Od jakiegoś czasu widzę, Szwarczyk, że przerzuciłeś się na inny sposób pisania. I dobrze.
Wprawdzie masz jeszcze trochę problemów z doborem odpowiednich środków poetyckich i nie zawsze pamiętasz, że więcej nie znaczy lepiej, ale - jak sądzę - wszystko przyjdzie z czasem.

Co do tego wiersza:

Grom znaczy piorun/grzmot, czyli to niewłaściwe słowo.
Może chodziło Ci o ogrom pary?

Ale generalnie mam jedną uwagę - nie nadużywaj zaimków osobowych.
- moje najczulsze zmysły / moje ciało / moje żyły / mojej krwi / mnie wypełnia / we mnie / jej pary / jej kolejny łyk -
Niektóre z nich spokojnie mógłbyś ominąć, bo z kontekstu jasno wynika o czyich zmysłach, ciele, żyłach czy krwi piszesz. Nadmiar zaimków to zbędne dopowiedzenia, które psują klimat wiersza.

Porównaj:
- ciało zaczyna obrastać
wstęgami krwi koloru niepamięci
kiedy biorę kolejny łyk
upragniony gorzki smak
i czuję jak czerń mnie wypełnia –
nabrzmiewa -

Co do ostatniej zwrotki - lepiej by brzmiała, gdybyś nie stosował przeskoku do drugiej osoby liczby pojedynczej (już wiesz), zachowując konsekwencję narracji pierwszoosobowej:
- patrząc w pusty kubek
już wiem –
pozostał mi tylko posmak na końcu języka -

Miłego wieczoru.

Tylko nie zawsze zamysł daje pożądany efekt.
Czasem staje się zbędnym manieryzmem.