@Figiel, dziękuję za uwagi. Rzeczywiście w tych kilku miejscach wkradło się trochę pomyłek i wyszło nielogicznie. Już poprawiłam, mam nadzieję, że teraz jest ok :-)
A co mówi ta historia, to już chyba każdy odczyta po swojemu. Nie lubię tłumaczyć "co autor miał na myśli", bo każdy ma prawo do innego odbioru tekstu i to jest dla mnie najfajniejsze. A co ja miałam na myśli pisząc, niech pozostanie moją słodką tajemnicą ;-)
Dzięki jeszcze raz za przeczytanie.

W drugim akapicie jeszcze brak spacji po 4 przecinkach. W dalszych akapitach nadal miejscami brakuje spacji po znakach, a w kilku miejscach pojawiły się przed nimi zamiast po.


Tutaj wyszło jakby pończochy były załozone na szpilki :-)


"oni" mozna wyrzucić

Nie pasuje mi do tego zdania słowo "rychło". To nie jest błąd, tylko moje subiektywne odczucie.


chyba brakuje "na"

Pomysł był nawet fajny, ale jeszcze nie do końca potrafisz go opowiedzieć. Nie rozumiem na przykład o co chodziło z tym dziwnym zachowaniem "Ewy". Idzie spokojnie, nagle zaczyna wrzeszczeć i pada na bruk, na środku ulicy, po czym wstaje jak gdyby nigdy nic i idzie sobie uszczęśliwiona, z partnerem, który nijak na to nie zareagował. Była jakaś niezrównoważona? Bo nie załapałam do końca. Nie poczułam też jakoś "niezwykłości" tej pary. Rozumiem że taki widok może zaciekawić, ale żeby mysleć o tym przez kilka lat?
Odniosłam wrażenie, że trochę na siłe próbowałaś nadać temu tekstowi jakiś doniosły (nie do końca, ale lepszego słowa nie wymyśliłam) charakter przez wplalanie takich słów jak "lico", "rychło" i wiele innych, które nie pasują do reszty. Nie trzeba na siłę "uszlachetniać" tekstu, nie do każdego to pasuje. Jak napiszesz prosto, to tez może być z klimatem i fajnie :-)
Powodzenia w dalszym pisaniu

Spację stawiamy po przecinku, wielokropku i wszystkich innych znakach interpunkcyjnych. Przed znakami nie stawiamy. Z tego co mi wiadomo to tylko w przypadku myślnika stawiamy spację przed i po. Nie czuj się jak idiotka, każdy ma jakieś "problemy" w pisaniu, szczególnie na początku :-)

PS. Jak piszesz w Wordzie to powinno podkreślać błędy, czyli brak spacji też.

Jeszcze nie poprawione. Przeczytaj jeszcze raz, po przecinkach dalej brak spacji (po kilku innych znakach zresztą też).

Po przecinkach, kropkach, myslnikach, średnikach itp. stawiamy spacje. Widziałam, że w Twoim poprzednim tekście ktoś zwrócił Ci na to uwagę, ale ani tam tego nie poprawiłaś, ani nie zastosowałaś tej rady tutaj. To niedobrze.
Jak to poprawisz przeczytam do końca i skomentuję.

Sceptek:
Dzięki za rozwinięcie, które okazało się trochę łagodniejsze :-)

Bardzo dziękuje za komentarze. Już szukam tego "niełatwo". Głupota Rolanda nie przekształciła się w akcent pozytywny bo strasznie nie lubię tego bohatera i jak go dostałam to pomyslałam "o nie, tylko nie on!". Dlatego zrobiłam z niego idiote:-)

Bardzo dobry tekst. Czuć napięcie, a niepokój wisi w powietrzu. Albo jestem wielkim tchórzem, albo bardzo dobrze piszesz :-) Ciesze się, że to horror bez odpadających głów i hektolitrów krwi, a za to z dreszczykiem i napięciem. To lubię :-)

Dziękuje za komentarz, mam nadzieję, że trochę wolnego teraz pozwoli mi przysiąść jeszcze raz nad tym tekstem. Nie chcę za dużo zmieniać, ale pomyślę nad lepszym połączeniem obu części.
Pozdrawiam

Dzięki. Właśnie mam teraz problem z tym tekstem, bo dostałam tyle różnych uwag i rad, że nie do końca wiem co dalej. Poprawiłam tak z grubsza techniczne rzeczy i nie wiem co z tym zrobić. Tłumaczyć "co miałam na myśli" nie będę bo to bez sensu, każdy odbiera tak jak zrozumiał i tak chyba powinno być. Pomyśle jeszcze nad nim, może mnie oświeci i coś wymyśle

Dzięki za komentarze. Wszystko poprawię jutro.

Jak wyjdzie za długie to zawsze możesz podzielić na kilka części

Temat bardzo smutny i powinnam była się wzruszyć, ale tego nie zrobiłam. Albo jestem z kamienia, albo tekst jest "za sucho" opisany. Piszesz niby co czuje matka, ale ja nie czuje tego razem z nią, wszystko przechodzi obok mnie. Nie zdążyłam polubić ani Marka, ani jego mamy. Może powinnaś to bardziej rozwinąć, bo historia jest bardzo krótka i opowiedziana troche w skrócie telegraficznym.

Pomysłowe i zaskakujące. Pędziłam jak najszybciej, żeby poznać rozwiązanie tej zagadki.
Mi też jakoś ten paznokieć nie pasuje, ale nie znam się na tym, nie wiem, na którym etapie ciąży się pojawiają, więc może niepotrzebnie się czepiam.
Czekam na więcej.

To chyba nie jest felieton, tylko jak napisała Oke - blogowy wpis. To tak samo jakbym czytała: bla bla bla bla bla bla bla.
Treść i odczucia niesie dokładnie takie same.