Książka, której nigdy nie przeczytasz - recenzja nowej powieści Wiktora Orła - faith
Publicystyka » Recenzje » Książka, której nigdy nie przeczytasz - recenzja nowej powieści Wiktora Orła
A A A
Od autora: Recenzja powieści pt.: "Książka, której nigdy nie przeczytasz".
  • Autor książki: Wiktor Orzeł
  • Gatunek książki: Powieść
  • Tytuł: Książka, której nigdy nie przeczytasz
  • Kategoria: Literatura piękna
  • Wydawnictwo: Papierowy Motyl

„Książka, której nigdy nie przeczytasz” to najnowsza, druga z kolei powieść Wiktora Orła. Już sam tytuł wydaje się nieco intrygujący, bo właściwie nie wiemy, czego możemy się po nim spodziewać. Jedyne, co uda nam się spostrzec na pierwszy rzut oka to to, że narracja została ciekawie poprowadzona. Autor podzielił ją bowiem na role, oddając głos każdemu z głównych bohaterów. Możemy więc spojrzeć na opisywane zdarzenia z różnych punktów widzenia. Podpatrujemy opisywaną historię okiem głównego bohatera, jego matki, ogrodnika i szofera.

A jeśli już mowa o głównym bohaterze – jest nim Zenon Dębiński, prawie trzydziestolatek, którego największą ambicją jest napisać i wydać książkę. Na co dzień jednak jego aspiracje są nieco bardziej przyziemne. Dotyczą głównie tego, by zaliczyć jak największą liczbę krakowskich lokali lub urządzać coraz to bardziej zakrapiane i szalone domówki pod nieobecność rodziców. Tak, rodziców, bo Zenon wciąż jeszcze nie wyprowadził się od rodzicieli. Zresztą, nie widzi chyba powodu, dla którego miałby to robić. Wydaje się bowiem, że ci zapewniają mu wszystko (łącznie z prywatnym szoferem), byle tylko zyskać święty spokój i być może zagłuszyć wyrzuty sumienia związane z tym, że daleko im do miana idealnej rodziny. Wydaje się,  że każde z jej członków to zupełnie odrębna historia i jedynie przy niedzielnym stole starają się czasami udawać, że jest inaczej.

Jednak nie tylko w rodzinie Zenona, jak się okazuje, gęsto jest od powierzchownych uczuć, prowizorycznych znajomości i udawania zainteresowania drugą osobą. Świat, w którym funkcjonuje niedoszły pisarz, zdaje się właściwie opierać na takich właśnie relacjach. W wielkim krzywym zwierciadle przedstawiony jest cały „artystyczny światek”, do którego zalicza się również główny bohater. Liczy się tam raczej forma niż treść. Alkohol, narkotyki, przygodny seks podczas imprez, które wydają się nie mieć końca. Gdzieś tam w tle każdemu z tych młodych ludzi majaczą jakieś idee, wzniosłe cele, refleksje nad światem. Ale kończą one najczęściej jako tematy pijackich rozmów i planów bez pokrycia.

Książka podzielona jest na trzy akty i antrakt, co przywodzi na myśl sztukę teatralną. I być może, a raczej na pewno, nie jest to przypadek. Bo zagłębiając się coraz mocniej w fabułę, odkrywamy, że główny bohater to postać tragiczna. Wypada ze swojego życia, a potem znów do niego wraca, by jak się okazuje, odegrać rolę, nie do końca świadom tego, że w ogóle stoi na scenie.

Tak jak w poprzedniej książce Wiktora Orła – „I tak dalej” – tak i tu, świat przedstawiony jest bez zbędnych ozdobników. Jest tu całe spektrum bohaterów z krwi i kości, a w dodatku pytania, które majaczą gdzieś między wierszami. Co dzisiaj decyduje o jakości dzieła? O tym, że książka stanie się bestsellerem. Jaki jest na to w naszym świecie sposób? Jaką cenę musi zapłacić autor?

Jak to już u Orła bywało, jest kwaśno, prawdziwie i bez lukrowania. Są bohaterowie, których nie polubimy od „pierwszego wejrzenia”, bliżej im raczej do tego, by wzbudzać niechęć. Ale jeśli jesteście fanami takich autorów jak np. Palahniuk, to gwarantuję, że po przewróceniu ostatniej strony, nie będziecie zawiedzeni, a historia Zenona oprócz zwykłej przyjemności z lektury, dostarczy też paru gorzkich przemyśleń.



Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
faith · dnia 01.04.2020 15:14 · Czytań: 9719 · Średnia ocena: 5 · Komentarzy: 7
Komentarze
franz dnia 14.04.2020 18:15
Intrygujący tytuł!
Madawydar dnia 30.01.2021 08:00 Ocena: Świetne!
Totalna rozpierducha. Jaka piękna katastrofa. Opis balangi rewelacyjny. Opis życia, którego nie znam i dzięki tej książce poznać nie chcę. Traktuję powieść niczym przestrogę dla mnie. Również lubię sobie golnąć i też myślami skłaniam się do napisania powieści. Zenon powrócił ze szlaku, który kusi każdego z nas i mówi, że nie tedy droga do celu. Nie idźcie tą drogą.
Warsztat literacki dla mnie cenny, bo pomocny w kształtowaniu mojego.

Mad
Wiktor Orzel dnia 30.01.2021 09:59
Madawydar napisał:
Warsztat literacki dla mnie cenny, bo pomocny w kształtowaniu mojego.


Tym cenniejszy dla mnie ten komentarz, dzięki, cieszę się, że z książki wyciągnąłeś coś dla siebie. :)
Usunięty dnia 26.06.2021 09:19
Dla mnie największym plusem tej książki jest klimat, za to brawa. Postaci do mnie nie przemawiają, ale nie gustuję w takich klimatach, to stąd. Jedynie Renatka ma coś interesującego. Ale, jak mówię, to nie moja bajka i opinia o postaciach jest całkowicie subiektywna. Niektórych postaci w ogóle nie wyczułem, np: Alexa, ogrodnika.
Nie przemawia do mnie również wieloosobowa narracja. Nie czuję tego. Najlepiej czytało mi się część, gdy narratorem jest bohater. A od momentu początku wybudzania, aż do pierwszych prób powrotu między ludzi, cholernie mi się podobało - ale to znów moje skrzywienie, bo ja czasem wolę nawet bardziej nudno, ale introwertyczne.
Emocji w książce nie zaobserwowałem. Ale to nawet jest jej dużym plusem, bo wzmacnia ten klimat dekadencji i wszystkojedności.
I nie kupuję działania byłego pracownika wydawnictwa. To dla mnie po prostu naciągane. Choć pomysł z aranżowaniem sukcesu książki jest dobry.
Ogólnie - z książki wynoszę klimat.
Wiktor Orzel dnia 06.10.2021 13:32
AntoniGrycuk napisał:
Emocji w książce nie zaobserwowałem. Ale to nawet jest jej dużym plusem, bo wzmacnia ten klimat dekadencji i wszystkojedności.


Ciekawa opinia, dziękuję za nią. Cieszę się, że poświęciłeś chwilkę, żeby powieść przeczytać. ;)
tulipanowka dnia 05.04.2022 21:42
świetna powieść - napisana zgrabnie, w oryginalnym stylu;
z zastosowaniem obecnego języka mówionego, z zabawnymi spostrzeżeniami;

wniosek z treści lektury: o tym czy artysta jest doceniony bardzo często decydują inne czynniki niż talent i umiejętności

ktoś wyżej napisał
Cytat:
nie wyczułem, np: Alexa
- ja tam wyczułam - super ojciec - poświęci cały majątek, by zmienić świat tak, by uczynić syna szczęśliwym; tragizm postaci polega na tym, że syn okazanej w ten sposób miłości nigdy nie doceni
Wiktor Orzel dnia 13.04.2022 09:43
@tulipanowka – bardzo dziękuję za Twoją opinię! Takie komentarze cieszą tym bardziej, że już trochę czasu od wydania książki minęło. :)
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
pliszka
21/02/2024 22:28
Czy wszyscy ojcowie mają takie podejście do zwierząt?… »
pliszka
21/02/2024 22:18
Bardzo lubię czytać Twoje fragmenty, w których dużo jest… »
pliszka
21/02/2024 22:05
Ciekawa historia. Nierzadka brutalność, bezpośredniość i… »
Zbigniew Szczypek
21/02/2024 21:48
Florianie To ja Ci dziękuję, jeśli w czymś byłem pomocny.… »
Florian Konrad
21/02/2024 21:29
Dziękuję serdecznie za świetny komentarz! »
Zbigniew Szczypek
21/02/2024 20:45
Jacku " ..gdy na dworze mróz" - super! Lekkie, z… »
Zbigniew Szczypek
21/02/2024 18:44
Witaj Florianie Przebrnąłem przez Twoje "potoki… »
Zbigniew Szczypek
21/02/2024 18:07
Zajrzałem po śladach Kazjuno(bo dzisiaj już mało kto pisze… »
Kazjuno
21/02/2024 12:34
Przyznam się, że z niemałym trudem przebrnąłem przez nieco… »
Zbigniew Szczypek
20/02/2024 00:55
Gabrielu No niestety Kazjuno ma rację - to już nie jest ten… »
Zbigniew Szczypek
19/02/2024 23:56
Cześć Nikon Nie wiem, jakiej prawdy szukasz, według górali… »
mike17
19/02/2024 20:38
Jarku, piszesz w bardzo amerykańskim stylu. Nie ma tu… »
Marek Adam Grabowski
19/02/2024 15:28
Spoko. To chyba rzeczywiście jedno z moich lepszych, a… »
Kazjuno
19/02/2024 14:15
Dzięki Marku. Na Ciebie mogę zawsze liczyć. To kontynuacja… »
Kazjuno
19/02/2024 14:11
Ten kawałek też przegapiłem. Sorry! Pomysł, jak to u Ciebie… »
ShoutBox
  • Zbigniew Szczypek
  • 21/02/2024 18:54
  • Do Redakcji! - Nie o starych tu chodzi! Stary się nie potknie/potnie, bo jest stary. Młody nie otrzyma pomocy/komentarza/wyciągniętej ręki, pójdzie gdzie indziej lub będzie "potworzył". Dogasa ogień
  • Redakcja
  • 20/02/2024 16:43
  • Nie mamy nic przeciwko, jeśli każdy z narzekających sprowadzi choć jedną osobę ze starej gwardii. Nie mamy niestety siły, żeby konkurować z mediami społecznościowymi, jesteśmy skromnym portalikiem ;)
  • Zbigniew Szczypek
  • 18/02/2024 22:24
  • Szkoda, wielka szkoda! Co zaglądam, a trochę mnie nie było, to jest coraz gorzej! Przez tydzień obserwuję zapaść, było żle ale teraz, to jakaś tragedia z komentarzami, czy to martwy magazyn?
  • RonaczeK
  • 09/02/2024 19:16
  • Chciałem tylko powiedzieć że choć ostatnio nie mam czasu na to by być tu online to zaglądam poczytać. A Ty czytasz? [link]
  • mike17
  • 09/02/2024 16:19
  • Wczoraj minęło 12 lat, jak jestem na portalu :) Jak ten czas leci. To były naprawdę fajne, udane lata. Szkoda tylko, że tak wielu wartościowych użytkowników już tu nie zagląda...
  • Druus
  • 20/01/2024 22:16
  • Bywam tutaj co jakiś czas i domniemam, że Wasz Król „umarł”.
  • ajw
  • 13/01/2024 15:52
  • Również wszystkiego dobrego :)
Ostatnio widziani
Gości online:0
Najnowszy:Usunięty