uprzykrzasz życie jak wstrętna mucha

no cóż wymagasz uczłowieczenia

tak też więc biesie grzecznie wysłuchaj

co ja mam tobie do powiedzenia

dość rozrabiania kopięciem z buta

tam gdzie pieprz rośnie a kysz stąd czmychaj

wołasz posiłki stu was by tutaj

daremny mozół wrota zamykam

oj jak jest ciężko opuścić ciało 

lubo korzystasz z wodopoju

korzenie wyrwę zrobię to śmiało

i rzucę madom na pryzmę gnoju

jakże ci szpryncu ciężko przegrywać 

gdy jest początek bywa i koniec

czarcie wersety chciej ukazywać

lecz tylko swojej durnej mamonie

odczynię modły nie tulisz uszu

może się wzdrygniesz na zdrój święcony

ech utrapieńcu i to nie wzrusza

a idź do czorta diable skończony

podstępnie działam

z perfidią skrycie

zjadaczu chleba 

polegniesz w boju

brak realizmu

życia nie zmienisz

toż ja nad prawem 

ciążenia stoję

musze skrzydełka

dziś powyrywasz

natrętna plujka

w zaświat odleci

zamysł jest mądry

tą że przysługą

nie poodwiedza

sterty ton śmieci

i nie spaskudzi

jadła na stole

aleś mnie podszedł chyba się schlastam

phi zniewoliłem

słabiutką wolę 

no i jest problem iblisie basta