Bardzo ładnie wyszło Ci to dopracowanie, Gert.
Tekst, nie tracąc klimatu, jest stylistycznie lepszy, konsekwentniej prowadzony i płynny w czytaniu.

Teraz została już tylko mała kosmetyka.

Rozważ takie zmiany:

- pani dzwoniła / mama pogoniła - wyrzuciłam zdanie z mamą także z powodu tego rymu.


(,) przecinek do dodania.


Dałabym - swoim zaduchem.
Czy "pusta" jest potrzebne, skoro to był wieczór i wszyscy już wyjechali?
Może - opustoszała stołówka swoim zaduchem przeniosła ją w czasie?


A gdyby - cztery łóżka do wyboru.
Podkreślenie bym usunęła, bo poniżej masz podobną frazę.



Podkreślone zbędne dopowiedzenia.


Proza ma swój rytm i przypadkowe rymy ją zaburzają, dlatego sugeruję:
- Seniorzy rozchodzili się na wszystkie strony.


Skasuj "upływa".
- Tu jesz­cze rano był księ­życ, ale go ubywa -


Jednak dałabym "w świetlicy" - wieczorem w pobliskiej świetlicy?


Można pozbyć się tego rymu:
- Spała, ale nie­spo­koj­nie. Sny były gęste, całą noc snuły się fa­bu­ła­mi z mnó­stwem odnóg i wi­ją­cych się dy­gre­sji.


Połączyłabym, żeby pozbyć się rymu:
- Obu­dził ją za­pach parzonej kawy do­bie­ga­ją­cy z ko­ry­ta­rza. Takiej w kubku z uchem z przyciemnionego szkła. Albo szklance w koszyczku. - l.p. jest lepsza, bo nie musisz dawać "z uchami" i "w koszyczkach".




- za­śmiał się jeden z panów. - reszta jest zbędnym dopowiedzeniem.



- Jeśli wy­bie­rze pani kamyk i wrzu­ci do morza, to pani jesz­cze tu przyjedzie - wtedy nie ma rymu "wrzuci/wróci".


Podkreślone zbędne.


Zbędne.


"Łąki nad rzeką" masz już wyżej, więc tu nie musisz dopowiadać.


Zbędne.


"Czas" masz już powyżej, więc może - miejsce i datę? Bez "akcji".


Zbędne.







- bezalkoholowe piwo, dość drogie -




- wstała i rozglądnęła się z niepokojem. - "wokół" zbędne.


Skróciłabym:
- A może w ogóle nie po­win­na tu przy­jeż­dżać po se­zo­nie? Albo wra­cać w miej­sca z dzie­ciń­stwa?


- Po­now­nie przy głów­nym wej­ściu zaczęła ude­rza­ć coraz moc­niej w szybę i krzy­czeć.


Nie mieszaj czasów.
- Bie­gła tak szyb­ko, że płuca nie wy­trzy­ma­ły. Pę­kły.


Dobrze byłoby zróżnicować nieco te formy. Może:
- Niewyraźnie mówiąc coś do siebie, omiotła wzrokiem pokój, pokręciła z dezaprobatą głową i wyszła, jakby zupełnie jej nie zauważając.


- Szybko i niedbale spakowała ubrania do plecaka. Wrzuciła kosmetyki do torby.


Powtórzenie. Może - z plecakiem na ramieniu wyszła na korytarz?
Podkreślone jest zbędnym dopowiedzeniem.


Wielokropek to trzy kropki, nie dwie.


Dałabym - jak z betonu.


- Zaskoczona uświadomiła sobie, że z oczu płyną łzy.
- Poczuła przygniatający ciężar, ciało było niczym z ołowiu.

Może wydać Ci się, że to strasznie dużo, ale nieprawda.
To drobiazgi, które teraz, po Twoim dopracowaniu, znacznie łatwiej było zauważyć. Kosmetyka.
Możesz skorzystać z sugestii albo poszukać własnych rozwiązań. Tylko nie rymuj i nie mieszaj czasów, unikaj powtórzeń i zbędnych dopowiedzeń.
Zazwyczaj teksty dopracowuje się do momentu, gdy nic już nie haczy przy czytaniu.
I wtedy ma się satysfakcję.

Miłego jutra.

Dziękuję za wizytę, Clakier.

Wiersze mają to do siebie, że najczęściej potrafią wywołać w czytelnikach bardzo różne odczucia.
I to dobrze, bo znaczy, że niezależnie od zamysłu autora, jakaś struna została poruszona.

Wesołych Świąt i Szczęśliwego Nowego Roku.

To prawda, i chociaż często wydają się bez znaczenia, potrafią nagle i niespodziewanie przypominać o szybkości przemijania.

Dziękuję, Ajw, i wszystkiego dobrego.

Ładnie, Ajw.
Nadmiar uczuć czy emocji nieraz potrafi zasłonić prawdę. Zarówno tę pozytywną, jak i negatywną. Gdy spłynie łzami, często obraz staje się bardziej wyraźny.

Ale mam małą sugestię - spróbuj trochę innej wersyfikacji.


Chodziło mi o większą spójność dwóch pierwszych zwrotek oraz o spójność i uniknięcie powtórzenia "czasem" w następnych. Stąd usunięcie "a" w zakończeniu.
Ale to tylko taki mój eksperyment.

Wesołych Świąt i wszystkiego najlepszego w Nowym Roku.

Pomysł ładny, ale nie wszystko jeszcze gra w tym wierszu, Ajw.
Myślę, że dobrze byłoby przemyśleć zastosowane środki.




Poniżej to nie jest sugestia, tylko taka moja wolnoamerykanka:

- czarne niebo
pełne nocnych grzeszków

miękki pocałunek
by zapaść się głębiej
rozlany ciemnością
która zostaje na wargach

lepka i słodka
niczym noc którą
chce się jeść palcami -


Przepraszam za ingerencję
i dobrego dnia.

Ucieszyłam się, że zamiast urwać mi głowę, zamierzasz dopracować tekst, Gert.
Bo to może być naprawdę bardzo dobre opowiadanie, gdy je doszlifujesz.
Na pociechę Ci powiem, że swoim tekstom robiłam nawet po kilkanaście korekt i nigdy nie uważałam tego czasu za stracony.
Zazwyczaj tak bywa, że im czystszy tekst, tym lepiej widać kolejne potknięcia.


Rozumiem, ale w tej formie jest on niestety dysonansem, ponieważ brakuje mu klimatu, jaki udało Ci się wyczarować w pozostałych częściach opowiadania.
Bardziej zbliżony był już pierwszy sen, więc może nawiązałabyś do niego?

No i namawiam Cię do eksperymentu - zrób kopię i na niej zmień w tych dwóch fragmentach narrację na trzecioosobową w czasie przeszłym. I po kilku dniach przeczytaj obie wersje.
Bo wydaje mi się, że jednak bardziej wpasowałaby się w nastrój wersja z kopii.


Bardzo chętnie zobaczę.

Miłej zabawy.

Zgadza się - typowy pocieszacz.
Bo jesienno-zimowe wieczory sprzyjają takim refleksjom.

Serdeczności, Ajw, z podziękowaniem za miłe słowa.

Klimat tego tekstu rzeczywiście jest wciągający jak na opowiadanie, w którym w gruncie rzeczy niewiele się dzieje. Chyba coś podobnego musiałam już kiedyś przeżyć, skoro tak utkwił we mnie.
I chyba nawet wiem co...

Ale tekst wymaga jeszcze dopracowania nie tylko pod względem interpunkcji. Dobrze by mu zrobiło także gruntowne prześwietlenie, czyli usunięcie tego, co zbędne.

Dam Ci kilka wskazówek, czym się kierować.
Najpierw o interpunkcji:

Jeżeli stosujesz kursywę, cudzysłowy nie są już potrzebne.
Cytat kursywą, autor normalną czcionką.
Poza tym cudzysłów zawsze stawia się przed kropką. Nie tak - przy­wio­zło."- lecz tak - przy­wio­zło". I nie - w świecie wokół.” - lecz - w świecie wokół".


Przykład zbędnego słowa.


Skąd wiedziała, że to starsze osoby, skoro dopiero się obudziła?
Po prześwietleniu to zdanie wyglądałoby tak:
- Obu­dzi­ły ją roz­mo­wy za oknem par­te­ro­we­go domku. Poranne plany jakichś osób. -
Nadmierne dopowiadanie niepotrzebnie rozdmuchuje tekst.


Podkreślone to zbędne dopowiedzenie, zwłaszcza że "umieszczę/wcześniej" tworzy przypadkowy rym, a w następnym zdaniu pojawia się "przyjeżdżać".


- przyjechać -


- nieposprzątane -
- masz co jeść, kochaniutka? -
- ale niech pani podejdzie na stołówkę, weźmie sobie szklankę i zrobi herbatę. -
Ten fragment jest przegadany, czyli do solidnego pościnania.


Przecinek do dodania (,).


Zbędne.


Uważaj na zaimki zwrotne - ten jest zbędny.


Zbędne dopowiedzenie.


Zbędne - wiadomo, że dla siebie.


Podkreślone - zbędne dopowiedzenie.
- i sklepiki pełne pamiątek - wtedy znika przypadkowy rym "stopami/pamiątkami".


Zbędne dopowiedzenie.


Zbędne - wiadomo, że tej nocy.


- rozdarte -


Zbędne dopowiedzenie. Zakończyłabym wielokropkiem po "zasłony".


Mieszankę przetrawionego alkoholu z ludzkim zaniedbaniem. Zapach podziemnych przejść i starych oddziałów ostrej psychiatrii.


Zbędne dopowiedzenie.

Zastanowiły mnie fragmenty ze snami:

Przeszłaś na czas teraźniejszy i narrację pierwszoosobową. Dlaczego?

Drugie zdanie zbędne.

Tu także przeszłaś z narracji w trzeciej osobie na narrację pierwszoosobową, ale w czasie przeszłym.
Moim zdaniem takie przeskoki nie są dobrym zabiegiem, bo zaburzają obraz całości.
Przerób te fragmenty i pozbądź się nadmiernych dopowiedzeń.
W zasadzie nie bardzo rozumiem, skąd ten wojenny koszmar z jej udziałem. Skoro od szkolnych czasów minęło dwadzieścia lat, to nie mogła urodzić się podczas II wojny światowej, bo realia opisane w tekście wskazują raczej na postkomunę (muzyka z dawnych lat, Piotr Szczepanik...).
Biorę jednak pod uwagę, że taki sen mógł być następstwem słuchanych w dzieciństwie wspomnień rodziców czy dziadków. Tylko nie bardzo rozumiem, dlaczego pojawia się w tym tekście.

I jeszcze słówko o dialogach.

Powinny być myślniki (–), a nie dywizy (-).
Jeżeli więc nie wyskakują Ci same w trakcie pisania, to niestety musisz kopiować i wklejać.

Wiem, że każdy autor przywiązuje się do swojego tekstu, co sprawia, że raczej niechętnie słucha jakichkolwiek sugestii o jego ścinaniu, ale często jest to konieczne i jeżeli zamierzasz pisać na serio, a myślę, że zamierzasz, to powinnaś się tego nauczyć.
Najlepiej na kopii, żeby mieć porównanie.

A gdy dopracujesz, możesz wymienić go w edytorze.
Chętnie zajrzę, jeżeli będziesz tego chciała.
W każdym razie nie stresuj się - praca nad tekstem to nie tylko satysfakcja, lecz i dobra nauka.

Miłego wieczoru.

PS. Nie przeszłam z sekatorem przez cały tekst, bo jak widzisz, byłoby tego za dużo.

Nie przejmuj się - wcale nie jest tak źle.

W takim razie jest jeszcze jedno wyjście:


Miłego.

Zgadłaś, Ajw, bo to była rozmowa wierszem.
Takie zatrzymywanie chwil na gorąco.

Dziękuję serdecznie i miłego wieczoru.

Zawsze podziwiałam Twoją umiejętność interpretacji, Ajw.
Masz rację - tylko najczęściej bardzo trudno jest uświadomić sobie moment, od którego kostki domina zaczynają się przewracać, nabierając rozpędu.

Dziękuję za zrozumienie
i serdeczności.

W takim razie jest inne rozwiązanie, w którym pytajnik jest na lepszej pozycji:



Bo po wersach w nawiasie pytajnik naprawdę nie pasuje.

Miłego wieczoru.

Ładnie pomiętosiłeś ten wiersz, Florianie.

Ale jak zwykle:

Lepiej byłoby dać kursywę:
- w mie­ście Padwa padła par­dwa -


Usunęłabym pytajniki (?), bo niczego nie wnoszą.
Za pierwszy dałabym przecinek, a za drugi kropkę.



Niewiele.
No to miłego wieczoru.

Podoba mi się, Ajw.

Zastanawiam się tylko, czy ostatnia zwrotka nie jest za bardzo dopowiedziana.
A gdyby ją skrócić w ten sposób:



Myślę, że wtedy lepiej może zagrać na wyobraźni czytelnika.

Serdeczności.