No to na początek kilka uwag, skoro tak ładnie pytasz.

!. Zrezygnowałabym z interpunkcji, bo i tak nie jest konsekwentna.
2. I zmniejszyłabym interlinie.

Wtedy wiersz wyglądałby w ten sposób:



Usunęłam mniej siły I przeniosłam co nie wybrzmiało do następnej linijki.
Ale popatrz na powtórzenia w ostatniej zwrotce - życia/przeżycie/nieprzeżyte.
A gdyby tak:


Sęk w tym, że nigdy się tego nie dowiemy...

Miłego wieczoru.

Właśnie - ku mojemu zaskoczeniu.

Dziękuję, Kushi, za wizytę i miłe słowa.
I serdeczności.

Dziękuję też, Clakier, za następną wizytę altanki u mnie.
Zdopingowałeś mnie do powrotu. I dobrze.

Serdeczności także dla Ciebie.

Widzę, że skoro nie zjawiłam się w altance, to altanka przyszła do mnie.

Dziękuję, Clakier - i miłego wieczoru.

Bardzo dziękuję, Gert, za miłe słowa.

(Mogę mówić Gert?).

Spokojnego wieczoru.

No właśnie, a zupełnie się tego nie spodziewałam.

Miło, że wpadłaś, Gert - dziękuję.
I spokojnego wieczoru.

Ostatecznie przecież łgasz po swojemu, więc niech Ci będzie.

Trochę mnie jeszcze drażni:
- popiskują kryjówki od środka
mają spiralę prekognicji -
Może przydałaby się jakaś zmiana formy gramatycznej?

No to miłego.

Dobrze, że nie dodałaś - to zbędne dopowiedzenie.

Jest dobrze tak jak jest.

Miłego wieczoru.

Rozbawiłeś mnie tą operą, Florianie.

Ale się przyczepię:

Trochę dużo tych "się".
Opuściłabym ostatnie - wdrapuje się kolor, wspina zorzystość.
No i przecinek (,) do dodania.


"Nastaje" łatwo zamienić na "nadchodzi".
Natomiast "jest" warto byłoby zamienić na coś innego, bo tworzy kolizję czasów.

Czyli tak na przykład:
- i nadchodzi zima w wersji bling bling, na siłę
robię makijaż Buce, królowa śniegu z czerwonym od
przepicia, półklaunowskim nosem, leci z sań,
zostaje sprasowana płozami. zamiast niej władzę
obejmuje kaczor Mickey, -

Ale nie miałabym nic przeciwko temu, żeby dla mnie też ktoś pisał takie bajeczki.

Miłego wieczoru.

Na początek mała poprawka, Pulsar.

Prawidłowa forma to łżę po swojemu.

No i jeżeli mogę:

W tych wersach brakuje spójności - może przemyśl je jeszcze?

I - tak czysto subiektywnie - pobawiłabym się trochę z wersyfikacją.
Na przykład:


No to na razie tyle.

Miłego wieczoru.

Zauważyłam, Janusz, że często stosujesz szyk przestawny, przez co na końcach wersów najczęściej pojawiają się rymy gramatyczne, czasownikowe.
Jak tu:
- grasować/budować, zstępuje/eksponuje, oddzielić/wcielić, splątały/zostały, piłem/byłem -

A gdybyś spróbował ułożyć wiersz bez szyku przestawnego?
- w pamięci zaczęła grasować niepamięć -

Wiem, to znacznie trudniejsze, ale przecież zawsze można zacząć choćby tylko od jednej zwrotki.

No i dobrze jest ustalić na początku odpowiednie metrum i średniówkę, a potem konsekwentnie się tego trzymać, w czym pomaga liczenie zgłosek. Wtedy wiersz jest płynny.
Oczywiście wersy mogą mieć różną liczbę zgłosek (gdy na przykład stosujesz naprzemiennie rymy wielosylabowe i jednosylabowe), ale średniówka zawsze powinna być taka sama.

A może jednak spróbujesz napisać biały wiersz? Rytm jest podobny, tylko rymów nie ma, więc to spore ułatwienie.

W każdym razie miłej zabawy.

Ciekawa jestem, czy zauważyłeś, pisząc ten wiersz, że w dwóch ostatnich zwrotkach przeszedłeś na inny rodzaj rymów.

W trzech pierwszych stosujesz bowiem naprzemienne rymy żeńskie (wielosylabowe) i męskie (jednosylabowe), a potem już tylko wielosylabowe.
A przydałaby się konsekwencja, bo wtedy wiersz miałby jednakowy rytm.


Unikaj archaizmów w rodzaju "mej/swej" itp.
Można je ominąć - spadł duży kasztan tuż obok nogi - wiadomo, że Twojej, skoro wiersz prowadzisz w 1 osobie.


"Sweterek" brzmi dość dziecinnie.
Ale można połączyć wersy i znika:


Przyjrzyj się też rymom - widzenie/złudzenie, rozpoczętych/napiętych. Unikaj takich.
I nie myl czasów:

- sweter zakładam czapkę ubieram -

Nie zawsze ma się ochotę poprawiać wcześniejsze wiersze, ale gdybyś się na to zdecydował, to próbuj na kopii, jednej, drugiej czy trzeciej - wtedy ma się dobre porównanie.

Miłego wieczoru.

No i od razu wiersz lepiej wygląda. I lepiej się go czyta.
Widzę też, że zmieniłeś zwrotkę, w której był rym gramatyczny "ochraniają/podpowiadają".
Słusznie - teraz jest ciekawsza.

Myślę, że z biegiem czasu wyrobisz sobie na tyle wyczucie języka, że sam sięgniesz po rymy zbliżone, bo w gruncie rzeczy rymy dokładne to najczęściej pójście na łatwiznę.

Miłego wieczoru.

Przy tak szybkim tempie, w jakim spadają kartki z kalendarza - na pewno, Lilu.

Dziękuję i serdeczności.

Wiem, co się odczuwa, gdy imię umiera bez wypowiedzenia
i tylko zegar wtóruje odliczanym
palcom na przyszłość...

Nie jest źle, Janusz, bo wiersz ma swoją wymowę i w dodatku dobrze trzymasz rytm.
Jednak mogłoby być lepiej, gdybyś podzielił go na czterowersowe zwrotki, dając trochę oddechu czytelnikowi.
No i albo uzupełnił interpunkcję, albo w ogóle z niej zrezygnował.


Przy okazji - "swym" to zapychacz, unikaj zaimków w tej formie.
Czyli zmień ten wers.
Mnie się nasuwa:
- patrzę na płomień ogromnej świecy
wywołującej tak wiele wspomnień -
Pozbywasz się zbyt dokładnego rymu "dłonie/płonie".

Staraj się też unikać rymów gramatycznych typu "przywidzenie/złudzenie", "ochraniają/podpowiadają". Ciekawsze są rymy zbliżone.

Ale podoba mi się zakończenie -a noc nie będzie już mi się dłużyć.

Miłego wieczoru.