Kolejna piękna, pełna synestezji cisza "na Poetyckiej" - tym razem.

Frazy płyną równiutko, rymy - misterne, niedokładne. Tylko bić brawo.
Przede wszystkim - cudne wyznanie, sensualne i delikatne.
Ukłony, Julando.

z.

Oczarowałaś Julando...co ja mówię - zaczarowałaś
kocham cię w żółciach złocie zieleniach
poezja może zmieniać kolory
czas wszystko słowem kiedyś dopełni
na Poetyckiej w kwiatach magnolii

na Poetyckiej wieczór trwa ciszą
kołysze ptaki śpiące w ogrodzie (…) - piękne to jest każdy wers niczym dotyk motyla, delikatny, ciepły
Bravo Poetko
Uśmiech posyłam

Uśmiechnęłam się Miladorko, bo wróciłaś do jednej z pierwszych wersji, bo dopełnieniami zrobiłam kilka obrotów, zanim podjęłam decyzję. Nad ławicami też stałam, wpatrując się w ł. Miriady nie oswajam, są dalekie brzmieniem moim wibracjom.
Słowa wibrują z człowiekiem, w nim, stąd pewnie tak czasem odmienny odbiór.
Dziękuję, że zajrzałaś, pozdrawiam, buziak koci.
P.S. Dopisuję, bo to powyżej wpisałam w tramwaju . Propozycje ostatniej strofki są wyborem z pasujących kombinacji, podobają mi się i pewnie kiedyś ostatecznie będę musiała zdecydować. Jak z osiołkiem, któremu dano

Bosski, jeśli lubisz, to kawa i wiersze majowym wieczorem wśród poetów na Poetyckiej? Marzenie, niechby się złożyło w całość. I pomyśleć, że zakwitną jabłonie,( Malus purpurea z rajskim owocem), wiśnie, śliwy, grusze!
I ja pięknie pozdrawiam, dziękuję, że zatrzymałeś się na Poetyckiej pod wierszem.

Teraz to posypią się deszcze siarki, bo jak wiadomo Smoki uwielbiają siarkę
Wiersz płynny, jak przeczytałem powyżej rymowany, więc do stylistyki(choć nie w całości) nie pcham pazurów, bo razi mnie jak wypchana owca
Tchnę jednak swój oddech w ten "ćwierkany spokój"
-Tytuł
-I zwrotka,1,2 wers
-VI zwrotka,1,2 wers--Wiem, wiem!Klamra, zaraz usłyszę krzyk oburzenia!Jednak czy tytuł zalicza się do klamry?
-I zwrotka,4 wers
grubasa widziałbym -morską siecią
choć może brak rytmu, a i dopowiedzenie, ale nie chcę, burzyć snucia myśli.
---kolejne, ale wiem że tam jest potrzebne. Jednak czy dałoby się czymś zastąpić, aby utrzymać rytmikę?
Natłok malowania kolorami, jednak
-V zwrotka,2 wers, czyli być kameleonem. Oczywiście tak, ale czy ów stwór robi tak bo mu się podoba?czy ma w tym cel?
Zabrakło mi tu głębszego, nie mówię o wymyślonym na naprędce metaforyzmu, ani takim, żeby w ogóle zbić z tropu czytelnika.
Wiersz piękny, jednak nie pokusiłbym się o taką formę, bo narobiłbym patosu i paplania.
Trafia w moje uczucia, ale rozpływa się jak mgła po pierwszych promieniach słońca.
No co? wiem wracam do pieczary;(
Pozdrawiam

julanda zawsze jest ten pierwszy raz
Ja jednak nie nie zabłysnąłem intelektem chyba jak Gwiazda Betlejemska, co potwierdza grubas. Nie umiem przechodzić obojętnie obok dobrych utworów, ale tez nie lubię wydrapać trzech słów pazurem, bez poparcia swojej opinii.

To Pozdrów Kubusia Puchatka i ekipę bo myślę, że Poetycka, jest w Stumilowym Lesie
Cmok Smok
P.s podoba mi się ten dopisek, chyba będę stosował go częściej

Witaj Julando. Świat na Poetyckiej nie ma sobie równego.....To tu Twoje historie wyprowadzają się za miasto. To u Ciebie liryka wiąże wiotkie włosy wierzb w jeden wielki poetycki kok. Tutaj można się upić bez wina....dotkniętym urokiem. Na Poetyckiej dotykam czasu - wytchnienia znalezionego w cieniu. Pozdrawiam.

julanda nie będę chyba Twoim ulubionym krytykiem? ale Smoki są gruboskórne Jednak tylko z wierzchu. Pod kolejnym postaram się bardziej elokwentniej ziać ogniem słów.Pozdro

Chciałam napisać, że popłynęłam, ale nie - pounosiłam się nad owa łąką brzmień ciszy, kolorów, odczuć. Tyle barw, zaszeptań w obrazach. Sugestywna ta przestrzeń, w którą ubrałaś czytelnika z jego wyobraźnią i wrażliwością. Subtelnym korowodem kroków prowadzisz, w nie-urojonych alejach przesuwają się odbicia wrażeń piszącej (czy też podmiotu lirycznego powinnam napisać), które pobrzękują również na strunach harfy, którą trzyma z kolei czytający. I gramy w duecie poruszeń.

Pozdrawiam słonecznie.