całe życie tkwiąc w tym stanie,

umysłu niedoczekanie

wracając do tamtych miejsc ulic wspomnień 

ludzi rzeczy 

bytów i niebytów

licząc że chwila jedna nada życiu sens

a potem kolejna i kolejna

chwil parę przeminie

gąszcz słów je rozmyje 

każda z nich ma sens 

i nie ma sensu 

tkwi w bezruchu

a potem ulatuje bezwiednie 

każdy moment się liczy 

więc żaden moment się nie liczy 

krzyk głośny z daleka biegnie:

carpe diem- powiedziała,

a sekundę później już jej nie było