Niewidzialni - Julka
Poezja » Wiersze » Niewidzialni
A A A

Niewidzialni

,,Pukają do nas’’

 Dni znaczyła niewola w trudzie, beznadziei,
przetrzymali ją silni, zakopując w ziemi
największe skarby świata, jakie wtedy mieli
i mogli tylko płakać, modlić się nad nimi.

 Silniejszym wyrastały od nowa korzenie,
by zdołały utrzymać w surowym klimacie.
Wyrwani z ziemi przodków nie mogli ich nie mieć -
tak żyły wieczorami bajki, chłód i pacierz.

 A nieznośna tęsknota budziła nadzieje,
że jakiś cud się stanie i losy odmieni.
Wiatr ukochane ciepło rodzinne przywieje
lecz mijały złe zimy, jak skargi ich cieni.

 Wygnańcze lata żalu, bólu i rozpaczy,
pukają do nas dzisiaj – otwórzcie nam bramy.
Niezawiniona kara wciąż to samo znaczy -
dla pokoleń pradziadów, gdy czas biało plamił.

 

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
Julka · dnia 27.11.2013 18:41 · Czytań: 720 · Średnia ocena: 5 · Komentarzy: 7
Komentarze
mede_a dnia 27.11.2013 19:23
Jako wnuczka, córka, bratanica i siostrzenica zesłańców Norylska, Workuty, Kazachstanu- kłaniam Ci się nisko do ziemi za ten wiersz, za to, że mogłam otworzyć bramy i znów Ich wszystkich zobaczyć.
mike17 dnia 27.11.2013 19:34 Ocena: Świetne!
Ja potomek żołnierzy AK, takich, jak mój Ojciec, nastoletnich chłopców, dziękuję za ten głos.
Ojciec uciekł z transportu do Dachau, mając zaledwie 14 lat walczył już w AK z Niemcami i Ukraińcami.
Dzięki temu, że wyskoczył z pociągu i zachował życie, dziś ja mogę pisać te słowa.
To ważne, by poezja wojenna wciąż żyła.
Dzięki, Julko :)
mede_a dnia 27.11.2013 19:52
Muszę tu coś wkleić. Przepraszam Julkę, wiem, że się nie pogniewa. To wiersz nieznanego autora, którego nauczył mnie- dziecko, z naciskiem na ostatni wers, Ojciec, żołnierz 24 Brygady Partyzanckiej AK "Dryświaty" i który do dziś pamiętam i który chcę ocalić jako poezję prostego człowieka :
"Gdy broniła się Warszawa, polski żołnierz tracił krew
Nad Ojczyzną mą kochaną podły Stalin wzniósł swój miecz.
Cios zdradziecki zadał w plecy, zabrał Wilno, Grodno, Lwów.
Pod sowieckim teraz jarzmem, jak pod carskim płaczem znów.
Nad Katyniem brzozy szumią, tam w mogile Polak lezy.
Strzał w tył głowy i do dołu. Ze to Ruscy, kto uwierzy?
"My czerwone tutaj bogi, krzyże łamać, kościół zamknąć.
ziemię zabrać do kołchozu, kto nie słucha na Sybir go.
W kazamatach niechaj jęczy, los przeklinaj polski lud
Niech na wieki zapamięta- tak się mści nad Wisłą cud".
Jak ma bronić się Ojczyzna, kiedy wrogi ze wszech stron?
Od Hitlera i Czerwonych, Ty nas Panie Boże broń."

Jeszcze raz serdeczności, Julko, za Twój wiersz.
Julka dnia 28.11.2013 14:21
Mili komentujący

Napisałam długi komentarz, ale się nie zamieścił, dlaczego? Nie wiem.

mede_a

Dziękuję,miło mi że ma dla Ciebie wartość mój wiersz, Oni wciaż pukają do bram ojczystego kraju swoich pradziadów.

mike

Znając z różnego rodzaju przekazów, jak filmy, ksiażki czy opowiadania w TV ludzi, którzy to przeżyli te straszne czasy, możemy i w poezji uczcić pamięć
i cierpienia naszych braci Polaków, którzy skazani bez winy, do dziś odbywają karę.
Dziekuje bardzo mike, że czytasz moje wiersze.

mede_a

Pewnie mnóstwo powstało takich wierszy i jeszcze powstanie.
Są tragedie, których się nie da zapomnieć.
Vasamir dnia 29.11.2013 21:41 Ocena: Świetne!
Wspaniały i zachwycający wiersz. Na moment odpłynąłem w przeszłość, w świat wykreowany przez wyobraźnię. To niesamowite, jak słowa potrafią na nią wpłynąć. :)
Weterani i ofiary zawsze pozostaną w pamięci. Czy możemy uczcić ich pamięć w poezji? Myślę, że musimy. I nie tylko w poezji. Szkoda, że tak wielu zapomina dzisiaj, jak istotne były wówczas zdarzenia i jakie emocje panowały wśród ludzi.
Cytat:
Wy­gnań­cze lata żalu, bólu i roz­pa­czy,
pu­ka­ją do nas dzi­siaj – otwórz­cie nam bramy.

Ten wers w moim odczuciu wybił się ponad tekst i chwycił za serce. Dlaczego? Nie wiem, po prostu tak to poczułem. :)
Świetny wiersz.
Pozdrawiam ;)
mike17 dnia 29.11.2013 21:45 Ocena: Świetne!
Julko, czytam, bo w rodzinie było wielu partyzantów, nawet kobiety, a dziadek był w Legionach, więc poezja jak twoja przemawia do mnie bezpośrednio.
I fajnie, że piszesz o naszej historii: to ma trwać, nie przebrzmieć.
Julka dnia 30.11.2013 16:29
Vasamir
Dziękuję bardzo za pozytywna ocenę mojego wiersza.
No cóż, młodzi ludzie nie mają tak wyraźnego obrazu tamtych czasów
i trudno im sie dziwić, bo działo się to, kiedy nie było ich na świecie.
Wszelkie antypatie do innych nacji, też są im obce.
Może to dobrze, bo wybaczać hm... pewnie tak, ale zapomnieć i kochać,
to już inna śpiewka.
Trzeba przypominać, żeby się już nigdy nie powtórzyło.

mike
tak właśnie myślę...
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
Gramofon
14/07/2024 20:40
Lżejsza usadzona mocno przez grawitacje. »
skroplami
14/07/2024 11:07
Jak dzień i noc, różnice :). Chociaż jak one tak Twoja… »
skroplami
14/07/2024 10:00
Stara prawda, wieczna prawda, boska prawda. Zawarłeś kilka… »
al-szamanka
13/07/2024 17:07
Sumiennie przeczytałam tekst od początku do końca i mam… »
al-szamanka
13/07/2024 14:50
Mam pytanie. Czy wyzwolone kobiety, to te z tymi wszystkimi… »
Florian Konrad
13/07/2024 13:58
Dziękuję. Wiersz jest nieromantyczny, bydlak jeden :) »
Janusz Rosek
13/07/2024 12:19
Kazjuno To bardzo ciekawa historia. Czytając takie… »
Kazjuno
13/07/2024 07:42
Bardzo ciekawe, Januszu, 3 opowieści. Przeczytałem jednym… »
Janusz Rosek
12/07/2024 08:57
Kazjuno Bardzo dziękuję za Twój komentarz i słuszne… »
Kazjuno
12/07/2024 08:07
Przeczytałem Januszu z zainteresowaniem. Wewnętrzne rozterki… »
valeria
10/07/2024 13:53
Podoba mi się. Łagodne lato :) »
valeria
10/07/2024 13:51
Dziękuję, opis poprawiony już:) zachęcam :) od soboty jestem… »
Berele
10/07/2024 13:37
Pointa mogłaby okazać się jakaś lżejsza, ale udała się ta… »
Jacek Londyn
10/07/2024 13:08
Valerio, cieszę się, że się wydało, że ktoś z nas (a… »
Berele
10/07/2024 10:59
Nawet fajne neolęgi. Spodobał mi się wiersz ubogi w… »
ShoutBox
  • Jacek Londyn
  • 12/06/2024 14:22
  • a komentarzy ni chu, chu. "Czego oczy nie widzą, sercu nie żal"... Niby tak, lecz ja komentarze sobie cenię. Nierzadko lepiej niż kawa rano podnoszą ciśnienie.
  • Jacek Londyn
  • 12/06/2024 14:19
  • "Ostatnio widzianych" spory tłum,
  • Zbigniew Szczypek
  • 31/05/2024 21:10
  • "Po co tu jesteśmy, skoro ciągle się boimy?"- to taka "terapia", dla duszy i ciała, ekshibicjonizm w innym wymiarze. Skoro już tu jesteś, zrzuć ostatni listek! Bądź wreszcie wolny
  • Zbigniew Szczypek
  • 31/05/2024 19:34
  • Gramofonie - dołącz do nas z komentarzami, a na pewno będzie się działo więcej i lepiej, bo kto, jak nie Ty, swoją siłą głosu dotrze do najdalszych zakątków "galaktyk" ;-}
  • Wiktor Orzel
  • 31/05/2024 10:32
  • Dzieje się to, co zwykle. Ktoś wrzuca tekst, inni go komentują i tak się toczy tutaj życie ;)
  • Gramofon
  • 30/05/2024 11:13
  • dzieje się tu coś?
  • Zbigniew Szczypek
  • 15/05/2024 21:38
  • Najgorsze co może być, jeśli chodzi o komentarze, jeśli zostają tylko grupy tzw. "wzajemnej adoracji", z komentarzami schematycznymi i w zasadzie nic nie wnoszącymi do twórczości. Nie chciałbym tego.
  • Zbigniew Szczypek
  • 15/05/2024 20:30
  • Kaziu, my to wiemy, że to czasem działa na zasadzie "łańcuszka szczęścia" ale denerwuje, gdy ktoś go "przerywa", w tedy wraca cisza i "bezkomentarz" opanowuje znowu kolejną falą
  • Kazjuno
  • 15/05/2024 14:01
  • Piszcie, publikujcie i twórzcie komentarze!
Ostatnio widziani
Gości online:0
Najnowszy:Usunięty