Przyciągnął mnie tytuł, mam słabość do tego środka komunikacji zbiorowej.
Interesujący tekst, czuć w nim jakiś podskórny niepokój.
Zastanawiają mnie dwa miejsca:
Skoro jednolicie, to czy aby na pewno trzeba dopowiadać, że bez źrenicy tęczówki?
Zastanawiam się, na ile potrzebne to również ja - chyba że peel chce dobitnie podkreślić identyfikację z twarzami.
Ale to takie tam luźne. Autor wychowuje wierszyk, jak chce.
Klimat jest, a to ważne.
Pozdro.

Raz w miesiącu jadę do urzędu skarbowego zapłacić podatki - tramwajem.
Twarze przeróżne... od normalnych, po odkształcone.
Podróż to niebywała.
Twardość siedzeń uświadamia w mig, że nie my tu rozdajemy karty