A gdybyś tak, Krzysztofie, pozbył się tych nielicznych rymów?
Wtedy byłby to wiersz wolny, a nie ni to, ni owo.


- znajome progi
upragnieni bogowie - i już nie ma rymu.
Przy okazji - (-) to jest dywiz, a powinien być myślnik, czyli dłuższa kreseczka (–).


Odszedłem daleko lub odszedłem od was daleko.


- w niepoznane światy -


- światy / kwiaty - ten rym też bym usunęła.
Wystarczyłoby - w niepoznany świat - i nie ma rymu.
I usunęłabym "dziwne".


To nie jest dobre zakończenie.

Przemyśl coś w tym stylu:
- w niepoznany świat
gdzie z łąk rozległych
zrywam kwiaty
kwitnące poezją -

Aha - nie nadużywaj wielokropków.
A dedykacja lepiej wygląda pod wierszem.

Miłego popołudnia.

To nie schemat, Krzysztofie - to warsztat.
A ten jest potrzebny w każdej dziedzinie.

Pozwól, że jeszcze tylko zapytam, czy pomyślałeś, że unikając poetyckiego schematu, automatycznie wpisujesz się w inny?
W ten, w którym pisze się wyłącznie mierne i niedopracowane wiersze.

Ale każdy ma prawo do własnej decyzji, więc przepraszam za te uwagi
i miłego dnia.