Nie ma czarnych kotów - Wang
Proza » Miniatura » Nie ma czarnych kotów
A A A
Klasyfikacja wiekowa: +18

Mnę w dłoniach kartkę i w sumie nie wierzę już, że mogę cokolwiek, chwieję się na wietrze i zapadam się w ziemię, wpadam z deszczu pod rynnę, ja nie chowam głowy w piasek, mi się tę głowę po prostu brutalnie w ten piasek wciska, nie pytając o zdanie.

 

- Przepraszam bardzo, czy miałby pan może ochotę uciec przed tym oto, przerastającym pana problemem, udając że go nie ma? Znakomicie, podpowiem panu, jak to zrobić.

 

Czynniki. Czynnik ludzki, czynnik obcy, czynnik niezależny, siła wyższa, nie?

 

No więc siedzę i tę kartkę mnę, i mi się trochę chce rzygać kanapką i kawą.

 

- Halo?

 

- No tak.

 

- Możemy spróbować ten zmieniony odcinek wyciąć, co wiąże się zawsze z pewnym ryzykiem na tym etapie zaawansowania. Rokowania są takie, że, no, nie mogę panu skłamać, ale też nie chcę pana podłamywać - są szanse na najbliższych kilka miesięcy, tak? Są szanse - poprawia długopis leżący na stole i pociąga nosem. - Są szanse, i my się będziemy te szanse starali wykorzystywać.

 

- Świetnie, dziękuję - odpowiadam i patrzę za niego, gdzieś w okno, wpatruję się w czarny samochód.

 

- Tak że proszę poczekać chwilkę przed gabinetem, zaraz ktoś do pana przyjdzie i odprowadzi do zabiegowego. Jak dostaniemy wyniki, zastanowimy się dokładnie, co dalej zrobić, dobrze?

 

- Jasne. Przepraszam, jest tu może bufet jakiś? - pytam głupio.

 

Chwilę się waha.

 

- Tak, na dole, naprzeciwko recepcji.

 

- Dobre jest tam?

 

- No tak. Pierogi są dobre zwłaszcza.

 

- Okej, dziękuję.

 

- To proszę szybko wrócić i od razu do zabiegowego, dobrze?

 

 

Wychodzę z gabinetu i zamiast stóp mam dwa miękkie pęta mortadeli chyba, owinięte jakąś, kurwa, siecią na ryby, czy coś, ściśle jak cholera. Niby powinny się tak mocno trzymać, a jednak takie giętkie i nieoznaczone. Jak ja zupełnie. Schodzę do tego bufetu i chwytam poręcz, bo kręci mi się w głowie. Patrzę, jakiś kościotrup na wózku z narzuconą nań luźno skórą, która wygląda jak cienki cielisty t shirt w brązowe plamki. Wydaje mi się, że wręcz widzę fałdy na czaszce, które niemal się przez nią przebijają, jak rogi jakieś. Oczy jakby miały konsystencję żółtek jajek, ale tak przeraźliwie białe, i te usta cienkie, drżące, jak wyprostowana do granic możliwości lina, na której ktoś sobie tańczy nie do rytmu, nie do taktu (wsadź se chuja do kontaktu, dopowiadam w głowie). Wiozą te oddychające jeszcze, ale zapadnięte zwłoki na wózku i zagadują, jak małe dziecko. Patrzę na człowieka i widzę przecież, że ma z dziewięćdziesiąt lat. Myślę - musiał w takim razie być dzieckiem, jak wybuchła wojna. Powstanie przeżył, potem komunę przeżył, i upadek komuny, i transformację, i później jeszcze żył po tej transformacji więcej lat, niż ja mam. I teraz wystarczyła na niego jakaś nieprawidłowa mutacja komórki - głupia konstatacja, taka oczywista, że aż się sam śmieję z siebie w myślach. Podchodzę bliżej do wózka, patrzę na przypiętą do niego kartę, widzę datę urodzenia. 56 rocznik. Jak zwykle chybiłem.

 

Posadzka jest mokra, bo pani sprząta. Jest jesień, więc ludzie nanoszą tego błota, piachu, liści, gówien na butach. Trzeba sprzątać, tu musi być czysto. Pani opiera mopa o ścianę i ociera czoło. Patrzy na wiszący nad nią zegar. W jej percepcji już drugą godzinę jest czternasta. W mojej, godzinę temu była dziesiąta.

 

 

Schodzę do bufetu i jem pierogi. Są ciepłe i dobre. Życie jest dobre - myślę i zaczynam płakać z nadziei.

 

 

 

 

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
Wang · dnia 03.07.2017 09:29 · Czytań: 292 · Średnia ocena: 5 · Komentarzy: 5
Komentarze
wiktoria dnia 05.07.2017 17:33
Też czasem płaczę z nadziei i odnoszę wrażenie, że płacz z nadziei jest bardziej bolesny, niż ten z rozpaczy. Bo kiedy wypłakuje się rozpacz, odchodzi w postaci łez i człowiekowi lżej na duszy.

Ale kiedy wypłacze się nadzieję, to co mu wtedy zostanie? Beznadzieja.
A życie jest dobre, nie ma co ukrywać, jak pierogi.

Bardzo fajny tekst.

Pozdrawiam :)
Wang dnia 05.07.2017 19:51
Dziękuję za komentarz.

Pozdrawiam!
Pytanie_w_pustke dnia 06.07.2017 09:50
Cytat:
Mnę w dłoniach kartkę i w sumie nie wierzę już, że mogę cokolwiek, chwieję się na wietrze i zapadam się w ziemię, wpadam z deszczu pod rynnę, ja nie chowam głowy w piasek, mi się tę głowę po prostu brutalnie w ten piasek wciska, nie pytając o zdanie.


Za dużo tego się. Poprawiłbym to tak:

Mnę w dłoniach kartkę i w sumie nie wierzę już, że mogę cokolwiek, kołysany przez wiatr zapadam się w ziemię, wpadam z deszczu pod rynnę, ja nie chowam głowy w piasek, coś mi tę głowę po prostu brutalnie w ten piasek wciska, nie pytając o zdanie.
skroplami dnia 26.07.2017 08:53 Ocena: Świetne!
Prosto ale bardzo dobrze uchwycona i oddana chwila, no aż ściska.
Zakończenie idealne. Całość bardzo dobra pomimo tak niewielu słów, gratulacje.
Wang dnia 31.07.2017 14:54
Dziękuję wszystkim ślicznie za komentarze.
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
Miladora
20/11/2017 02:25
Nadal masz rym: :) »
Miladora
20/11/2017 01:48
To rzeczywiście ładny wers, Dod. :) Warto byłoby dla… »
Miladora
20/11/2017 01:04
Miło było wrócić do przędzenia, Lil. :) Mam tylko dwie… »
Miladora
20/11/2017 00:55
Prawdę mówiąc, mnie też śmieszy osiodłany Charon. :) W… »
Miladora
20/11/2017 00:31
Wręcz przeciwnie - łatwiej niż w poezji, która bazuje na… »
Leszek Sobeczko
20/11/2017 00:19
Rodzina to filar; poza tym jakoś tak dla mnie zamotane, za… »
hopeless
20/11/2017 00:18
Miladora - lubię, gdy wybudza się twoja agresja...… »
Miladora
20/11/2017 00:11
Jak to mówią - co nagle, to po diable. ;) Zostaw… »
Miladora
20/11/2017 00:07
A ja się z Tobą nie zgodzę, Hope. :) Żeby dobrze pisać,… »
hopeless
19/11/2017 23:53
Miladora - a miałem iść już spać:) Spokojnie... chwila.… »
Miladora
19/11/2017 23:49
I dobrze. :) A teraz ja też będę wredna i przyczepię się… »
hopeless
19/11/2017 23:43
Jola, myślę, że wyliczanie potknięć nie ma tu sensu. To nie… »
Leszek Sobeczko
19/11/2017 23:43
Nie! Same zgrane poetyckie rekwizyty, to nie ich wina /bo… »
kamyczek
19/11/2017 23:42
Witaj po długiej przerwie, Apisie. Dziękuję,… »
hopeless
19/11/2017 23:34
Leszek Sobeczko - co tylko chcesz. Dobrej nocy:) »
ShoutBox
  • Silvus
  • 20/11/2017 00:06
  • Wzajemnie!
  • BeNeK
  • 19/11/2017 23:54
  • Miłej nocy wszystkim! ;)
  • SanaiStark
  • 19/11/2017 21:14
  • Silvus, ty tam czytaj moje nowe opko, a nie podrywaj mnie tu, hehehe :p
  • Silvus
  • 19/11/2017 20:29
  • @Sa, pamiętaj, że opinie mogą być różne, zachęcające i zniechęcające. Może też nie być żadnych.
  • SanaiStark
  • 19/11/2017 19:10
  • Hmm... Tak sobie myślę, czy wrzucić tu z czystej ciekawości dwa opowiadania, kktóre napisałam w wieku 16-17 lat, jedyne, które się zachowały... Z ciekawości xD
  • Alen Dagam
  • 19/11/2017 00:18
  • Ankiety zakończone! Wyniki na forum. Dziękujemy!
  • Esy Floresy
  • 18/11/2017 23:01
  • Kto żyw nie próżnuje, łapie ankietę i głosuje. :)
  • Alen Dagam
  • 18/11/2017 22:17
  • @mike17 - jutro już będziemy ciszej w SB, sorki za wcinanie się ciągle :/
  • Alen Dagam
  • 18/11/2017 22:15
  • Jeszcze niecałe 2 godziny do zamknięcia ankiety. 1. Nazwa: [link] 2. Kategorie: [link] . Głosujcie!
  • Alen Dagam
  • 18/11/2017 22:06
  • [link] Heh, ucięło cyferki w linku. Ten jest właściwy.
Ostatnio widziani
Gości online:17
Najnowszy:Fasellpo
Wspierają nas