Przeciny po "gimnazjum" i "ludzi", a po "iść" miało być chyba "i".

Chyba "ukryć", albo: "nie da się uniknąć tęsknoty za wszystkimi."

Usuń "r-kę".
Całość jak dla mnie (na razie) przeciętna, reszty nie chce mi się wytykać, bo pewnie pomyślisz, że ze mnie belfer albo jaka gorsza poczwara Paradoksalnie muszę się z Tobą zgodzić, że ginger trochę przesadziła, bo nawet jeśli temat bardzo osobisty, takie też nadają się na dobre dzieła. Tyle tylko, że:
1) Nie wystarczy się tylko zwierzyć, trzeba to jakoś rozwinąć. Albo nawet spróbować wyjść trochę poza siebie, przedstawić więcej ogólnych problemów. Zwłaszcza, jeśli zamieszczasz to w "Powiastkach filozoficznych".
2) Nawet jeśli Cię (choćby i niesłusznie) krytykują, nie trzeba się od razu tak obrażać. Sama nic nie zyskasz, a wręcz możesz kogoś niechcący sprowokować do ostrzejszych komentarzy, z czasem może nawet stracić potencjalnych czytelników. A szkoda by było, bo zwykle jak się coś mocno przeżywa, to z pomocą innych osób (np. nas tutaj) można stworzyć niezłą literaturę.

No tak, pardon za ten "brak sensu" i tę "tą" Ale poszukiwania sensu trwają...

Mniam, w pewnym momencie nawet się rozmarzyłem Ale nie zaskoczyłaś mnie samym wykonaniem, a końcówkę można było przewidzieć. Całość, jak to już wyżej stwierdzono, trochę mało erotyczna. Choć z drugiej strony tekst nie jest najgorszy, czyta się lekko i:

to właściwie jedyna nieścisłość.

A tak poza tematem: wszystkiego najlepszego

Stamtąd. A w ogóle lepiej chyba zmienić czas: "Stamtąd następnie polecimy do Denver." Ale jak chcesz.

Wielka litera na początku zdania.

Shift Ci się chyba niechcący wcisnął o jeden raz za dużo

Po co taka oficjalność? W tym wypadku lepsze chyba np. "teraz"?

Ogólnie czyta się całkiem dobrze. Rozumiem, to dopiero początek, zresztą chyba też do rozbudowania. Tak czy inaczej witamy nową twórczynię i wierzymy, że jeszcze użyczy nam naszego, pardon, swojego czasu, pokazując swe możliwości pisarskie.

Ano, jak wolisz

Kategoryję bym zmienił raczej na Fantastykę albo cóś w ten deseń. Ale ogólnie tekst, jak dla mnie, jest OK. Może i bez rewelacji, ale jest tu trochę niezłej ironii, a i miejsca na przemyślenia życiowe nie brakuje.

Jakoś mnie to nie zaskoczyło. Temat bardzo obszerny, ale tu jakieś takie to wszystko przewidywalne. Przedostatni akapit jak dla mnie chyba najlepszy, ale nie zmienia mojego odbioru całości.
Co do błędów technicznych, 5-tkę piszemy raczej słownie, ale mnie to akurat aż tak bardzo nie przeszkadza, tylko uprzedzam, że ktoś prędzej czy później i tak ci to wytknie. I popraw "r-ki", ten portal często tak wyrzuca niektóre znaki, w szczególności właśnie cudzysłowy, wklejane wprost z Worda. Na przyszłość, zwłaszcza w przypadku dłuższych tekstów, polecam coś, o czym pisał jeden z naszych użytkowników: http://www.portal-pisarski.pl/forum/viewthread.php?forum_id=20&thread_id=839
No i cóż, pozostaje mi życzyć poprawy i lepszej passy na przyszłość. Wierzę, że będzie lepiej

Do mnie to chyba trochę nie trafiło, choć imię moje tożsame z narratorsko - bohaterowym I w ogóle, owszem, czasem w*****ają mnie niektórzy "zbyt szczęśliwi", zwłaszcza gdy brakuje uzasadnienia dla tego szczęścia w rzeczywistości. Oczywiście szybko mi mija, ale przynajmniej staram się rozumieć myśli tego gościa.
Natomiast coś mi zgrzyta w stylu, może właśnie to doprowadzenie do absurdalnej skrajności. Jest też mnóstwo błędów, o których mowa wyżej. I jeszcze np.:

Nie żeby te dwa zdania nie były w ogóle potrzebne, ale dlaczego właściwie wstawiasz je akurat w momencie, gdy ważna część akcji się rozkręca?
Zakończenie ciekawe, każdy ma swoje piekło. Też bym coś jeszcze chyba dodał. Raczej nie cały akapit, po prostu trochę tę puentę bym rozwinął, może nawet jakiś symbol wrzucił. Ale to już sugestia treściowa, więc możesz to olać
Na razie, wbrew opinii ogółu, oceniam na 3, otworzywszy jednakże furtkę do szybkiego awansu, pod warunkiem poprawienia najbardziej rażących błędów.

Qrde, ludzie, nie każcie mi być tym pierwszym, który wskaże tą wschodzącą gwiazdę No, ale skoro już muszę...
Też miałem problemy ze zrozumieniem i myślę, że chyba nie spodziewasz się szybkiego znalezienia takiego mózgu, co by od razu łyknął ten tekst jak, nie przymierzając, multiwitaminkę w pigułce Ale w tym coś jest. Moja hipoteza jest taka: nie planowałeś tu żadnego logicznego sensu, tylko, jak to był określił mój profesor translatoryki, "dajesz nam po oczach językiem" Albo, jak by rzekli postmodernistyczni krytycy, "dekonstruujesz" tekst, uwrażliwiając na bogactwo znaczeń. I teraz pewnie zacierasz ręce z ciekawości, co my tu zobaczymy. Powiem szczerze, nawet coś takiego mi się podoba (sam właśnie wysłałem trochę zamieszany {choć w inny sposób [bo głównie chodzi tam o masę wtrąceń <a tym samym nawiasów>] tekst), uśmiałem się trochę z tych gier słownych, mam tylko wrażenie, że na dłuższą metę to się może przejeść i tak naprawdę stwierdzimy, że czytamy coś takiego niejako w zastępstwie, zamiast np. obejrzeć sobie jakiś, choćby i dobry nawet kabaret. Ale nie bierz tego za bardzo do siebie, to zresztą nie jest aż tak bardzo problem tego tekstu, a raczej epoki, w jakiej żyje nasze pokolenie.
Zresztą, co ja gadam? Boziu, czemu pozwalasz mi się tak zagalopowywać?
Zaocznie daję Db (z możliwością szybkiego awansu) i wierzę, że napiszesz jeszcze niejeden bardziej czytelny, a zarazem niemniej ambitny tekst.

Mnie się nawet podobało. Może nie było tu żadnych głębszych przemyśleń, ale stworzyłeś coś w formie rzadko spotykanej: coś pomiędzy poezją a prozą i nawet jeśli tu i ówdzie też mi się wydało za ciężkie, to sam nie wiem, czy napisałbym lepiej (swoją drogą widzę, że świetnie się bronisz, rzeczywiście traktując swoje pisarstwo poważnie, ale i bez zadęcia). Aha, i jeszcze coś: jak do tej pory mało widziałem utworów, które by tak intensywnie rozbudzały męską wyobraźnię

No, ja myślę
A tymczasem właśnie wysłałem początek nowego dzieła, które zaczęło się właściwie wczoraj wieczorem, a skończy, przy dobrym wietrze, w połowie przyszłego tygodnia. Tak czy owak za niedługo zapraszam, choć ostrzegam przed sssstraszliwymi trudnościami

Choć błędów (w obu częściach) było pewnie trochę więcej, na razie zdołałem wyłapać tylko tyle. Bo całość oryginalna i czytało się prawie zajebiście

Ogólnie znowu jest OK, tylko takie drobne moje czepialstwo:

Przecin przed "tylko" i "ale" z dużej.


Spóbuj jakoś uniknąć powtórzenia. Do ciebie (czy raczej do twojego stylu) pasowałoby np.: "Były dwie, a gabarytami znacznie przewyższały piersi Cizi" Albo cóś w ten deseń.


Przecin po "zmroku"


Coś z szykiem nie tak, choć mogę się mylić. Ale już to:

aż trzeszczy, a wystarczy mała roszada: "Byliśmy z siebie bardzo dumni.", albo: "Bardzo byliśmy z siebie dumni."

A tego powyższego "Don't you je, je, je" na szczęście nie dane mi było zobaczyć

Wiem, że to o chomika chodziło, nie o Wicia, ale o tym upewniłem się dopiero po następnym zdaniu. Wolałbym się jednak nie domyślać, co łatwo osiągnąć, zastępując "a" trochę dłuższym "którego", w zamian kasując "jego" (tzn. słowo, nie chomika )


Przecin po "tyją". Przetnij te wyrazy, bo się roztyją








A te przeciny chyba zbędne, 3 ostatnie na bank.



I tu znów przeciny przed "ale", po "zauważyliśmy" i "szybko". Ale dobrze, że to szybko zauważyłem

A w ogóle to najbardziej rozbawił mnie ten fragment o chomiku, w którym najwięcej było błędów, ale jeszcze większe wrażenie tak w ogóle zrobił ostatni, do złudzenia przypominający tragikomiczny styl Vonneguta. On w Rzeźni nr 5 zawsze po każdej śmierci dodawał: "Zdarza się" , a tu widzę "Ot tak, po prostu" , też może być. No i za całość znów BDb
Swoją drogą (to nie jest reklama) w podobnym stylu napisałem swoje jak dotąd jedyne "piekielne" opowiadanko (na podstawie własnych przeżyć), ale z wyjściem na głębszą wodę trochę się waham...

O żesz, chyba przeoczyłem ten tekst wcześniej, albo go nie przeczytałem z braku czasu. A widzę że jest co czytać
Podobało mi się, bo choć zarejestrowałem, owszem, parę byków różnej maści, a i akapit z rybkami trochę przydługi, to całość bardzo sentymentalno-nostalgiczno-groteskowa (coś jak moje ostatnie teksty, choć nie do końca) i w ogóle
A druga część już się czyta...

Przeciny zbędne.

Ten szyk, jak dla mnie, totalnie pokręcony. Lepiej by chyba było "Dawno nie było mi dane oglądać tego wszystkiego."

Na przyszłość polecam dobrą stronę na takie pułapki: www.synonimy.pl A to bym zrobił np. tak: "tego wszystkiego doświadczyć, poczuć, że żyję"

To powtórzenie chyba niezamierzone.


Zgubiłeś kropę na końcu tych zdań.

Przecin po pierwszym "Próbowałem", a ja i tak sugeruję przerobić: "Próbowałem, wierzcie mi, jak tylko mogłem." Czy coś w ten deseń.

Przeciny po "łydki" i chyba po "nadal".
I jeszcze uwaga merytoryczna:

Nie wiem czemu, ale mi się wydaje, że tam się paradoksalnie właśnie walczy A nawet jeśli nie, to i tak brzmi ciut banalnie.
A w ogóle to tym razem nie bardzo mi się podobało. Podobnie jak w poprzednim tekście, tu też zaskakujesz wartką akcją, ale tym razem za szybko i trochę można się zgubić. Ale też nie jest najgorzej. Daję 3 na zachętę.