Największą sławę przyniosła mu wydana w 1980 roku powieść "Imię róży", która została przetłumaczona na 44 języki i zekranizowana. Profesor Eco ma też na swym koncie rekordową liczbę tytułów doktora honoris causa - aż 333.

Eco urodził się 5 stycznia 1932 roku w Alessandrii w Piemoncie (na północy Włoch). W wieku 22 lat ukończył Uniwersytet w Turynie, a jego praca dyplomowa poświęcona była myśli estetycznej Tomasza z Akwinu.

W latach 1954-1959 pracował jako wydawca programów kulturalnych w telewizji publicznej RAI. W latach 60-tych został wykładowcą na uniwersytetach we Florencji i Mediolanie. Obecnie wykłada semiotykę w Bolonii prowadząc między innymi seminaria doktoranckie.

W swej pracy naukowej zajmował się takimi tematami, jak teoria semiotyki, estetyka, poezja awangardowa, środki przekazu, kultura konsumpcyjna, a nawet komiksy i postać Supermana w literaturze światowej.

Od lat współpracuje jako felietonista z włoskimi gazetami i tygodnikami. Jego słynne zbiory "Zapiski na pudełku od zapałek" zawierają felietony, opublikowane w tygodniku "L'Espresso".

W 1980 roku, po wcześniejszym wydaniu licznych rozpraw naukowych, Umberto Eco zadebiutował powieścią "Imię róży", która bardzo szybko stała się wydarzeniem literackim w skali światowej. W 1988 roku ukazała się jego druga powieść - "Wahadło Foucaulta", a w 1994 roku "Wyspa dnia poprzedniego". Kolejne jego książki to "Baudolino" z 2000 roku i "Tajemniczy płomień królowej Loany" z 2004 r.

Jego najnowsza książka to wydany w ubiegłym roku zbiór esejów pod tytułem "Krokiem kraba".

W 2003 roku Eco został odznaczony przez prezydenta Francji Jacquesa Chiraca francuską Legią Honorową.

- Nie zamierzam iść na emeryturę - zapewnił pisarz w artykule, opublikowanym w najnowszym numerze niemieckiego tygodnika "Die Zeit".

źródło: źródło: czytelnia.onet.pl

Wiktor Orzel · 18:44 06.01.2007 · 0 ·