Dziękuję za komentarze. Ja sama nie będę się tłumaczyć z tego, co popełniłam wyżej. Niech dla każdego ten wiersz będzie tym, czym ma być
Wiolin, bardzo możliwe, że każdy ze sposobów był właściwy.

Pierwsza zwrotka budzi we mnie mieszane uczucia, ale i tak niczego bym nie zmieniała w niej. Widać taka musi być, bo pasuje do reszty, która mnie osobiście - nie bójmy się tego powiedzieć - zachwyca. Piękne obrazy mam przed oczami, kiedy czytam ten ciąg dalszy. Ładnie "poprzeskakiwałeś" z wersu do wersu, ze zwrotki do zwrotki, dobrze się to rozłożyło - widać, że przemyślane. Puenta smaczna.

[...] Wpija
oczy, w oczy palce, w palce zęby. W zęby
powietrze.

Piękne rzeczy w tym momencie zaczęły dziać się w mojej głowie i dziękuję za to.

Pozdrawiam

P.S. Ja tam się nie zgubiłam. Dobrze poprowadziłeś.

Tytuł mnie przyciągnął, bo coś jest w tym tytułach zaczynających się na dużą literę "D". Zaczyna się dobrze, lubię w ogóle wtrącanie dialogów do wierszy, a tutaj ten dialog - można by powiedzieć - wiersz oplata.
Krystalizacja jest obrazowa dla mnie, ładna, pomimo, że trochę to utarte słowo (może się mylę), ale to, co wpisałaś dalej, mianowicie wyłącz przed nawias tylko nie skracaj mnie odtrąca. Uwielbiam matematykę, ale nie mieszajmy jej zbytnio do wiersza, który - takie mam wrażenie - ma być raczej tęskny i miłosny. Chemia pasuje, matematyka nie.
"trafiłam na coś mokrego" - gdybyś coś dopisała jeszcze w tym wersie/zwrotce, zamiast postawić kropkę, może nie brzmiałoby to tak śmiesznie, ale w obecnej sytuacji niestety u mnie wywołuje jedynie zbłąkany uśmieszek, a tego nie chcemy. Nie.
I tak czytam dalej, znowu ta matematyka i znowu chemia... Taki naukowy ten wiersz miał chyba być, współczesny, oświecony, ale mnie nie przekonuje.
Ale dialog ładny, powiem Ci. Ładny. Padały liście - mmmm.

To taka tam moja osobista opinia, bardzo subiektywna i pewnie mało pomocna, ale miałam ochotę się wypowiedzieć na jakiś temat i padło na Twoją twórczość.
Pozdrawiam i życzę chęci do dalszego pisania

Witam,
widać te zagadki takie zagadkowe nie są, skoro zrozumiałeś, że chodzi o porażenie prądem.
Pozdrawiam

Jak tak na niego patrzę, to cały jest do wyrzucenia/konkretnego remontu. Masz rację - współistnienie zupełnie nie potrzebne i zapadanie męcząco się powtarza.
Dziękuję i pozdrawiam

Puenta faktycznie nie jest taka dobra jak cała reszta wiersza, ale w sumie nie zawadza specjalnie, po prostu jest słabsza.

by tej kawy już nie było - tak szczera prośba, że aż boli.
Cudowne.

Msh, jak zwykle cudowny. Bardzo przejmujący.
Czytałam uważnie ze względu na formę wiersza, ale nie wyobrażam go sobie w żadnej innej.
Nic bym nie zmieniła, nawet interpunkcji bym nie ruszała. Jest idealnie.
Pozdrawiam

Witam,
dwa pierwsze wersy mnie zabiły i to zabiły w bardzo pozytywnym sensie. Można je przeróżnie interpretować, jak się o tym chwilę pomyśli, a moja interpretacja jest bardzo intymna, więc te słowa mnie po prostu ruszają i o to przecież chodzi.
Co do ciągu dalszego - jak człowiek przeleci wzrokiem, to jest dobrze, ale jak zacznie się przyglądać tworowi uważniej - usłyszy zgrzyty. Przede wszystkim uwiera mnie tutaj ogromna ilość czasowników, które warto by jakoś ograniczyć, żeby to nie brzmiało jak lista rzeczy do zrobienia. Za dużo w tym wierszu chciałoby się dziać. Niefajnie. A są tu przecież zastanawiające, ciekawe myśli, które warto by ładniej uformować
Pozdrawiam

Tak naprawdę, naprawdę, to podoba mi się to:

Jeszcze nie pękam. Zarysowana

po prawej stronie uciekam na lewą,
z daleka od pytających:

jak ty wyglądasz
z takim charakterem?

i to chyba mógłby być cały wiersz, a jeśli już miałaby reszta zostać, to myślę, że trochę zmieniona. Ale tak abstrahując od moich osobistych odchyłów, wiersz jest bardzo dobry przez spójność tekstu - jedno wynika z drugiego, ale jednocześnie też są sprzeczności, o których wspomniała bozka, co czyni ten twór ciekawym.
Podobuje się.
Pozdrawiam

Witam,
druga zwrotka i trzecia zwrotka - to mi się podoba, ale ten środek wiersza został wg mnie opatulony w złe słowa.
Popracowałabym nad pierwszą - jakoś bardziej bym związała ze sobą może te dwa wydarzenia. U mnie w głowie tworzą się dwa osobne obrazy i to niepotrzebnie wytrąciło mnie z wiersza przy samym początku czytania.
A jeśli chodzi o puentę - jasne, dobrze, powiedziane prosto i każdy ogarnie, ale może jednak pozbyć się tych nie wartych zachodu dróg i wstawić tam jakieś inne drogi. Inne określenie określające to samo.
Podsumowanie: Wiersz dobry, ale kilka doszlifowań i mogłoby być jeszcze lepiej

Pozdrawiam

Dziękuję obu panom za tak pozytywne komentarze

Stefanowicz, najpierw się strasznie rozpisałam i to zupełnie niepotrzebnie, bo chciałam wytłumaczyć to odchodzenie i to dolewanie, ale nie, niech każdy widzi to, co chce widzieć - nie wtrącam się, ja tu tylko piszę Dziękuję za pozdrowienia i pozdrawiam również!

creep, no nie brzmi to takie urwane - być może przyzwyczaiłam się do tego rytmu w wierszu, jaki jest w tej chwili i mam wrażenie, że nawet ominięcie jednego słowa będzie trochę krzywdą dla tego tworu; wolę go tak zostawić, bo - uwaga - podoba mi się całkiem. Tak czy siak, dziękuję za kolejny komentarz i kolejne powodzenia

Nie, nie, to Gombrowicz przecież wielkim poetą był! Kocham człowieka *.*

Może faktycznie tylko musnęłam temat i powinnam bardziej rozwinąć myśl, ale lubię minimalizm. Później nad wierszem popracuję.

Hosanna, cieszę się, że cię zainspirowałam. Babci nie mam. A opinie to spojrzenie na świat, które kształtuje się poprzez doświadczenia, a nie stany emocjonalne. Emocje to skutek, nie przyczyna.
Dziękuję, Jaga, od dawna nikt na tym portalu nie powiedział, że mój wiersz jest spójny i zrozumiały, dzięki Tobie odzyskałam trochę wiary w ludzi. Jednak niektórzy potrafią myśleć.
Tytuł wymyśliłam na poczekaniu, to były pierwsze słowa, które przyszły mi do głowy i były bardziej skierowane do podmiotu niż do ludzi, którzy wywołują w nim obrzydzenie. Nie spodziewałam się takiego odzewu w stosunku do tytułu swoją drogą.
Oczywiście, że Mickiewicz może być przez wielu uznawany za jakiś wyznacznik, na którym można się wzorować; ja czytam inną poezją, mam innych Mistrzów, od których czerpię inspirację i wiedzę w tej dziedzinie. Dla mnie Mickiewicz był wielkim grafomanem i wolę po prostu, aby ludzie mnie do niego nie porównywali, ale jeśli ktoś przedstawi swój punkt widzenia konstruktywnie i z sensem jestem oczywiście w stanie to przyjąć. Natomiast someone else jest bardzo nieprzyjemny, więc ja również przyjemna w stosunku do niego nie mam zamiaru być.
Dziękuję za ten komentarz szczerze.

Czy Ci to się podoba czy nie, to jest poezja. A Mickiewicz to dopiero był pizdą, która nie potrafi pisać, proszę mnie do niego nie porównywać, bo mi to ubliża.