Afrodyta
Maria Magdalena - jawnogrzesznica, ladacznica, wytykana przez zakłamanych, obłudnych ludzi - sąsiadów, którzy miast pomóc - wzgardzili, nie podnieśli - pogłębili upadek i wykorzystali. To oni za życia umarli. To oni - umarli zabili jedynego CZŁOWIEKA, nie dlatego, że był winien lecz dlatego, że tak chciał, Ten jedyny, który pomógł jej wstać. Uwierzyła i powstała, a teraz żyje wśród tak licznie umarłych - tych, co nie uwierzyli.
I tak pod ciemnym niebem Hadesu, wpatruje się w łódź, może przewiezie ją na drugi brzeg Styksu? Kto będzie przewoźnikiem? Na pewno nie Charon. A zapłata? Nie dwa obole, te zostaną na brzegu. Czym więc zapłaci? Już zapłaciła, patrząc Mu w oczy. Wykupił ją drogo, zapłacił za grzechy te przeszłe i przyszłe, uwalniając dusze. Może odetchnąć, oczekując brzasku nad jeziorem...
Serdeczności - Zbyś