Pomiędzy dobrem a złem intencje, bynajmniej

nie mszale. Powiadają: „spokojnie śpią ci

z sumieniem czystym”. Ale czy to prawda?

Sen jest sprzymierzeńcem niejednego, który zgrzeszył.

Dobre uczynki wymagają ofiary, przełamania siebie

jak opłatka. Zło jest stanem pierwotnym, ma wiele barw,

subtelnych odcieni, potrafi przybrać wyszukaną formę.

Albo tak po prostu na odlew dla czystej satysfakcji z rany.

Wiedza mogłaby dać wybór, gdzieś na końcu alejki,

może jakiś inny od ostatecznego*. Pomiędzy złem a dobrem

istnieje stan pośredni, zimbardo, podobny do mielizny

czy koziego rogu. Jakiegokolwiek dokonasz wyboru,

jeśli masz, dopadnie cię sumienie. Z pewnością

czyjeś ręce.

* Nieunikniona prawda czasów str. 22

Piotr Kasperowicz

Z tomu: O T O iluminacja

(FONT, Poznań, 2024)