„We’re going nowhere. Over and over again.” ~Bring Me the Horizon

Rozdział 1 

Mój system filozoficzny oparty jest na tym, że jesteśmy zwierzętami. Ale mniej chodzi o to, że my jesteśmy zwierzętami, chociaż jesteśmy, a bardziej, że one są nami, bo są, chociaż nie ludźmi, bo tymi akurat nie są, a przynajmniej nie w większości. Czyli zwierzęta są nami, znaczy my jesteśmy zwierzętami, czyli wszyscy jesteśmy jednym, po prostu istotami. Powiedziałabym, że żywymi, ale wtedy musiałoby też chodzić o grzyby, bakterie, wirusy i protisty (czy co tam jeszcze było), a z nich tylko grzyby są fajne, bo podobne do roślin, a, w sumie to o roślinach zapomniałam. Ale mam z nimi mniejszą więź, bo ich nie rozumiem, pewnie dlatego, że nie są tak jak ja zwierzętami. Więc nie mogę napisać, że istoty żywe, muszę, że istoty, albo w ogóle po prostu zwierzęta, bo tak to będę dyskryminować inne istoty niż zwierzęta, a tak to nie będę. Więc wracamy znowu do zwierząt i widzisz? Widzisz co tu się stało? Zatoczyliśmy koło.

Ludzie lubią kwadraty, ale natura lubi koła. Ludzie lubią symetrię i kąty proste, a natura lubi też symetrię, ale za to brak kątów prostych, a przynajmniej z reguły. A dlaczego człowiek lubi kąty proste, kwadraty i symetrię? Bo jest wtedy porządek. A co to jest porządek? Brak chaosu. A więc co to jest chaos? To co jest tak po prostu, naturalnie. No bo kto by specjalnie robił bałagan? A nawet jeśli, to czy nie jest to już wtedy dla niego porządek? Takie pytanie do przemyślenia na początek.

Żartuję, ja już to przemyślałam, a poza tym to po to to piszę, żebyś Ty mógł to przeczytać i się wszystkiego dowiedzieć, a nie sam musiał myśleć. Jeszcze coś wymyślisz i okaże się to mądre.

No więc nikt nie robi specjalnie chaosu, a jak już robi, to to przestaje być dla niego chaosem, bo on już wie gdzie co jest, bo sam to tam przełożył. Czyli chaos jest naturalny i tworzy się sam (może być przez nas, ale przypadkiem, bez takiego celu, więc jakby sam się tworzył, zresztą nie powiesz, że tak nie jest). A porządek to jego przeciwieństwo, a więc coś, co nie tworzy się samo, musi być tam nasza ingerencja. Widziałeś kiedyś porządek, który sam się zrobił? Nie, bo wtedy to jest ładny (być może nawet symetryczny, ale wciąż) chaos. A porządek to jest po prostu jest chaos, który ktoś uporządkował. A więc to człowiek coś zrobił. Miał kontrolę. A my lubimy kontrolę, bo zmniejsza poczucie lęku, to akurat jest bardzo logiczne (mówię bardzo, bo inne rzeczy też są logiczne, ale niekoniecznie w taki prosty sposób).

Tak więc lubimy kwadraty, ponieważ lubimy porządek, który daje nam poczucie kontroli, a ona z kolei zmniejsza lęk. A czego się tak boimy? Chaosu. Dlaczego? Bo nie mamy nad nim kontroli. I znowu koło. I to jest właśnie natura. Dlatego najważniejsze jest, aby zawsze pamiętać, że jesteśmy zwierzętami i naszą naturą jest właśnie natura. Czyli koła.

Podziękowania

Stworzyć system filozoficzny naprawdę nie jest trudno. Kiedy taki pomysł wpada do głowy, wystarczy zacząć od najprostszego zdania, jakie przyjdzie nam w związku z tym do głowy, nawet jeśli takie samo napisalibyśmy w podstawówce. Całe szczęście, że w niej nie jesteśmy i nikt nie stoi nam nad głową, żeby potem łaskawie wydać osąd, czy takie zdanie na pewno na podstawówkę przystoi, czy jednak powinniśmy wrócić z powrotem do przedszkola. Dzięki temu możemy także pisać z pierwszej, a nawet drugiej i trzeciej osoby, nawet pomimo tego, iż jest to w końcu tekst naukowy. Chyba że filozofia to nie jest nauka, tylko historia filozofii nią jest, co by w sumie wyjaśniało, dlaczego nie da się studiować myślenia, ale da się studiować to, co ktoś kiedyś pomyślał. 

Początki zwykle są najtrudniejsze, więc kiedy mamy już pierwsze zdanie, możemy po prostu je rozwinąć i tak pisać dalej cokolwiek jak leci aż do momentu, w którym wpadnie nam do głowy coś, co mogłoby brzmieć mądrze, nawet jeśli jeszcze nie wiemy, do czego miałoby to zmierzać (można najpierw zadać pytanie typu “widzisz to?”, żeby lepiej cokolwiek tam zobaczyć), a potem dalej pisać cokolwiek aż do momentu, w którym zaczynamy się powtarzać to jest właśnie moment na zgrabne podsumowanie i nawiązanie do tego, od czego zacząłeś. Na końcu, znaczy na początku, wystarczy dodać swój ulubiony cytat i jeśli nie pasuje, to nie wiem, bo mój akurat pasował.

Jednak pomimo prostoty tego procesu, chciałabym z tego miejsca bardzo podziękować moim kotom za to, że (tak jak my wszyscy!) są zwierzętami i każdego dnia przypominają mi o tym, żeby zwracać uwagę na to, co jest dla nas naturalne. Krążenie w kółko jak mrówki w kole śmierci może wydawać się nam, ludziom, przykre, jest jednak całkowicie naturalne, a naturalny nie znaczy tylko pierwotny, ale też normalny. Tak naprawdę to nawet nie musisz tego rozumieć i się tego trzymać, nie musisz też się tego nie trzymać, bo i tak nic to nie zmieni.

Także współczuję, że to przeczytałeś, bo i tak nic Ci to nie dało, ale w końcu zmierzamy donikąd wciąż i wciąż na nowo, więc to tylko kolejny bezsensowny tekst, który przeczytałeś w swoim bezsensownym zwierzęcym życiu. Zresztą nie jesteś sam, bo on też tak jak i ty szedł donikąd wciąż i wciąż na nowo. Widocznie też jest zwierzęciem. Jak w końcu my wszyscy!