w blasku świtu budzi się spokojna ufność
że świat znowu składa się z ciepłych oddechów

na ramionach dnia osiada delikatna jasność
niosąc obietnicę dróg które prowadzą do domu
i serc otwierających się bez lęku

w zapachu igliwia odnajduję miękkie echo nadziei
jakby każda gałązka szeptała że dobro już jest blisko
a noc będzie łagodna

i czuję jak w środku we mnie
rozpala się mały płomień dziecięcej wiary
że świat może być prosty
że radość przychodzi w ciszy
kiedy pozwalam jej wejść
i staje się światłem którym można się dzielić