Witaj Ewo,

widzę iż większość rzeczy, które myślałem, że spodobają się przeciętnej czytelniczce, Tobie całkowicie się nie spodobały

Myślałem nad wieloma wariantami zakończenia, osobiście chciałem zabić głównego bohatera, ale zrezygnowałem, myślę, że byłaby to przesada.
Postanowiłem więc rozwinąć wątek romantyczny, który wyszedł jak widać.

Nie ukrywam, że także chciałem zakończyć tę serię, aby zająć się bardziej pilnymi sprawami, być może kiedyś do niej wrócę i mając Twe podpowiedzi na uwadze zrobię z tego coś ciekawszego.

Póki co, pozostaje mi podziękować za cierpliwość i pomoc jaką mi okazałaś

Pozdrawiam serdecznie,
Korniu

Droga Ewo,

Janek został wykreowany na przykładzie żywej osoby
Zdaję sobie sprawę, że ostatnio jest moda na różnych motywatorów, coachów i Bóg jeden wie jak się jeszcze zwą. Ja jednak przelałem na papier fragmenty autentycznej rozmowy.
Myślę, że problem tu leży w umiejętności przedstawienia tego w odpowiedni, mniej tandetny sposób...

Twoje uwagi oczywiście zapisuję i przy korekcie, spróbuję się do nich zastosować
Pozdrawiam,
Kornel

Zrobiłem niewielką korektę i myślę, że to pomoże, na większe poprawki tekst musi poczekać

Sekret? Iść naprzód i się nie poddawać
Napisanie powieści to mnóstwo wyrzeczeń, trzeba jej poświęcić bardzo dużo czasu i uwagi. Dlatego jest to sprawa osobista i każda pochwała jest balsamem dla zadanych krytyką ran.

Ewo w takim razie życzę zacięcia
Pozdrawiam!

Jakbym z tym nie walczył, to jednak nie potrafię odejść od fantastyki
W najbliższym czasie zabieram się za drugą część debiutanckiej powieści "Tytan".
W ciągu dwóch lat dużo się nauczyłem i mam wiele nowych pomysłów tak więc myślę, że ona będzie czymś znacznie ciekawszym niż opowieść o Aleksandrze

Droga Ewo,
trzeba wziąć pod uwagę, że otępiały umysł Aleksa nie działał jak należy i mógł nie kojarzyć do czego służą owe przyrządy, a może jednak jest to zbyteczne w tekście?
Spoiler: to jeszcze nie koniec ale niewiele pozostało.
Przez myśl mi nie przeszło, aby wydawać tą powieść. Była ona głównie narzędziem do polepszenia rzemiosła i bardziej koncentruję się na innych tematach
Pozdrawiam z nowym rokiem,
Kornel

Korzystam ze wszystkich Twoich sugestii i bardzo się cieszę, gdy mówisz mi o błędach, które zauważasz
Tornister śmieszył mnie równie bardzo, ale wybrałem go z braku pomysłu na lepszy synonim.
Pozostało kilka rozdziałów, które mam nadzieję, że Ci się spodobają i wtedy powiesz mi co myślisz o całości utworu
Udanego Sylwestra!
Korniu

Cieszę się, że akceptujesz rozwój wydarzeń. Musisz koniecznie czytać dalej, już niewiele zostało

Euterpe - myślę, że wciąż pozostaje coś do napisania. Życie jednej osoby się skończyło, ale pozostawieni bliscy wciąż wiodą swoje. Mam w zamiarze jeszcze kilka rozdziałów, mam nadzieję, że się przyjmą.

DoCo - miło Cię widzieć. Wiesz, że przyjmę wszystkie komentarze, ale tylko te uzasadnione (choć mogły by zmieszać z błotem i jeszcze zrzucić z budynku wprost na krowi placek) mogą coś wnieść do życia autora.

Pozdrawiam Was serdecznie
Kornel

Euterpe, po raz kolejny zobaczyłem, że możesz mnie wiele nauczyć
Czekam na kolejne teksty!

Długo zastanawiałem się nad infekcją, jako wprowadzeniem komplikacji do leczenia Maćka.
W rozdziale VIII jest napomknięte, że jego złe samopoczucie spowodowane jest infekcją. Widocznie nie wystarczająco dobrze nakreśliłem ten problem. Jest to z pewnością sprawa do głębszego przemyślenia.
Dziękuję moja wierna czytelniczko

Dziękuję Ewo za komentarz,
jednym z moich głównych założeń, jest wykorzystywanie tego co wcześniej zostało napisane. Tak więc bardzo często powracam do postaci, przedmiotów, wydarzeń zapisanych wcześniej

Droga Ewo, rozwijam się głównie dzięki Twojej pomocy

Każdy potrzebuje konstruktywnej krytyki, dziękuję i zapraszam do następnych rozdziałów.

Po pierwszych zdaniach spodziewałem się czegoś innego, jednak nie zawiodłaś. Obraz, który przeleciał Adamowi przed oczyma, zobaczyłem i ja, muszę przyznać, że włosy zjeżyły się na karku.

Witaj euterpe.

Tak właśnie się zastanawiam nad tą historią. Problem polega na tym, że w początkowym zamyśle nie miała mieć za wiele dynamicznej akcji. Bardziej zależało mi na poruszeniu czytelnika i sprawieniu, że zatrzyma się i pomyśli. W tym momencie, czuję jakbym zapędził się w róg i nie dość, że nie mogę zawrócić to jeszcze nie mam mocy, aby przebić ten mur.
W całym zamęcie, postanowiłem wrócić do pierwotnego wzoru i kolejne rozdziały piszę właśnie w ten sposób. Mam tylko nadzieję, że spojrzysz na nie i poczujesz choć część z tego co chcę przekazać. Jeśli nie, widocznie tego typu teksty nie są dla mnie

Pozdrawiam i zapraszam ponownie!

Witaj moja wierna czytelniczko

Twoje sugestie zostały zapisane i przyczynią się do usprawnienia tekstów.

Dziękuję i pozdrawiam serdecznie!
Kornel