Smutno się robi wraz z uciekającym czasem. Pozostają wspomnienia i tęsknota do tamtych wspaniałych chwil. Wiersz na pięć z plusem, mimo że taki smutny... Ptaki odfruwają, pozostawiając za sobą "ponure gniazda"...
Pomyślności życzę

Dziękuję Starytsto! Wnuczki kocha się bardziej niż własne dzieci Pozdrawiam serdecznie.

Czarownie mnie zaszeptałaś. No, nic już wiecej do powyższych komentarzy nie dodam, a tylko mogę się dołączyć

Miła Zacajanko, jeśli chcesz to podam kontakt z autorem. Może jeszcze będzie dysponował jakimś egzemplarzem. Książka piękna pod każdym względem.

Też mi się spodobał tel liryczny wierszyk. Pozdrawiam Jur

W takich miniaturach trzeba unikać powtórzeń. Każe słowo coś musi wnosić.
Pomysł dobry, lecz z realizacją gorzej. Myślę, że po dopracowaniu będzie dobra miniatura...
Pozdrawiam Jur

Przeuroczy monolog.
Czytałem go, wyobrażając sobie aktorkę na scenie, trzymającą w rękach fotografię ukochanego... Fotografia tylko delikatnie falowała...
Pozdrawiam serdecznie Jur

Zajacanko miła, zatem spotkał mnie zaszczyt gościć Ciebie przy mojej Amelce
Dziękuję i serdecznie pozdrawiam Jur

Zastanowiłbym się nad tytułem, jako że Magdalena jest w puencie...
Ewentualnie zrobić otrzejsze zakończenie...
wybaczył - jeszcze jednej (dziwce, ladaczniczy, kurtyzanie, k... ltp.)
Bardzo ciekawa miniatura. Podoba się. Pozdrawiam serdecznie Jur

Dawno tu nie byłem, a czas tak szybko leci, że aż strach. Człowiek zawsze coś w tym codziennym zabieganiu gubi, lub zgubić może.

Ewo L. dziekuję serdecznie za zatrzymanie się nad... i za ciepłe przyjęcie mojej miniatury...
Pozdrawiam serdecznie i życzę wielu czytelników.
Jerzy

Pocahontas, dziękuję, że dołączyłaś do komentatorów i raczyłaś przeczytać to co wyszło ze środka. Co do okładki(okładek); kiedyś książki oprawiane były w deski i mówiło się, że czytamy "od deski do deski", dziś też tak mówimy. Są w tym przypadku dwie deski, czyż nie? Stąd moje twarde okładki, a nie okładka. Ale niech tam... Przyjmuję i pozdrawiam Jerzy

Witam wszytkich serdecznie. Cieszę się, że recenzja zachęciła do zainteresowania się książką Piotra Prokopiaka.
Wzbudziłem też wiele emocji...
Tylko tam gdzie się nic nie robi nie popełnia się błędów. Następnym razem zwrócę baczniejszą uwagę na szczegóły.
Dziękuję za wskazanie właściwej ścieżki.
Pozdrawiam serdecznie Jerzy.

Delikatna kosmetyka wiersza, choć i w tej wersji nie najgorzej
Po przeczytaniu wiersza, skojarzył mi się z natłok informacji - tu rzeki, które jako konkretne wieści giną w medialnym śmietnisku - tu morze.
W szumie informacyjnym gubimy to co może być cenne.
Nie potrafimy już oddzielić ziarna od plew...
Pusta rzeka to nasza nieporadność i zagubienie...

Tak oto swoim wierszem skierowałeś moje myśli na tory, o których być może nie myślałeś. A więc ile czytelników, tyle skojarzeń i spojrzeń. Dobrze jest, gdy wiersz wzbudza różne emocje, tak powinno być. Pozdrawiam serdecznie Jerzy

Tytuł przypomniał mi kolegę Stefana Kosiewskiego - poetę, który znalazł w kopercie zapaloną zapałkę. Ciekawe, czy to przypadkiem nie byłaś Ty?
Chociaż ten tekst mi się podoba, postarałbym się jednak z poetyckiej prozy ułożyć wiersz...
Pozdrawiam serdecznie

Ciekawa miniaturka, a tytuł świetny...
Pozdrawiam Jerzy