Przyjemny i rozbawiający tekst. A takie umowy może by się przydała... Nie było by nie domówień później

Mi to ten wiersz wręcz zmroził krew w żyłach Jest wieloznaczny, a co uderza najbardziej to zobojętnienie, reakcja innych na próbę samobójczą. Nie wiem czy dobrze rozumiem, ale mi się nasunęło takie skojarzenie, bo sytuację podobną znam z własnego życia.

Jak dla mnie za dużo troszkę tego "nieśmiały" Ale w ogóle mi się podoba . A najciekawsza jest końcówka i pokazuje jak to Panowie są nieśmiali

Cóż, mnie lenistwem uszczęśliwił...
niech innych uszlachetnia praca!
Ta myśl jest świetna

Faktycznie mocne, ale ciekawe. Lubie taki klimat przedstawienia. Przyznaje się również bez bicia, że drugiego dna nie odkryłam

Bardzo mi się podoba Twój wiersz i nasuwa szereg wspomnień związanych z moją babcią, która również miała w zwyczaju snuć opowieści przy filiżance herbaty. Co do uwag, to skłonie się do wcześniejszej wypowiedzi, że ostatni wers jest zbędny i wręcz przeszkadza, ale jeśli to dedykacja to nie będę się czepiać

Postaram się Miladora Ile sił starczy

Przejmujący i smutny Twój wiersz. Czy dobrze odbieram, że osoba, która napisała ten wiersz dużo zaznała w życiu bólu?

Haha Miladora ja sobie skojarzyła ze zwyczajnym, nadzwyczajnym tańcem, który porywa. Tak tańczą tylko zawodowcy w moim mniemaniu
Co do dzieci to ty naprawdę nie wiesz czy tylko udajesz?? Przecież, że w kapuście znalazłam

Hmmm nawet ciekawy, choć tematyka, jak wspomniano wyżej, wyeksploatowana.

Niesamowicie plastyczny wiersz. Aż chce się tańczyć (choć się nie umie)

Przykre i prawdziwe Twój tekst, pomimo może braku "polotu" działa jak przekaz trafiający do ludzi. Dla mnie bdb.

Bardzo przyjemny wiersz. I coś zupełnie odmiennego od dziś przeczytanych przeze mnie utworów Podoba mi się, wprowadza w romantyczny, przyjemny nastrój.

Oj faktycznie dość ciężkawe, ale wydaje mi się, że napisane lekko i z finezją. Monotonność miast w naszym pięknym kraju działa na mnie przytłaczająco i pewne elementy z moich prywatnych odczuć też znalazłam w Twoim tekście.

"bezsilnością istnienia" czasem i mnie dopada taki stan.