Dziękuję serdecznie za komentarze Dużo czasu minęło, wpadłam pewnie tylko na chwilę, ale jeśli coś "się napisze", postaram się dodać tu. Zawsze będę miała sentyment do PP Pozdrawiam!

Witaj. Zaintrygowal mnie tytul, lubie takie. Pomysl rowniez na plus. Moim zdaniem (zapamietaj ten zwrot, bo jest istotny, nie narzucam opinii, wyrazam poglad) to nie jest wiersz. A jesli juz, to proba niskich lotow. Juz wyjasniam: po pierwsze tragiczne rymy ( cos w stylu "na gorze roze", po drugie balagan pozorujacy madrosc przekazu - w rzeczywistosci banal za banalem. Podzial na wersy rowniez naciagany, wydaje sie, ze zastosowany tylko po to, by tekst wydawal sie byc wierszem. Tak jakbys brzydka kobiete ubral w piekna suknie. No ok, ale pod spodem dalej bedzie brzydka. I nie tlumacz wlasnych tekstow, to rola odbiorcy. Pozdrawiam. (Wybacz brak polskich znakow)

Zawsze, kiedy zatesknie za poezja, wchodze na ten portal i nie ma opcji, ze nie znajde Wiersza Z tym mam jak z piekna piosenka w obcym jezyku: najpierw urzeka mnie melodia, w glowie wyswietla slajdy, strzepki czegos, co odczuwam jako "moje". Dopiero pozniej sa slowa, tlumaczone sobie mozolnie linijka po linijce. A jesli okaza sie rownie pelne mocy (jak melodia), to bede wracac i wracac. Pozdrawiam

hej dla mnie wszystko oprócz zakończenia (zbyt płytkie? egzaltowane? sama nie wiem, może zwyczajnie nie zagrało mi); poza tym jest magia

warto, choćby tylko dla dwóch końcowych wersów

Rozczulające i urocze - to przyszło mi do głowy po pierwszym czytaniu, nie wiem czy to odpowiednie określenia wiersza Co mam Ci napisać, jest jak lubię, więc nie mam się czego przyczepić - tytuł, początek i puenta, wszystko podoba "misię" najbardziej.

Pozdrawiam!

ajw, niestety nie wychodzi mi inne pisanie, zawsze ciągnęło mnie w stronę łamigłówek, choć zdarzyło się też parę prostych tekstów. Cieszę się, że nie zniechęciło Cię zagmatwanie i znalazłaś coś dla siebie

morfino, dzięki za "pokazanie palcem", ja u siebie tego nie widzę, szczerze mówiąc może nawet nie chcę - za leniwa jestem, żeby własne teksty rozbierać na części i poprawiać, dlatego najczęściej zostają w takiej szkicowo - ułomnej formie.

pozdrawiam!

Oj, potrafisz zaskoczyć Jakbym miała się czepiać, to tylko do formy - pasuje mi brak interpunkcji, nie pasuje zapis, inaczej połamałabym wersy. Ale dla mnie foremka jest sprawą drugorzędną, ważniejsze to, co ją wypełnia. A tu wypełnienie nie byle jakie! Jest historia, powiało egzotyką (a dla mnie, biednej mrówki, która podróżuje głównie palcem po mapie, pobycie gdzie indziej za pośrednictwem wiersza, to cenne doświadczenie ) Dodatkowo tytuł i zakończenie nadają nowy wymiar - sielankowy obrazek okazuje się kryć wewnątrz jakąś tajemnicę. "Zadreszczyło" mną

Pozdrawiam!

Mila, chyba, że dla siebie, publicznie nigdy nie ośmieszę się do tego stopnia

Zolka, a ja mam wrażenie, że tematycznie kręcę się w kółko. A ta pierwsza część chyba pójdzie na przemiał

Pozdrawiam!

Mila, jesteś niezastąpiona Dziękuję, sama nie widzę własnych wpadek. Poprawię to, co się da na bieżąco, nad resztą pomyślę. A z nieświadomym rymowaniem mam problem, chyba nie mam słuchu, muszę bardziej się pilnować

Pozdrawiam

Przypomniała mi się literatura staropolska, brrr Najbardziej podoba mi się tytuł, pomysłowy, zabawny, od razu zapowiada czego możemy spodziewać się po wierszu. Moim zdaniem zabawa frazeologizmami bardzo udana, szczególnie:







Masz sporą świadomość językową, a zabawa słowem, to wyższa szkoła jazdy (powtarzam się z tym sloganem, ale taka jest prawda ).

Cieszy mnie element zaskoczenia w Twoim pisaniu, nigdy nie wiadomo czego się spodziewać, więc do następnego

mede_o, z tym "rozumieniem", to nawet u mnie średnio, bo (wiem, głupio to zabrzmi) ja najpierw piszę, potem myślę i rozgryzam to, co natworzyłam Ech, ja nigdy nie będę zadowolona, zawsze będzie mnie męczyć myśl, że tylko odtwarzam, nie tworzę. Ale mniejsza o moje ględzenie, cieszę się, że zostawiłaś swoje refleksje pod tekstem. Dla mnie każde, zwrotne słowo, jest na wagę złota. W końcu każdy pisze dla kogoś, dla siebie tylko trochę. Dlatego bardzo dziękuję za komentarz
liathia, dla mnie też "mówię zamiast" bardziej, chyba moja męska część mózgu wysławia się w bardziej interesujący sposób Strasznie mi miło, że zostawiłaś ślad

Pozdrawiam!

I znów - świetny zmysł obserwacji, niesamowite (niespotykane!) porównania. Niby nie opowiadasz konkretnej historii, tekst jest raczej kadrem, migawką. Ale w ten sposób zostawiasz pole do popisu dla czytelnika - mogę sobie dopowiedzieć, jeśli chcę. Między wersami czai się tajemnica, coś niepokojącego. Słowem - koleiny, wyjątkowy dla mnie, tekst.

Fajnie, że tu jesteś

introwertka, ajw, bardzo miło mi Was gościć. Marzy mi się, żeby ten tekst był pewny podsumowanie, po którym mogłabym iść w innym kierunku, bo sama jestem już znudzona własną monotematycznością.
Pozdrawiam!

made_o, zwykle nie wypowiadam się na temat "rymowanych", bo zwyczajnie nie znam się i nie bardzo mi po drodze. Jednak ten wiersz mnie zauroczył treścią (po pierwsze) i senną melodią. Pięknie pokazana tęsknota za miłością, drugą osobą. Odniesienie do mitologii poszerza obraz. Wiersz - łagodna kołysanka, aż chciałoby się, żeby ktoś przeczytał na głos do poduszki, a potem na pewno przyszedłby do mnie sen błogi i pełen obietnic
P.S. wdaje mi się, że trochę kłamiesz z tym "nie potrafię pisać wierszy"

Pozdrawiam!