Jeszcze nie raz wspominać będziesz mnie…

Jeszcze nie raz wspominać będziesz mnie
i cały świat mój, niespokojny, dziwny,
świat niedorzeczny, gdzie ogień i pieśń,
ale wśród innych jeden niekłamliwy.
 
Mógł być też twoim – tak nie stało się,
za dużo ci go było czy za mało,
a może wiersze układałem złe
lub Boga o to prosić nie umiałem.
 
Za każdym razem, kiedy w myśli twej
zjawię się, powiesz: ”Nawet wspomnieć nie śmiem.
Inny świat wtedy zauroczył mnie
prostackim i ułudnym swoim pięknem”.

Еще не раз вы вспомните меня…

Еще не раз вы вспомните меня
И весь мой мир волнующий и странный,
Нелепый мир из песен и огня,
Но меж других единый необманный.

Он мог стать вашим тоже и нестал,
Его вам было мало или много,
Должно быть, плохо я стихи писал
И вас неправедно просил у Бога.

Но каждый раз вы склонитесь без сил
И скажете: «Я вспоминать не смею.
Ведь мир иной меня обворожил
Простой и грубой прелестью своею».

1917