Dziś kapelan wojskowy dostał rozkaz od Boga,

że dusze z Katynia rozgrzeszyć potrzeba,

na ich wieczny spoczynek,

na ich drogę do nieba.

Błogosławię was panowie za oddanie Polsce,

za haniebną drogę w zwierzęcych wagonach,

odmrożone ciała,

zawszone baraki,

za miesiące katorgi w bolszewickiej toni,

i obrazek Pani Ostrobramskiej,

w zimnej, martwej dłoni.

Muszę też rozgrzeszyć te bezmyślne bydlęta,

z krasną gwiazdą na czapce,

pijanych od wódki,

we krwi ubryzganych,

gdy wiązali drutem zniewolone ręce,

a potem strzelali,

bohatersko w tył głowy,

albo prosto w serce.

Bóg w swym miłosierdziu, uczy kochać i przebaczać,

puścić w zapomnienie tę wojenną trwogę,

lecz ludobójcom z Moskwy co kazali mordować …

rozgrzeszenia dać nie mogę.

Kwiecień 2001