Profil użytkownika
Berele

Użytkownik
Online
  • Miejscowość:
  • Data urodzenia:
  • -
  • -
  • Data rejestracji:
  • Ostatnia wizyta:
  • 03.02.2012 13:58
  • 22.07.2021 16:23
  • Tekstów:
  • Recenzji:
  • Komentarzy:
  • Pomógł:
  • Postów na Forum:
  • Tematów na Forum:
  • Newsów:
  • Postów w Shoutboxie:
  • 58
  • 0
  • 236
  • 28 razy
  • 4
  • 1
  • 0
  • 59
  • Grupy użytkownika:
Ostatnie komentarze Berele
Mike, ten wiersz jest dość przejrzysty, znaczy się, nie ma w nim moich tajemnic. Aczkolwiek wiąże się z pewnymi dziełami sztuki, które nie zostały tu konkretnie wskazane. Może czytelnik skojarzy albo kiedyś się na nie natknie. Pozdrawiam Cię. Fajnie, że robisz ten pozytywny szum. Jestem z Tobą :)
Sugestywnie opisany taki szczególny moment, doświadczenie prawdziwej delikatności, tego istotnego atrybutu piękna, kiedy to pozostaje ci już tylko wstyd. I refleksja nad sobą. Kreatywna ;)
od wczoraj · 09.03.2019 15:48 · Czytaj całość
Trudno pisać o smierci. Jeszcze trudniej wynajdywać dla niej sens. Próby jej metafizyczno - parapsychologicznego tłumaczenia nigdy nie przekonują. Witamy w chaosie. Taki dramatyczny, ale kontestujący i niewolny od rozczarowania światem charakter ma wiersz. ;)
Kroto chwile · 09.03.2019 15:41 · Czytaj całość
Podróż przez historię wszechświata jak we własnym krwioobiegu, który weryfikuje wszystko. Ciekawe wieloznaczności, odkryte znaczenia. Czy zdemaskowane? :yes:
Tożsamości · 09.03.2019 15:27 · Czytaj całość
Tym razem naszym oczom ukazują się dwie części: pierwsza braterska i bliska sercu oraz druga w wymowie surowa, bezwzględna, gasząca ogniska złudzeń. Dość inteligentnie spięte one są znanym paradoksem religii, mianowicie, że wiara ma w sobie również wątpienie. Normalnie paradoksy pozostawia się w spokoju, ale czyż nie są one dobrą pointą łez padołu? Pozdrawiam :)
Dobre pisanie i dalekie od banału mimo swej tematyki. Dobrze się czyta, jak masz mniej mrocznych przemyśleń. Ale to może dzięki tym mrocznym :)
klezmerzy · 09.03.2019 15:09 · Czytaj całość
Tekst posiada szczególne podłoże - fikcji na tle życiowej prawdy; prawdy niezmiennej i zwycięskiej. To nieopisana frajda odnajdywać w opowiadanej historii nietuzinkowy dystans do pojęcia realu i faktu, jakim raczy nas Autor. Bohater nie pasuje do znanych zewsząd stereotypów robociarza. Nie przeklina, nie w głowie mu jakieś przekręty, powiedzmy - odbiór śmieci na lewo, gdzieś, przyjmijmy - z ogłoszenia, nie pojawia się też w tekście za wiele szczegółów związanych z jego pracą. Postać jest wręcz spreparowana, jej emocje przefiltrowane. Takiego fajnego frustrata dostarcza nam lektura lekkiej, weekendowej noweli. Dlaczego istnieje kierowca śmieciarki tylko w tym szczególnym apekcie - miłosnym? Otóż jest on nie tyle wycinkiem społeczeństwa, banalnym, powtarzalnym, co odbiciem naszej duszy. Mike przyłapuje czytelnika na prawdziwości duchowej i intymnej. Tej która chodzi między snem a rzeczywistością jak między sypialnią a salonem. Zarówno w wierszach, jak i między wierszami. Tam gdzie realność nie jest wymagana, bo czy nasze wnętrze to real? Czy intencje, troski, uczucia, namiętności są częścią materii zwanej rzeczywistością? Uważam, że konwencja bajkowo-oniryczna jest dobrym wyborem a na uznanie zasługuje dopracowanie słownika miłosnego, jaki zawiera się w dialogach, bo tylko dzięki nazywaniu - rzeczy uzyskują sens. Ponadto tekst ubogacają drobne ironie, których odnajdywanie dodaje smaczku, np. "sięgnąć zenit" albo "kiedy już nic nie rozłączy", tudzież "jest przecież tyle rzeczy między niebem a ziemią, o których się filozofom nie śniło". Gratuluję dzieła i dobrego warsztatu, Mike. Z ciekawością oczekuję kolejnych produkcji ;) :yes:
Moja od nigdy · 09.03.2019 15:06 · Czytaj całość
Dzięki za zajrzenie i ciekawe komentarze. Wiersz miał być apolityczny, ale z drugiej strony świadomie prowokowałem podczas aktu twórczego, więc mam za swoje. Pozdrawiam Szacowne Grono, a w szczególności Panią Kobrę :)
Byte · 29.01.2019 11:47 · Czytaj całość
Tekst wciągający i prawdziwy emocjonalnie. Bohater przekonuje, popełnia typowe błędy młodości. Sara reprezentuje ideał miłości i dobrze, że Autor zostawia taki ideał nietkniętym i pozwala mu zwyciężyć. Wydaje mi się, że jednak w opowiadaniu dokonano kilku uproszczeń, które mogą czynić je mniej realnym, czyli rzadziej zachodzącym w przyrodzie. Np. trudno uwierzyć, że kobieta potraktowała kolesia wyłącznie w celu rozrodczym, bez perspektywy rodziny. Owszem to się zdarzyć by mogło, ale w tekście wygląda na coś szerzej przyjętego, alternatywnego. Druga sprawa to to, że jednak Sara powinna się czegoś domyślać, bo jednak typowa para dużo rozmawia, padają pytania, co kto robił, gdzie był. Podsumowując, w Twej prozie, Mike, widzę fajną rzecz, że zatrzymujesz się na danej scenie i ją dopracowujesz, ciągniesz dialog i nie odpuszczasz, aby był pełny i satysfakcjonujący, bez nagłego przeskoku czy skrótu. Doprecyzowujesz chwile. Fajne pisanie :)
Tak jak Mike zasugerował - skojarzenie z "Oczy tej małej", choć treść jednak bardziej impresyjna. Dziecko może symbolizować tu również stany emocjonalne dorosłego. Rzeczywiście dzieci są naszym lustrem, w którym wszystko widać jasniej i bardziej wyraziście. W sumie przyjemna przygoda, zimowa i szara, gdy czyta się wiersz Naiwnej w poezji :)
Zaletą tego wiersza jest brak pretensji do wielkich konkluzji. Ot życie, nie jakieś mega fajowe, ale też nie nazbyt tragiczne. Spod trzech zwrotek wyłania się jednak satysfakcja i refleksja iście stoicka :)
to i tamto · 25.01.2019 19:14 · Czytaj całość
Pomysł jest supernacki. Świetna ta "szyjka". Nie wiem, czy nie warto było pokusić się o bardziej skondensowaną formę. Czy "chwile ulotne" oddają sedno tej spirytualnej pasji? Ogólnie fajnie, poetycko ujęty sklepowy żul, któremu może trochę brakować hajsu na wymarzoną :)
Przy tematach nieznajdujących wytłumaczenia w naukowym świecie, a takimi są uczucia, można sobie pobajdurzyć, tak jak te 2 koty - albo ludzie. Szczęście nie potrzebuje mądrości. Dzięki za koment, Mike :)
Koty · 25.01.2019 18:59 · Czytaj całość
Tam jest gra "bez" z "z", w tytule. To role drugoplanowe; mają nie przeszkadzac. Dzięki za pozytywny odbiór :)
liamq · 25.01.2019 18:50 · Czytaj całość
Pomysł na poezję się sprawdza. Tekst soczysty, ukazujący strzępki zakulisowego życia. Kombinacje słów :)
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
Yaro
28/06/2022 21:41
Świetny film i bardzo dobry wiersz. Pozdrawiam… »
Yaro
28/06/2022 21:39
GUZIKI /Pamięci kapitana Edwarda Herberta/ Tylko guziki… »
Brytka
28/06/2022 21:06
Z podobaniem, pozdrawiam »
Gramofon
28/06/2022 14:39
Dziękuję, cieszę się, że się podobało. Pozdrawiam. »
wolnyduch
27/06/2022 20:48
Msz sens życia, to coś więcej poza przetrwaniem, ale… »
Yaro
27/06/2022 19:09
Jezus chce byśmy się cieszyli, radowali miłość jest radością… »
Materazzone
27/06/2022 17:27
Jak dla mnie zbyt...proste? Może nie, raczej zbyt łatwe w… »
Marek Adam Grabowski
27/06/2022 15:37
Nie lubię żartów z religii (nie twierdzę, że taki był… »
Marek Adam Grabowski
27/06/2022 15:35
Dobrze napisane i fabuła fajna. W obydwu przypadkach sukces… »
Marek Adam Grabowski
27/06/2022 09:14
Dzięki! Zawsze miło cię widzieć. Pozdrawiam »
Marian
27/06/2022 07:25
Ciekawie napisane. Zgadzam się z tulipanowką, przeżyła, bo… »
Yaro
26/06/2022 13:42
Dziękuję Kasiu:)Pozdrawiam:) Duszku akurat Jezus pokazał… »
Marek Adam Grabowski
26/06/2022 09:32
Spoko. Przy okazji polecam moje ostatnie opowiadanie.… »
Marian
26/06/2022 07:44
Marku, dzięki za odwiedziny i komentarz. Akapit zaraz usunę. »
wolnyduch
25/06/2022 21:29
z pewnością nawet Jezus nie był ideałem, ale to świadczy o… »
ShoutBox
  • Materazzone
  • 28/06/2022 17:24
  • Dawno mnie tu nie było. Strasznie mało tu życia jest :(
  • Kuba1994
  • 19/06/2022 15:13
  • Witam poszukuję kogoś kto oceni moją książkę ?
  • Dobra Cobra
  • 12/06/2022 11:46
  • Nie ma co do tego wątpliwości. Ukłony.
  • Kazjuno
  • 12/06/2022 09:01
  • Noblesse oblige
  • Kazjuno
  • 11/06/2022 13:58
  • PS Zburzyć twierdzę i taktyczny odwrót.
  • Kazjuno
  • 11/06/2022 13:54
  • Dzięki Dobra Cobro. Aż rzuca się w oczy że jesteś obcykany w kodeksie rycerskości. Serdecznie pozdrawiam, Kaz
  • Dobra Cobra
  • 11/06/2022 08:02
  • Serwując się ucieczką uratowałeś swoją męską cześć ;) Zuch chłopak!
  • Kazjuno
  • 10/06/2022 19:18
  • Dopiero wczoraj wróiłem do ciemnogrodu Wałbrzycha, serwując się ucieczką od przygodnej znajomej. (Ledwo starczyło na pociąg).
Ostatnio widziani
Gości online:0
Najnowszy:Usunięty
Wspierają nas