takie miłe wyznanie i w dodatku prawdziwe się staje, a wiesz, wiesz jak to brzmi jak głośno czytam?Sprawnie jak dla mnie Ci tu Jarku poszło, choć po plecach czuję, ze inni mogą mieć żal do mnie ,ze za bardzo Ci słodzę, ale czy jestem winna, ze tak to właśnie czujęSerdeczności z mojej kieszonki

technicznie poprawnie, 8/9 itd 9-ki ze średniówką 5 na 4, rymy ciekawe...mam małą wątpliwość przy : "Ja wcale nie chcę Bóg wie co"..co czy czego? może ktoś mądrzejszy wyjaśni...No, ale treść jakoś nie powala tutaj...ten szczurzy żywot , drań, ofiara, sztama myślę, że język jest zbyt ubogi, brakuje mi metafor jakichś takich fajnych, brakuje poetyckości...choć rozumiem, ze taki był zamysł
- w końcu mówisz, że nie oczekujesz Bóg wie czego ode mnie też nie oczekuj, więc - dobry, ale nie bardzo
aha w pierwszej po chcę : na pewno co?, nie czego chcę?
od razu kojarzę Trojanowską - :Wszystko czego dziś chcę"
pozdrawiam

no, o zmianach nie było sugestii, tak, głośno pytałem samemu nie mając pewności jeszcze- ale skoro jet ok dobrze wiedzieć, dzięki
narka

Dzięki Jadwigo Pozdrawiam!

Bardzo prawdziwe. Oczekiwania, wiara nadziei, a pomimo naszych niewygórowanych pragnień życie często daje w twarz. Bardzo refleksyjnie podszedł mnie Twój wiersz.
Pozdrawiam.

Jarku, zauważyłam, że nie lubisz zmieniać swoich tekstów. Jasne, rozumiem. Mnie też razi "Bóg wie co", ma swój użytek zmieniam tę zwrotkę tak:
ja wcale nie chcę Bóg czego
i bierzcie wszystkie skarby świata
zamykam oczy dom ten widząc
gdzie czeka ona gdy nie wracam

Co psuje męski rym, więc jest do kitu, trzeba myśleć dalej - porażka!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! A może z tego tematu czekania uknuć refren??? I jeszcze "parę splecionych rąk" - też coś mi tu nie pasi, bo parę to nie tylko "para", ale i kilka, chcesz tu te ręce w konkretnej parze... I bijemy się z logiką, takie to nasze pisanie.
Fajna piosenka! Piszmy dalej... Ja tymczasem odśpiewam to razy kilka, dobrze mi idzie! )
Poza tym pozwolisz, że jak nie dopiszesz, ja i tak do mojego nucenia znajdę refren. Pozdrawiam.

Już wiem, Jarku! Też gwarowo tak mówię "Bóg wie co", więc sprawę zapisu rozwiąże cudzysłów i będzie dobrze.
P.S. Ale mi się podoba "trzymam sztamę z takim draniem" - a jak to się śpiewa, ekspresja! Cud - miód!

Jarku, wzruszyłeś mnie... niesamowicie. Jak trudno bez patosu i stękania wyrazić to, co tu opowiedziałeś!!! Kurde, Umiesz! Rzadko Cię czytam, ale zawsze z tak wielką przyjemnością! Pewnie się szlajasz po innych portalach, a my tu czekamy takich wierszy, jak kania dżdżu. Śliczności!!!

Tym razem, Jareczku, wyłożyłeś się na ostatnie zwrotce:

- Kocham cię życie mimo łez
i trzymam sztamę z takim draniem
chciałaś ofiarę więc ją bierz
zostaw nadziei chociaż wiarę

Za bardzo egzaltowana dla mnie.
Dlatego "dobre".
Ale z buźką