Pierwsze polskie wydanie: „Mowa słowa. Szkice o literaturze”

Nową serię domy(ze)słów traktującej o literaturze otwiera tom –  po raz pierwszy tłumaczonych –  szkiców Michela Leirisa. Autor to postać wymykająca się wszelkim klasyfikacjom. Pisarz uhonorowany prestiżowymi nagrodami, poeta, surrealista, krytyk.

Przyjaciel najwybitniejszych artystów, pisarzy
i intelektualistów epoki – Picassa, Bacona, Giacomettiego, Sartre’a, Bataille’a, Lévi-Straussa, Bretona, Césaire’a, Roussela, Jacoba, wieloletni kustosz paryskiego Muzeum Człowieka. Świadek kolejnych epok: surrealizmu, egzystencjalizmu,  srukturalizmu i poststrukturalizmu. Postać w Polsce obecna, choć z pewnością wciąż niewystarczająco rozpoznana.

Teksty Leirisa dają niezwykły – z pierwszej ręki – wgląd w kilka pasjonujących dekad francuskiej literatury. W tomie znajdują się eseje między innymi o Rimbaudzie; kapitalne, nieoczywiste odczytanie Mallarmégo; piękne i trafne rozpoznania dotyczące poezji, niesłusznie chyba zapomnianego Jacoba, esej o Bataille’u, którego myśli Leiris tak wiele zawdzięczał, rozważania o Raymondzie Queneau, Raymondzie Rousselu, surrealizmie.

„Wskutek jakiejś monstrualnej aberracji ludzie sądzą, że język powstał po to, żeby ułatwić im wzajemne relacje” – pisze Leiris, zachęcając do poszukiwania „prawdziwego sensu słowa, to znaczy szczególnego, osobistego znaczenia, które każdy musi określić sam, stosownie do upodobań własnego umysłu”. To właśnie „mowa słowa”: gra głosek i liter, myśli i obrazów, z których wyłania się literatura.

Michel Leiris (1901−1990) – jeden z najwybitniejszych przedstawicieli pisarstwa autobiograficznego, twórca czterotomowego cyklu La règle du jeu (Reguła gry). Postać w Polsce obecna, choć z pewnością wciąż niewystarczająco rozpoznana. Do wydanego w 1972 roku autobiograficznego Wieku męskiego pod koniec lat dziewięćdziesiątych dołączył esej Lustro tauromachii, a kilka lat temu Noce bez nocy – wybór zapisów Leirisowskich snów. Leiris jest bohaterem monograficznych numerów „Literatury na Świecie” i „Kontekstów”.

MOWA SŁOWA. SZKICE O LITERATURZE

Michel Leiris

Państwowy Instytut Wydawniczy 2018
Wydanie pierwsze
Wybór, przekład, przypisy i posłowie: Tomasz Swoboda

materiały prasowe

Wiktor Orzel · 14:57 18.12.2018 · 0 ·
Komentarze

Ten news nie został jeszcze skomentowany. Jeśli chcesz dodać komentarz, musisz być zalogowany.

Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
Kazjuno
17/06/2024 21:42
Odpisuję, miła Ivonno, z opóźnieniem. Byłem parę godzin out.… »
mike17
17/06/2024 16:56
Uroczy szorcik, magiczny i jednocześnie pełen realiów, które… »
ivonna
17/06/2024 14:08
Kaziu, żadnych przeprosin! Ja tylko tu siebie… »
ivonna
17/06/2024 13:59
Halo halo :) Nie wprowadziłeś mnie w czytelniczy dyskomfort.… »
Pulsar
17/06/2024 12:38
Trudno odnieść się do treści i ocenić. Brakuje puenty,… »
pociengiel
17/06/2024 09:04
Przeczytał się ten wiersz. Nie tyle wizja, co relacja.… »
Kazjuno
17/06/2024 06:37
Ivonno Serdeczne dzięki za ciekawy i cenny komentarz.… »
Kazjuno
17/06/2024 04:52
Ivonno, to ja powinienem przeprosić za próbę wykorzystywania… »
ivonna
16/06/2024 22:35
Poczytałam sobie Kaziu, Rozumiem, że to część większej… »
ivonna
16/06/2024 20:12
Hejka! Właśnie mam na liście do poczytania Z Warszawy do… »
valeria
16/06/2024 20:11
Takie to są bzdurki, nie ma jak normalne życie, wakacje na… »
mike17
16/06/2024 17:15
Na pewno weźmie Cię ns spacer, zwłaszcza że pachniesz… »
Kazjuno
16/06/2024 07:08
Czytałaś Ivonno "Przyjazd kumple"? Przyznam się,… »
ivonna
16/06/2024 02:20
Hej Gabrielu, wartko to się czyta :) Im dalej lecimy w… »
ivonna
16/06/2024 01:40
Kaziu. Gdybyś mnie teraz widział, zobaczyłbyś szeroki… »
ShoutBox
  • Jacek Londyn
  • 12/06/2024 14:22
  • a komentarzy ni chu, chu. "Czego oczy nie widzą, sercu nie żal"... Niby tak, lecz ja komentarze sobie cenię. Nierzadko lepiej niż kawa rano podnoszą ciśnienie.
  • Jacek Londyn
  • 12/06/2024 14:19
  • "Ostatnio widzianych" spory tłum,
  • Zbigniew Szczypek
  • 31/05/2024 21:10
  • "Po co tu jesteśmy, skoro ciągle się boimy?"- to taka "terapia", dla duszy i ciała, ekshibicjonizm w innym wymiarze. Skoro już tu jesteś, zrzuć ostatni listek! Bądź wreszcie wolny
  • Zbigniew Szczypek
  • 31/05/2024 19:34
  • Gramofonie - dołącz do nas z komentarzami, a na pewno będzie się działo więcej i lepiej, bo kto, jak nie Ty, swoją siłą głosu dotrze do najdalszych zakątków "galaktyk" ;-}
  • Wiktor Orzel
  • 31/05/2024 10:32
  • Dzieje się to, co zwykle. Ktoś wrzuca tekst, inni go komentują i tak się toczy tutaj życie ;)
  • Gramofon
  • 30/05/2024 11:13
  • dzieje się tu coś?
  • Zbigniew Szczypek
  • 15/05/2024 21:38
  • Najgorsze co może być, jeśli chodzi o komentarze, jeśli zostają tylko grupy tzw. "wzajemnej adoracji", z komentarzami schematycznymi i w zasadzie nic nie wnoszącymi do twórczości. Nie chciałbym tego.
  • Zbigniew Szczypek
  • 15/05/2024 20:30
  • Kaziu, my to wiemy, że to czasem działa na zasadzie "łańcuszka szczęścia" ale denerwuje, gdy ktoś go "przerywa", w tedy wraca cisza i "bezkomentarz" opanowuje znowu kolejną falą
  • Kazjuno
  • 15/05/2024 14:01
  • Piszcie, publikujcie i twórzcie komentarze!
Ostatnio widziani
Gości online:16
Najnowszy:Amyvx