Patoklimaty, przydeptane zapiętki

Odkąd cukier i tęcza ruchają internet, nie mogę się zrelaksować. Artykuły
rozczarowują, choć są na temat zniżek, nagród i kart podarunkowych.
Pozostają nieodgadnionym wtajemniczeniem.

Ponoć to i tak działa, bo dotyka do żywego i pozwala czytać między wersami.
Sok można pić przez słomkę, by poczuć, zostać entuzjastą, zjednoczyć się
z elektoratem, który głosuje na dobrobyt.

Znaczy się, wiem, że najważniejsze są rodzina i przyjaciele, laptop ładnie
leżący na kolanach, i że trzeba być zaspokojonym, zdjąć skarpety,
bo się płonie w cieple. Jestem o krok. Ulegam kłom i łykom, apetytom
na szczęście.

Należy też zaufać nauce, raportom psychiatrycznym na temat reakcji internautów
na bodźce, gdyż specjaliści podeszli ostrożnie do ludzkich słabości
i uzależnień, odtwarzając reprezentatywny target na własny obraz

i podobieństwo, by osiągnąć ostatecznie dochód pasywny.

Kolejne sondaże i jest gorzej. Zabrakło starań, by wszystkich dopieścić.
Zaniechano pracy nad skryptem. Dzień stał się już długi. Niebawem bitwa
z komarami i to, że jesteś nominowany na zwycięzcę.