Niekoniecznie, nie wszyscy mają to szczęście na bliskość. Spójrz, jak zmieni się perspektywa, kiedy rozdzielić "jestem" od "jesteś" na odległość powiedzmy 800 km, i przeczytaj wtedy, może uda się jednak dostrzec coś więcej. Bez wyobraźni nie ma nic.

Dziękuję za ślad, pozdrowienia

Florianie, dziękuję za ślad. Ten cień jest tu kluczowy - bo nawiązuje/łączy się z tym, co w podsumowaniu. Cień widoczny, który ciągnie się za nią jak ogon, i który sama przeklina. Wszystko tu przemyślałam do końca, choć zdaję sobie sprawę, że może nie być dla wszystkich od razu w niuansach do wyłapania na pierwszy rzut czytelne. Bez cienia pada cały sens wiersza. Ten wiersz powstał pod wpływem wiersza Marka Sisey'a Tymoszczuka "jak przypływ" (link pod spodem). Zdecydowałam się dodać wiersz tu, bo myślę, że sam też sobie poradzi, aczkolwiek warto znać inspirację, bo wiersz Marka, piękny i taki do czucia bardzo. Pozdrawiam ciepło

https://tiny.pl/dmd1p

Bardziej mi tu chodziło o policzki - lico w lico - policzek w policzek - niczym dwie polówki jabłka, to przemyślana wizja, a ponieważ tych policzków już trochę jest w tekście, więc sam rozumiesz, inna sprawa, że to bardzo po mojemu płynie, dokładnie tak bym sama powiedziała, tak, mam frajdę, bo lubię takie smaczki, nawet jeśli trącą myszą. Co do samej puenty, też nic bym tu nie zmieniła, mam problem w wypowiedzeniu takiej frazy na sam koniec, jak Ty proponujesz "najbardziej niecierpliwego chłopca", nie brzmi mi to już tak, a jestem wybitnie wyczulona na te wszystkie rytmy i akcenty, decydujące o melodii. W moim przekonaniu najpierw powinien być rzeczownik, potem te wszystkie określniki. Chłopca, jakiego - najbardziej niecierpliwego. Niecierpliwego tak bardzo, jak jej niecierpliwe palce.
Musi tak zostać w moim odczuciu Florianie, ale dobrze, że przystajesz i wskazujesz miejsca, wszak nie zaszkodzi nigdy, jeszcze raz się nad niuansami pochylić.
Pozdrawiam Cię radośnie i dziękuję z dygnięciem za ślad.

Do tekstu powstał obraz, poprosiłam Sisey'a, o kruka i jabłko, bo tekst jest nieco przewrotny, i ja widzę w nim ten kontekst o dojrzewaniu do momentu "zerwania, schrupania jabłka", zostawiam niżej link:

https://tiny.pl/dh8nw

Raduje się serce, dziękuję Florianie, pozdrawiam serdecznie

Zostawiam link do obrazu, do którego pisał się wiersz.

https://tiny.pl/dh8nl

Allasko, Zollu,

Wdzięczna jestem za czytanie i ślad,
z datą jak widać, można by rzec że piszę z przyszłości,
nie mając pojęcia, czy odnajdziecie ślad. Wybaczcie moje niebywanie na czas.

Buziaki i moc uścisków

Kamyczku, jak widać, nie docieram na czas, wybacz,
czasem tak trudno odpowiedzieć.
Wzruszyłaś bardzo, uwielbiam Kubusia Puchatka,
miałam w dzieciństwie własną książkę, z którą się nie rozstawałam.

Buziaki Kochana i moc serdecznych uścisków

Wiosno, Al-szamanko, Liathio, Kamyczku

Dziękuję Wam z całego serca za te wszystkie ślady.
Pozdrawiam najserdeczniej w 2023, niebywałe w ile miejsc nie zdążam,
uzmysławia mi to w jakiej pętli żyję.

Rzeczywiście, "się" do pościnania, choć nie będzie to łatwe zadanie,
spróbuję ujarzmić.

Buziaki i moc uścisków dla Was :* :*

Berele, biorę na klatę, że nie dla każdego będzie zrozumiały i do przeżywania. Tytuł nie jest wyznacznikiem dystansu, umiejscawia peelkę w wierszu, nazywa niejako po imieniu, określa kim jest. Dziękuję za ślad. Pozdrowienia

Kobro, właśnie, każde słowo potrzebne, trudno mi krócej, wyjątkowo czuję tu każde z nich, choć słowa są ułomne, żeby przekazać Wam obraz i te wszystkie uczucia, jakie noszę w środku. Pozdrawiam Cię serdecznie i Diękuję

Per fummum, rozumiem, że nie trafiam w gust, wybacz, ale to spójny obraz, po operacji wycięcia choćby jednego słowa runie jak domek z kart. Nie do pozbierania w innej konstrukcji. Mam świadomość, że nie każdy się przebije, i zobaczy więcej.
Pozdrawiam serdecznie

Marku, całe wieki, wiem, wybacz że tak, to cała ja,
z moim roztargnieniem i niebywaniem na czas.
Dziękuję najpiękniej za czytanie i ślad. Pozdrawiam ciepło

Wolnyduchu, pięknie trafiasz. Dziękuję z całego serca, nie pierwszy raz u mnie,
tym bardziej mi miło. Uściski i pozdrowienia

Zawsze, miło Cię widzieć Kochana. Dawno chciałam to napisać, ale jak to w życiu, cholernie mi trudno zdążyć na czas; dajesz mi dobrą energię, za co z całego serca Dziękuję, brakuje mi Ciebie i tu i tam. Buziaki i moc serdecznych uścisków

Cmurko, rozumiem i biorę na klatę. Ze względu na użyte słownictwo - kategoria +18. Nie mam nic na swoje wytłumaczenie, jak w życiu, czasami coś musi mocniej wybrzmieć.
Pozdrawiam ciepło

Yaro, dziękuję z całego serca za czytanie i ten widoczny dla mnie ślad.
Pozdrawiam serdecznie

Czasami wylewa się ze mnie morze, a wtedy fala wyrzuca wszystko, co nagromadzone. Samego procesu zapisywania, często nie pamiętam. Odkrywanie siebie to proces, do którego długo dojrzewam. Dziękuję Ci za te chwile z wierszem, pozdrawiam ciepło.

Z całego serca dziękuję Wolnyduszku za czytanie i ślad. Pozdrawiam serdecznie

Dziękuję najpiękniej Pozdrowienia z gór

Ten kruk nie jest przypadkowy, kruczy jest również chłopiec. Będzie się przewijał tu i tam w moich wierszach. Już go znalazłam, i choć jest najpiękniejszym śnieniem, jest jak najbardziej prawdziwy., w świecie, w którym wydaje się nie wszystko możliwe, najprawdziwsze pragnienia potrafią się spełniać. To kruk, o niezwykle czułym sercu.

Dziękuję z całego serca za czytanie i ślad Wolnyduszku. Pozdrawiam ciepło