Całkiem ładny wiersz, Kasiu.
Spokojny i bez zbędnego emocjonalizmu.

Ale, jeżeli pozwolisz, mam kilka uwag:

A gdyby trochę skrócić?
- Nie warto polegać na wyrzutach sumienia.
Ani kochać tak, żeby nadzieja
stawała się pokorą. -


W literaturze nie pisze się zaimków osobowych dużymi literami. Bo to nie listy.


Myślę, że bez szyku przestawnego byłoby bardziej naturalnie (sprawdzam dotykiem).


W trzech kolejnych zwrotkach te formy brzmią trochę monotonnie.
Może warto byłoby je nieco zróżnicować?


Przypadkowy rym.
Ale jeżeli jest l.m. złudzenia, to można zastosować ją także w stosunku do pragnień.
- Wszystkie złudzenia ugrzęzły
w połowie pragnień -


Dałabym "by" w ostatnim wersie:
- Odnajdę w tobie doczesność, odnajdę sen,
by czas należał także do mnie. -

Miłego wieczoru.