Papieżystwo - victorys
Proza » Miniatura » Papieżystwo
A A A

                      Alchyn wiedział,‭ ‬że jest inny,‭ ‬dręczony przez niewidzialne demony niewinności.

Słone powietrze owinęło się wokół jak znajomy uścisk,‭ ‬gdy patrzył na rozległą przestrzeń krzaków i drzew.‭ ‬To miejsce z pulsującymi w rytm‭ ‬teoryi korpuskularno-falowych i niekończącym się horyzontem,‭ ‬dawało ukojenie jego udręczonemu umysłowi.‭ ‬Tutaj odnalazł eteryczną symfonię wiatrów,‭ ‬splatających harmonie wszystkich dźwięków.‭ ‬Co‭ ‬odnajdywało w nim ciszę.

              Każdego wieczoru,‭ ‬gdy pastelowo-czerwonawe odcienie zmierzchu malowały niebo,‭ ‬Alchyn zwietrzałymi schodami schodził na brzeg tej samej rzeki.‭

Z każdym krokiem bicie jego serca synchronizowało się z szumem i szelestem‭ lekkiego‬ nurtu rzeki.

Alchyn zamknął oczy i wyciągnął ręce,‭ ‬jakby wzywał niewidzialnego dyrygenta swojego rozbitego umysłu.‭ ‬A gdy wiatr‭ ‬pieścił‭ ‬jego‭ ‬twarz,‭ ‬z ust jego wydobywała się melodia,‭ ‬rozbrzmiewająca wśród pustego nabrzeża rzeki.

Tam pod rozgwieżdżonym niebem,‭ ‬zaaranżowała swoje fragmentaryczne myśli,‭ ‬obejmując je zamiast odrzucać ich istnienie.

W tej symfonii znalazł ukojenie.‭ ‬Dźwięk przenosił jego ból w empatycznej narracji.‭ ‬Miał nadzieję,‭ ‬że nieliczni inni przemierzali także,‭ ‬swoje‭ ‬pokręcone symfonie.

         I tak wydobywał z siebie ten śpiew,‭ ‬a raczej zawodzenie ranionego zwierzątka.‭ ‬Dźwięk dryfował wraz z prądami nocy,‭ ‬mieszając się z rozbijającymi się falami.

Lecz gdy Melodia unosiła się w powietrzu,‭ ‬przenikała do serc tych,‭ ‬którzy wędrowali w pobliżu‭ ‬– być‭ ‬może przyciągnięci eterycznymi pieśniami,‭ ‬które rozbrzmiewały w mroku.

Symfonia,‭ ‬do której‭ ‬teraz‭ ‬dołączył chór głosów,‭ ‬przekształciła się w zbiorową tęsknotę za zrozumieniem.‭ ‬Fale,‭ ‬niegdyś samotna publiczność,‭ ‬teraz rozbijały się i śpiewały w harmonii.

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
victorys · dnia 06.06.2024 12:58 · Czytań: 99 · Średnia ocena: 0 · Komentarzy: 0
Komentarze

Ten tekst nie został jeszcze skomentowany. Jeśli chcesz dodać komentarz, musisz być zalogowany.

Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
Kazjuno
24/06/2024 23:39
Witaj, witaj, nowy Portalowiczu! Dzięki serdeczne za wizytę… »
D.Kwiatek
24/06/2024 23:27
Na poezji się znam mało i mogę pisać tylko o swoich… »
D.Kwiatek
24/06/2024 23:15
Witaj. Świąteczny klimat sobie w letnią noc zaserwowałem -… »
D.Kwiatek
24/06/2024 21:28
Książki Twardocha czytam zawsze zafascynowany światem jaki… »
Janusz Rosek
24/06/2024 18:09
Kazjuno Dziękuję bardzo za Twój komentarz i bardzo… »
Kazjuno
24/06/2024 16:37
Cieszę się Gabrielu z Twojej wizyty. Staram się pisać na… »
Gabriel G.
24/06/2024 13:39
Witam. Czytam każdy wrzucany przez ciebie Kazjuno fragment… »
Kazjuno
24/06/2024 12:20
Znowu Januszu świetne anegdoty. Ryknąłem śmiechem, czytając… »
Dar
24/06/2024 04:57
Dorastanie bywa trudne... »
Kazjuno
23/06/2024 11:15
Ivonno, napisałem Ci wiadomość na privie. Serdeczności,… »
valeria
23/06/2024 10:45
Wiersz budzi emocje, ale każdy ma swoje teorie i… »
Janusz Rosek
23/06/2024 08:14
Kasiu. Piękny wiersz. »
ivonna
21/06/2024 22:17
Kaziu, przecież nie ma pośpiechu. Wszystkiego dobrego! i. »
Kazjuno
21/06/2024 21:08
Ivonno, dzisiaj już nie naniosę poprawek z… »
ivonna
21/06/2024 15:29
Kaziu, ja też z podobnych pobudek odkrywam tutaj swoją… »
ShoutBox
  • Jacek Londyn
  • 12/06/2024 14:22
  • a komentarzy ni chu, chu. "Czego oczy nie widzą, sercu nie żal"... Niby tak, lecz ja komentarze sobie cenię. Nierzadko lepiej niż kawa rano podnoszą ciśnienie.
  • Jacek Londyn
  • 12/06/2024 14:19
  • "Ostatnio widzianych" spory tłum,
  • Zbigniew Szczypek
  • 31/05/2024 21:10
  • "Po co tu jesteśmy, skoro ciągle się boimy?"- to taka "terapia", dla duszy i ciała, ekshibicjonizm w innym wymiarze. Skoro już tu jesteś, zrzuć ostatni listek! Bądź wreszcie wolny
  • Zbigniew Szczypek
  • 31/05/2024 19:34
  • Gramofonie - dołącz do nas z komentarzami, a na pewno będzie się działo więcej i lepiej, bo kto, jak nie Ty, swoją siłą głosu dotrze do najdalszych zakątków "galaktyk" ;-}
  • Wiktor Orzel
  • 31/05/2024 10:32
  • Dzieje się to, co zwykle. Ktoś wrzuca tekst, inni go komentują i tak się toczy tutaj życie ;)
  • Gramofon
  • 30/05/2024 11:13
  • dzieje się tu coś?
  • Zbigniew Szczypek
  • 15/05/2024 21:38
  • Najgorsze co może być, jeśli chodzi o komentarze, jeśli zostają tylko grupy tzw. "wzajemnej adoracji", z komentarzami schematycznymi i w zasadzie nic nie wnoszącymi do twórczości. Nie chciałbym tego.
  • Zbigniew Szczypek
  • 15/05/2024 20:30
  • Kaziu, my to wiemy, że to czasem działa na zasadzie "łańcuszka szczęścia" ale denerwuje, gdy ktoś go "przerywa", w tedy wraca cisza i "bezkomentarz" opanowuje znowu kolejną falą
  • Kazjuno
  • 15/05/2024 14:01
  • Piszcie, publikujcie i twórzcie komentarze!
Ostatnio widziani
Gości online:0
Najnowszy:Usunięty