o nocnej porze
blaskiem gwiazd rozświetlonej
gdzie każdy grzech
nad płonącym wrzosowiskiem
czarne ptaki rozśpiewują
jestem też i ja
 
każdy ciebie zna
każdy listek zgniły
cię opisze
nie przeszkodzisz
zebraniu wiedźm
 
możesz tylko do nich dołączyć
i oddać się tańcom
gdzie podmuch zimnego powietrza
będzie szczypać nagie ciało
palić prosto w serce
a płuca błagać o litość
tańcz tańcz tańcz
— zapomnij —
o dawnym sobie
 
wchodząc w pożar
suchych pól
nie będziesz wiedzieć
kim jesteś i czego chcesz
więc wiedz
że chcesz utonąć
zatopić się w brudzie ludzkich łez
wejdź do stawu przed tobą
i płyń nagi do brzegu
gdzie na wysepce małej
spotkasz szczurzy chór
śpiewający twoje imię zapomniane
wiem że potrafisz
 
kiedy zgubisz się
otoczy cię ciepło mgły
poprowadzi prosto tam
do świata cieni
gdzie każdy twój czyn
będzie szpilką wbitą
prosto w szpik
niczego nie poczujesz
będziesz śnić
 
kiedy się obudzisz
kruczy nastrój cię opuści
ale poznasz prawdę
i nie będziesz chciał odejść
ale strzeż się
bo dalej pilnuje cię
jawny koszmar