Ja się boję, proszę pana, ja się boję,
tam w kąciku coś szurnęło, jakby mysz,
więc wtuliłam się w zasłonę i tak stoję,
a do tego, co tam szura, krzyczę: Kysz!
 
Skutek marny i szuranie nadal słychać.
Co mam robić, może pan poradzi coś?
Ja się nie znam ni na szczurach, ni na myszach,
za to z pana doświadczony przecież gość.
 
Że nic z tego – pan powiada – a to przykre.
Ja się boję, nie zostawiaj mnie pan tu!
Po tym krzyku rozpaczliwym dama sprintem
doń podbiegła i zemdlała mu u stóp.
 
Pan się rzucił, chcąc w nieszczęściu pomóc damie,
lecz omdlenia dosyć długie są u dam,
nim udało mu się spełnić to zadanie,
w sidła damy, niczym śliwka w kompot, wpadł.
 
Jaka płynie z historyjki tej nauka?
Chcesz coś zdobyć, to sposobów różnych szukaj.