Niezbadane są wyroki tutejszej elity zwanej redaktorami, o to czemu to opowiadanie jest na dole trzeba byłoby pytać tego co je wstawiał. Ja przestałem się nad tym zastanawiać w momencie gdy wiersz, który był w czasopiśmie Odra trafił tu na dolną półkę, a dużo słabsze(nawet moje) trafiały na górną.

Co do monologu, to jakie powtórzenia masz na myśli? Bo jeśli masz na myśli wyrazy "pamiętam" i "myślałem" to jest to celowe, to jest treść wypowiadana przez bohatera, a ludzie mówią różnie.

Pozdrawiam i dzięki.

P.S. Mi osobiście bardziej podoba się ta druga miniatura, ale tak naprawdę ciężko porównywać, bo to tak jakby wybierać między jabłkiem a bananem. W sensie smakowym, bo można porównać, że jedno z nich jest niedojrzałe albo zepsute. ;]

Ano drewniane uszy to mam, że hoho.

Dzięki, że wpadłaś do mnie chociaż pod prozę.

Mogłem zrobić inną muzykę? Nie rozumiem.

Wiem, że jeszcze długa droga przede mną, ale z prozy nie zrezygnuje, za dużo mam pomysłów w głowie.

Po kolei albo i nie.

Darcon, mataczenie? Czy wszystko musi być wyłożone kawa na ławę, nawet w prozie? Dialog według mnie ma znaczenie, pokazuje przywiązanie rodzeństwa.
Skoro wybiegł tzn że nie przeszedł. Poszedł przed siebie czyli nie wrócił ani do domu ani nie przeszedł przez tunel. Dla mnie logiczne, ale czasami, a może nawet często ktoś mi piszę, że coś jest dla niego niejasnego w moich miniaturach, z tym, że żeby było śmieszniej to coś co jest niezrozumiałego dla jednej osoby to dla drugiej to jest zrozumiałe, a co innego nie, więc nie wiem co o tym myśleć.

Wierszybajko, chciałem nakreślić co i jak, krótki rys historyczny, emocje, czemu zrobił co zrobił i takie tam

Do wszystkich: miałem do wykorzystania tylko 5000 znaków i chciałem zrobić wstęp, zakończenie i po drodze rozwinięcie. Uważam, że jest to całkiem spoko motyw, więc może kiedyś trochę to opowiadanie przedłużę, bo nawet pisząc teraz to musiałem sporo skracać.

Aż dziwne, że nie widziałem tego wcześniej. Genialne.

Skojarzenia i myślenie to jest to.

Dzięki.

Musiałem się natrudzić, by zachować tu logikę, to nie było łatwe ale udało mi się. Nikt nie mówił, że będzie łatwo, najważniejsze, że się udało.

Introwerka, nie wiem co Ci odpowiedzieć, to napiszę tylko, że lubię koty.

Dziękuję Paniom, za głos.

Bardzo mi się podoba, jest wszystko, moc, pewien magiczny pierwiastek i nawet morał, więc można powiedzieć, że to taka patobajka trochę.

skoro moją to czy nie logiczne, że własną?

No nie wiem, tytuł super a potem, nie wiem, nic nie wiem. Ani dobrze ani źle.

To może zrobić zapis dokumętnie? Każdy inteligentny czytelnik się domyśli o co kaman, a inni i tak całości nie zrozumieją.

Nie wiem coś się czepła tej końcówki, bez niej to nie miałoby sensu. Jest ok sama w sobie i jeśli chodzi o koniec. Wiem co to znaczy i nie chodzi o starą forme tylko o te dwie linijki z nim, są takie nie bardzo, mętnie spoko, ale "doku"? Nie ma to doku sensu. Jeśli chodzi o lub przeciwnie to jest to przegadanie, bo skoro zapisujesz potem odwrotnie to wiadomo, że przeciwnie, więc albo bez "mo(cku)mentalny monument" albo bez "lub przeciwnie", można wstawić coś innego a tak mamy jak dla mnie masło maślane.

Można byłoby zrobić mega długi tytuł np. "strat( )e(le)gie (od)twórcze czyli monumentalny mockument albo mo(cku)mentalny monument" a potem z reszty zrobić pierwszą albo ostatnią zwrotkę ciut większej całości.

P.S. Pamiętaj, że to Twój twór, a ja jestem zwykłym grafomanem, który się nie zna, ale ciągniesz mnie za język, to wyjaśniam jak najlepiej umiem, chociaż pewnie dałoby się lepiej.

Pozdrawiam.

Całość. Zapis. I nie chodzi o łamanie wyrazów, chociaż tu też, bo ten fragment z dokumentnie mi kompletnie nie leży. Poza tym, to "lub przeciwnie". Dodatkowo całość jawi mi się nie jako wiersz a jako napis na czymś co mogłoby być dobrym fragmentem wiersza.

Ciekawy zamysł, ale nie wyszedł ci tym razem. Tak w zasadzie po całości nie pykło. Jak dla mnie do ponownego napisania.

Mówisz, że górna mogłaby nie wytrzymać ciężaru? Widać z lichego materiału jest.