik poziomu – pokazał miernik do pomiaru poziomu oleju – nim sprawdzamy poziom płynu hamulcowego.

- Tak? To proszę sprawdzić.

            Przez chwilę milczał.

- Przepraszam. Miernikiem sprawdzamy poziom oleju. Zaś poziom płynu hamulcowego ma być między wartością minimalną, a maksymalną.

            Raz trafił się cwaniaczek. Miał sprawdzić światła kierunkowskazów. Włączył światła awaryjne i oglądał.

- Pierwszą próbę oceniam negatywnie – rzekłem.

- Dlaczego?

- Miał pan sprawdzić działanie świateł kierunkowskazów.

- No właśnie. Sprawdziłem za jednym razem. Po co włączać po kolei, jak można raz.

- Ale nie włączył pan wymaganych świateł, tylko inne. Te, które pan włączył, to nie są światła kierunkowskazów.

- A jakie – upierał się maniacko.

- To pan jest na egzaminie. Jak pan sygnalizuje zmianę kierunku jazdy, to włącza kierunkowskaz, czy awaryjne światła – nie wytrzymałem.

- Myślałem, że tak można, włączyć je na raz – poprawił się i sprawdził właściwe.

            Światła mają działać. Inne stwierdzenia są nieprawidłowe. Jak zdająca osoba informowała kolegę, że się świecą strofował: świecą to się świeczki na grobach. Również mówienie, że są, nie odzwierciedla rzeczywistości, bo mają działać. Są zawsze. Kiedyś dziewczyna sprawdzała  światła awaryjne, podchodziła i mówiła: mruga, mruga. Już korciło rzec, że mruga to Smerfetka oczkiem do Papy Smerfa, ale zaliczyłem jej zadanie. Lecz przytrafiło się kuriozum, które światło przeciwmgłowe tylne sprawdzało i  z przodu i z tyłu i upierało się, że jest ich cztery. Albo ‘świetnie przygotowany’ pokazujący światła drogowe jedno z przodu i jedno z tyłu. I tak samo w dwóch próbach. Dla niewtajemniczonych przypominam, że światła drogowe są tylko z przodu i dwa. Podobnie, jak światła mijania.

            Kiedyś pani w słusznym wieku, po zakończeniu sprawdzenia elementów, dalej zaczęła sprawdzać światła. Tłumaczę: proszę się przygotować do jazdy w ruchu drogowym. Jak pani skończy, proszę mnie poinformować. A ona: włączę światła cofania, a pan sprawdzi. Klaruję: tę część zadania już pani wykonała, teraz przygotowanie do jazdy. A ona włączyła kierunkowskaz, chodzi i pokazuje. Jeszcze dwukrotnie chciała sprawdzać światła, zanim dotarło, że już je sprawdziła.

            I kolejny filozof. Wylosował sygnał dźwiękowy.

- A czy ja mogę zatrąbić, jak jest zakaz używania sygnału dźwiękowego na obszarze zabudowanym – spytał uśmiechając się głupkowato.

- To jest zadanie egzaminacyjne. Jak pan nie wykona, wynik egzaminu negatywny.

            I następny niedouczony. Miał sprawdzić światła stopu. Należy włączyć i poprosić egzaminatora o sprawdzenie.

- Nacisnę hamulec i powinny świecić – oznajmił pewnym głosem.

- Ma pan sprawdzić ich działanie.

- Muszą się świecić, jak nacisnę pedał hamulca.

- Jakoś nie wierzę panu. Nie przekonał mnie pan. Jak się sprawdza światła stopu?

            Lecz nie wiedział.